Αναζήτηση:

Διαφήμιση

Διαφήμιση

Θοδωρής Γκόνης

RSS
Θοδωρής Γκόνης

Μεγάλωσε στο Ναύπλιο. Εργάζεται στο θέατρο ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γράφει λόγια για τραγούδια. Το τελευταίο του βιβλίο «Ο ύπνος της Αδριανουπόλεως», εκδόσεις Άγρα, ήταν υποψήφιο για το Βραβείο ΔΙΑΒΑΖΩ 2011.
Την περίοδο αυτή είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου και του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας.
 

Αποτελέσματα 1 έως 24 από 145.

  • photo: Alexandros Katsis@fosphotos.com
    Το βουνό Ομόνοια

    Οι θεοί κατοικούνε στα ψηλά βουνά. Στη κορυφές τους συναντιούνται όλοι οι θεοί του κόσμου, θνητοί και αθάνατοι. Το ψηλότερο βουνό της πατρίδας μας είναι η Ομόνοια.

    19/10/2014 BLOG
  • photo: la_bretagne_a_paris@flickr
    Είναι παντού

    Κάθονται ήσυχοι, αμίλητοι, συγκεντρωμένοι. Χτυπάνε, κρατάνε τον ρυθμό στους πάγκους, στις καρέκλες, στα τραπέζια. Πίνουν μπύρες. Πίνουν ούζο. Καπνίζουν. Καπνίζουν πολύ. Είναι παντού.

    12/10/2014 BLOG
  • Photo: simon thomas/Flickr
    Τα κινητά στην γκαρνταρόμπα

    Ξεκινάς ανυποψίαστος να δεις μια θεατρική παράσταση. Κλείνεις το κινητό σου, σβήνουν τα φώτα της πλατείας και πριν δεις καν φως στη σκηνή, τι βλέπεις;

    05/10/2014 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • photo: Konstantinos Tsakalidis@fosphotos.com
    Θεσσαλονίκη

    Όταν πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη φτάνω πάντοτε φαρμακωμένος. Δεν παίρνω μαζί μου βιβλίο. Θα βουλιάξω. Θα χωθώ.  

    28/09/2014 BLOG
  • photo: nancyvioletavelez@flickr
    Να αρμενίζεις

    Με τα πανιά μας ανοιχτά, την άγκυρα στη μάσκα, γερμένοι, κρεμασμένοι στα ρέλια, ξεκινάμε: «Πορεία προς το νοτιά». Δεκαπέντε χρόνια συννεφιά, είναι πολλά. Στη θάλασσα! Στη θάλασσα!

    21/09/2014 BLOG
  • Επειδή με ρώτησες

    Ας το πάρουμε από την αρχή από εκεί που ξεκινήσαμε: Ερχόμαστε από δρόμο χωματένιο, το όχι το είχαμε, με αυτό γεννηθήκαμε, για το ναι πηγαίναμε, στην πόρτα του τη σιδερένια σταθήκαμε, στηθήκαμε, χτυπήσαμε χίλιες φορές.

    14/09/2014 BLOG
  • Photo: woodleywonderworks/Flickr
    Το λάθος

    Ιδιότροπο παιδί δεν σημαίνει απαραίτητα κακό παιδί. Αντίθετα, σημαίνει ευχάριστα διαφορετικό, ευχάριστα αλλιώτικο. Πρέπει, όμως, να μη βρεθείς να καμαρώνεις για το λάθος.

    07/09/2014 BLOG
  • photo: jeyh@flickr
    Το τραγούδι της Μητέρας μου

    Θα στάξω γάλα στο νερό στου ουρανού τον ποταμό τον Ιορδάνη. Θα βρω μικρή δεντρογαλιά να σου μαζέψει μια αγκαλιά πικρό βοτάνι.

    31/08/2014 BLOG
  • photo: jillclardy@flickr
    Ο κύκλος ο χρυσός

    Μια ωραία μέρα είναι περίεργη και πεισματάρα. Εργατική. Σε ψάχνει, σε ξεψαχνίζει. Πάει μέσα-μέσα. Το βγάζει από εκεί κάτω το θαύμα. Στο αποκαλύπτει. Το βλέπεις. Είναι το δικό σου.

    24/08/2014 BLOG
  • photo: dvantine@flickr
    Ο τοπικής εμβέλειας

    Υπάρχει ένα άλλο πρωτάθλημα που δεν μετριέται η νίκη με τα γκολ αλλά με τις μεγάλες τις στιγμές και αυτό το ξέρουμε καλά όσοι μπαίνουμε και παίζουμε στο γήπεδο με τα στημένα.

    17/08/2014 BLOG
  • Photo: Μαρία Καλογιώργη
    Donna Abbandonata ή πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου

    Donna Abbandonata, μια παρατημένη γυναίκα, ξεχασμένη, ματαιωμένη, προδομένη, μια γυναίκα που ήθελε, ήθελε πολύ, ήθελε. Δεν της επέτρεψαν, δεν μπόρεσε, δεν τα κατάφερε.

    10/08/2014 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • Photo: Manolis Tsafos / Fosphotos.com
    Οι διακοπές του Πετρόπουλου

    Στην πλατεία Συντάγματος, μέρα μεσημέρι. Μέρα μεσημέρι, μέσα στον ήλιο, μέσα στο φως. Κέντρο και πάλι κέντρο, Αθήνα και πάλι Αθήνα. Αθήνα, διαμαντόπετρα, της γης το δαχτυλίδι.

    03/08/2014 BLOG
  • Photo: Michael Coghlan/Flickr
    Mont Blanc

    Άνοιξα το κιβώτιο, τους τακτοποίησα στα ράφια με τ’ όνομά τους, με τη γλώσσα, με την τάξη τους. Η ράχη, ο κολοφώνας τους, στη θάλασσα, ο Τοπ στον κήπο να γαβγίζει γλάρους και αγριοπερίστερα.

    27/07/2014 BLOG
  • photo: mark-crossfield@flickr
    Η δυσκολία

    Κράτησες το χαντάκι σου στα δόντια, το έσκαψες, το πέρασες απέναντι, το μεγάλωσες όσο μπόρεσες, απέφυγες τον κύλινδρο που περνάει και ισοπεδώνει.   

    20/07/2014 BLOG
  • photo: panoramatolo.gr
    Η Επίδαυρος από τον δρόμο του Ναυπλίου

    Έχω ένα μεγάλο παράπονο αλλά έχει την εξήγησή του. Μεγάλωσα δυο βήματα μακριά από το αρχαίο θέατρο και μικρός δεν μπόρεσα ποτέ να παρακολουθήσω μια θεατρική παράσταση.

    13/07/2014 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • photo: eleaf@flickr
    Αίνιγμα

    Τι είναι αυτό που μας παίρνει τη χαρά, το κέφι; Είναι στη φύση μας να μην μπορούμε να δεχτούμε κάτι ολόκληρο και καθαρό;

    06/07/2014 BLOG
  • photo: eisfold@flickr
    Το πουλόβερ με τους ρόμβους

    Ας πάνε στην ευχή, όλοι αυτοί με τον εγωισμό, τον τρόπο τον απότομο, τις ιδέες, τις απόψεις. Εμείς δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι, ερχόμαστε από αλλού.

    29/06/2014 BLOG
  • photo: Noelle Buske@flickr
    Ο «Πνιγμένος»

    Θα βγει στην αγορά με τα κουρέλια σου, να τα πουλήσει, θα ξαναπιάσει απ' την αρχή το ρόλο του «Πνιγμένου». Θα διαπρέψει. Στη μικρή σκηνή του θα είναι πάντα ο πρωταγωνιστής.

    22/06/2014 BLOG
  • Photo: Angeliki Panagiotou / Fosphotos.com
    Με τα λιγότερα

    Εσύ ζητάς και θέλεις κάτι άλλες προσκλήσεις, απ’ τους κρυμμένους, απ’ τους λοξούς από τους τίποτα και τους καθόλου. Σαράντα τρία. Σταθερά. Σωστά. Σίγουρα.

    15/06/2014 BLOG
  • Photo: PiddiW/Flickr
    Οι γονείς μου στην Καβάλα

    Το σπίτι είναι διώροφο. Κατεβαίνω τη σκάλα. Εκείνοι είναι πάλι στο απέναντι μπαλκόνι. Με κοιτούν. Δεν με ξέρουν. Με γνωρίζουν. Δεν τους ξέρω. Τους αναγνωρίζω. Είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένο.

    08/06/2014 BLOG
  • photo: trs125@flickr
    Η λέξη

    Όταν στέκεσαι ακίνητος έχοντας το βιβλίο ανοιχτό στα γόνατά σου, έρχονται τα πουλιά τ’ ουρανού τρυπώνουν στα φυλλώματά σου. Τότε έρχεται στα χείλη σου η λέξη εκείνη...

    01/06/2014 BLOG
  • Photo: Dawn Buchholz @flickr
    Το Μεσολόγγι και τα Ιμαλάια

    Φτιάχνω θάλασσα πάει να πει γίνομαι γαλερίτης, λαμνοκόπος, κωπηλάτης, καταδικάζομαι, δένομαι, αλυσοδένομαι, περνώ απέναντι, εκεί που τα εικοσιτέσσερα τα γράμματα φυτρώνουν με το νύχι. 

    25/05/2014 BLOG
  • Λευκό πουκάμισο

    Ποιο πουκάμισο, σημαία ανεξαρτησίας θα ανεβάσεις στον ιστό σου; Ποια έπαρση; Ποιο χρώμα; Το κόκκινο της επανάστασης, το μαύρο των πειρατών ή το λευκό της ανακωχής; Ποιο έμβλημα;

    18/05/2014 BLOG
  • Προσοχή, σκύλος

    Κανείς δε σε ρωτάει πού γεμίζεις, πού βρίσκεις το κουράγιο και συνεχίζεις. Περιμένουν να σε δουν άδειο, να  διαπραγματευτούν την ανάγκη σου, να εμπορευτούν την αγάπη τους. 

    11/05/2014 BLOG