Αναζήτηση:

Διαφήμιση

Διαφήμιση

Αύγουστος Κορτώ

RSS
Αύγουστος Κορτώ

Γεννήθηκε το 1979 στη Θεσσαλονίκη και ζει στα Εξάρχεια. Έχει γράψει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, κείμενα για το θέατρο, ένα κινηματογραφικό σενάριο και βιβλία για παιδιά. Έχει επίσης μεταφράσει έργα των Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, Τζον Άπνταϊκ, Άννι Πρου, Κόρμακ ΜακΚάρθι, Κόλουμ ΜακΚαν, Σάρα Ουότερς, Τζον Μπάνβιλ, Γκιγιόμ Απολινέρ και ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ. Αρθρογραφεί τακτικά, περνάει απολαυστικές εργατοώρες στο Facebook, παρουσιάζει σαββατιάτικη εκπομπή με αλλοπρόσαλλες μουσικές στον Amagi Radio, και είναι λάτρης των αμερικάνικων τηλεοπτικών σειρών (θεωρώντας τους Sopranos ως έξοχο δείγμα του θρυλικού Great American Novel). Σ' ό,τι χρόνο του απομένει διαβάζει μετά μανίας, μαγειρεύει, και γενικώς διάγει βίο σπιτόγατου, συντροφιά με τον λατρεμένο του σύντροφο (το επονομαζόμενο Κουτάβι).

Τα βιβλία του.

Αποτελέσματα 1 έως 24 από 96.

  • Photo: David Blackwell @flickr
    Ελεύθεροι πολιορκημένοι επαγγελματίες

    Την περίοδο του επιβεβλημένου αδυνατίσματος, το ΤΕΒΕ αποφάσισε να μου δείξει το αληθινό, παρανοϊκό του πρόσωπο. Και μου ανακοινώθηκε γραπτώς ότι είχα ανέβει αυτομάτως κλίμακα...

    28/04/2014 ΕΛΛΑΔΑ
  • Photo: Diego Silva/Flickr
    Επίκληση

    Όταν ξυπνώ με περιμένεις. Σε γνώρισα μεγάλου σχήματος θεότητα, λεπτή και μαύρη και πολύτιμη, που ήθελε σεβασμό στο άγγιγμα, μη χαραχτεί ανεπανόρθωτα. Ζούσες μες σε τετράγωνους πίνακες...

    08/04/2014 BLOG
  • Photo: Csaba Mácsai/Flickr
    Τα χέρια του παππού μου

    Σπάνια τα θυμάμαι χωρίς ένα τσιγάρο, τα πρώτα τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού κιτρινισμένα με τα χρόνια απ’ τον καπνό, σαν κοντόχοντρα κομμάτια κεχριμπάρι.

    16/03/2014 BLOG
  • Η δική σας Κατερίνα

    Η τζαναμπέτισσα η μάνα μου, πεισματάρα όπως πάντα, δεν μου επέτρεψε να την αγιογραφήσω.

    28/02/2014 BLOG
  • Photo: Antje Schulte @flickr
    Επειδή είναι η καρδιά μου

    ​Αυτό χρειαζόταν τη συγκεκριμένη στιγμή ο Χάρης, μια γερή δόση αηδίας να του σκοτώσει τη στύση, και κάνοντας δήθεν να πιάσει τον αναπτήρα απ’ το ταμπλό, άφησε το χέρι του να τριφτεί στο γυμνό γόνατο της Νόρας.

    13/02/2014 BLOG
  • Τα γλυκά τα λόγια

    Ας το σκεφτούμε πόσο μπορεί ένα απλό «Ευχαριστώ», ειπωμένο με χαμόγελο, να βοηθήσει κάποιον στο να πιστέψει στην αξία της εργασίας και του ίδιου του εαυτού του.

    09/02/2014 BLOG
  • photo: Bahman Farzad@Flickr
    Ο Παντελής και το μέλλον

    Πλάσματα σαν τον Παντελή σπανίζουν. Ένα μυαλό και μια ψυχή τα περίσσια δώρα των οποίων σμιλεύτηκαν χάρη σε γονείς, παππούδες και δασκάλους. 

    04/02/2014 BLOG
  • Photo: Κ. Τσακαλίδης @fosphotos.com
    Ο δικός μου αριστερός

    Αριστερός για μένα θα πει αυτός που νιώθει το βάσανο του διπλανού του σαν δικό του βάσανο. Αριστερός για μένα θα πει ο πραγματικά ευαίσθητος, η κεραία μέσα στο χάος που πάλλεται κάθε φορά που την αγγίζει κάτι ανθρώπινο...

    01/02/2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • photo: mark @flickr
    Τα χέρια των ανθρώπων

    Σύμφωνα με την επιστήμη, ο αντιτακτός αντίχειρας ήταν που έδωσε στον άνθρωπο τη δυνατότητα της εξέλιξης: την ικανότητα να κατασκευάζει και να χρησιμοποιεί εργαλεία, να ανάβει φωτιά, να θάβει τους νεκρούς του...

    30/01/2014 BLOG
  • Photo: hanh quang @flickr
    Πόσα πολλά έχουμε, και πόσο λίγο το ξέρουμε

    Aμέτρητες οι πολυτέλειες που απολαμβάνω, δίχως καν να αντιλαμβάνομαι την αξία τους. Έχω φίλους που μ’ αγαπούν. Εργοδότες που μου φέρθηκαν και μου φέρονται ανθρωπινά...

    25/01/2014 BLOG
  • photo: William Hamon (aka Ewns)@Flickr
    Όταν φιλάω τον άντρα μου

    Όταν φιλάω τον άντρα μου, να με συμπαθάτε, αλλά δεν σας σκέφτομαι καθόλου. Εκείνη τη στιγμή για μένα στον κόσμο όλο δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Δεν έχω την παραμικρή διάθεση να σας προκαλέσω.

    08/01/2014 BLOG
  • photo: premier-photo.com@Flickr
    Ο Άγιος Βασιλάκης

    Πλησίαζαν Χριστούγεννα, αλλά για τον Βασιλάκη δεν είχε και τόση σημασία. Τουλάχιστον όχι όσο για τ’ άλλα παιδάκια, που αυτές τις μέρες το μόνο που σκέφτονταν και κουβεντιάζαν στο σχολείο ήταν τα δώρα που θα τους έφερνε ο Άγιος Βασίλης. 

    28/12/2013 BLOG
  • Ο γιος της Τζοκόντα

    Ένα βράδυ του Ιουλίου του 2002, λίγους μήνες πριν από το φευγιό της Κατερίνας, κάθισα κι έγραψα μονοκοπανιά τον «Γιο της Τζοκόντα». Με γκρίζο φόντο στην οθόνη του υπολογιστή και γραμματοσειρά μενεξεδιά.

    20/12/2013 ΒΙΒΛΙΟ
  • Photo: Licco Fernandes/Flickr
    Requiem

    Kάθε αγώνας, κάθε αλλαγή, (κάθε σωτηρία των αδελφών μας) πρέπει από κάπου ν’ αρχίσει...

    14/12/2013 BLOG
  • Photo: Johannes Reinhart/Flickr
    Το ουρλιαχτό

    Είναι κλάμα σκυλιού γοερό, που ουρλιάζει επειδή αμάξι ηλιθίου πέρασε και το σακάτεψε το ζώο, και ξεψυχώντας ο καλύτερός μας φίλος σου ’χει βάλει κάτι φωνές που τύφλα να ’χει το "Εδώ Πολυτεχνείο".

    21/11/2013 BLOG
  • photo: JoNo_N@flickr
    Γιατί ζηλεύω τα μωρά σας

    Αποφάσισα, όσες θυσίες κι αν απαιτήσει, πως θα γίνω ένας απ’ τους χαζομπαμπάδες που ζηλεύω. Ως ομοφυλόφιλος, από νωρίς συμβιβάστηκα με τη σκέψη πως η προοπτική της αναπαραγωγής ήταν δια παντός απαγορευμένη.

    14/11/2013 BLOG
  • photo: TOM81115@Flickr
    Τραγούδια που μου έμαθε η μητέρα μου

    Το πρώτο νανούρισμα μου το τραγούδησε πριν καν αποκτήσω ακοή: «Πόσο σ’ αγαπώ, πουλάκι του δρόμου…». Κι όσο μεγάλωνα μέσα της, και φούντωνε σαν έρωτας η αγάπη της, τα βράδια έπιανε τα «Λιανοτράγουδα»

    11/11/2013 BLOG
  • Ο κιμάς της Κατερίνας

    Η μάνα μου είχε ένα αξίωμα σχετικά με τον κιμά: θεωρούσε πως αν δεν μπορεί να φαγωθεί σκέτος με την κουτάλα, ή αλειμμένος πάνω σε ψωμί, δεν αξίζει να λέγεται κιμάς.

    31/10/2013 ΚΟΥΖΙΝΑ
  • Μια νύχτα στο Μαραί

    «Βρισκόμαστε ξαφνικά οι καλοί σου ξημερώματα στο πάτωμα του μαγαζιού, να γλωσσοφιλιόμαστε κι εγώ από πάνω του να του ξεκουμπώνω το πουκάμισο. Ούτε η πόρτα δεν ήξερα αν ήταν κλειδωμένη.»

    29/10/2013 BLOG
  • Photo: nualabugeye/Flickr
    Οι σταυροί μας μοιάζουνε

    Όποιος έχει περάσει κατάθλιψη, θα ξέρει αυτό το αυθαίρετο παράπονο: να περπατάς στον δρόμο, και κάθε περαστικό που προσπερνάς να τον θεωρείς απείρως τυχερό, και κατά βάθος πανευτυχή.

    21/10/2013 BLOG
  • photo: d o l f i@Flickr
    Φαμίλιες της ξενιτιάς

    Και είμαστε κι εμείς που είτε δεν γνωρίσαμε αδέλφια, είτε αυτά που είχαμε, από λάθη και συγκυρίες ανάποδες δεν τα νιώσαμε ποτέ ως κοντινές υπάρξεις παρά το κοινό μας αίμα...

    14/10/2013 BLOG
  • Photo: Achille Sberna/Flickr
    Σε βρήκα

    Φόρεσα το αέρινο ντύμα της απουσίας σου και μες σε δυο βδομάδες παγερής οδύνης σ’ έκανα βιβλίο. Με γάμησες, Κατερινάκι. Μήνες έκανα να συνέλθω, μήνες έτρωγα τις σάρκες μου με τον καλό μου.

    09/10/2013 BLOG
  • photo: María T Pons@Flickr
    Η αθανασία μιας στιγμής

    Ο βίαιος, πρόωρος θάνατός του Παύλου Φύσσα είναι απλώς η αφορμή για να τιμάμε τη μνήμη της ζωής του, και τη ζωή του κάθε ανθρώπου που υψώνει το ανάστημά του στο θηρίο του φασισμού.

    23/09/2013 ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • Photo: koppsal @deviantart
    Τα μάτια του

    Το τρένο επιστρέφει απ’ τους νεκρούς μ’ έναν δυνατό κραδασμό και, σαστισμένη, βγάζει μια πνιχτή κραυγή˚ από τότε που θυμάται τον εαυτό της, γαργαλιέται κι εκπλήσσεται εύκολα˚ σύνηθες χαρακτηριστικό των ανθρώπων που δεν έχουν γαργαληθεί αρκετά...

    17/09/2013 BLOG