Τέτοια εποχή στο κτήμα τα εσπεριδοειδή βασιλεύουν και επειδή τα πιο κοινά, λεμόνια και πορτοκάλια, τα έχω βαρεθεί και τα αγαπημένα μου μανταρίνια έχουν τελειώσει, φασαρεύομαι με τα λιγότερο κοινά: το κίτρο, το περγαμόντο και τα αιώνια κερκυραϊκά κουμκουάτ που κανείς δεν ξέρει τι να τα κάνει. Μόνο ένα δέντρο έχουμε που βγάζει νοστιμότατα σαγκουίνια και τα έχουμε περί πολλού. Μια φορά πήγα ένα καλάθι στη μητέρα μου στην Αθήνα αλλά δεν πρόλαβε να τα δοκιμάσει γιατί η βοηθός της από τις Φιλιππίνες, τα πέταξε ως χαλασμένα.

Η άκομψη δίγλωσση ονομασία είναι δικιά μου για μια συνταγή που είχα αρχικά μάθει από τον Νάϊτζελ Σλίττερ του "Ομπσέρβερ". Ως συνήθως έχει υποστεί μεταλλαγές με τον χρόνο. Τα ταρτάκια αυτά είναι εύκολα και γρήγορα, ιδίως, εφόσον δεν είμαι σχολαστική, και τα φτιάχνω με σφολιάτα έτοιμη του ψυγείου.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News