Εικόνα 1η: ένας άνθρωπος ψάχνει σε κάδο σκουπιδιών στην γειτονιά μου, στου Γκύζη. Δείχνει πεινασμένος και μου ζητάει λίγο από το ψωμί που μόλις πήρα από το φούρνο. Του το δίνω όλο μαζί με 5 ευρώ που έχω πάνω μου.

Εικόνα 2η: μια γυναίκα, σκεπασμένη με μια βρώμικη κουβέρτα, μου ζητάει τσιγάρο στο πάρκο πίσω από την Ευελπίδων. Κοιμάται σε ένα παγκάκι. Της δίνω όλο το πακέτο.

Εικόνα 3η: Το τσιγγανάκι που φωτογραφίζω με ρωτάει αν έχω παλιά ρούχα. Της εξηγώ ότι δεν έχω παιδιά, αλλά θα της φέρω ό,τι δεν μου χρειάζεται μήπως κάνει στη μαμά της. Την άλλη μέρα της πάω 2 σακούλες με ό,τι δεν χρειάζομαι. Μου χαρίζει ένα βραχιολάκι που έφτιαξε ειδικά για μένα.

Δύο μέρες μετά, βρίσκομαι σε μια συγκέντρωση εθελοντών. Δεν διαφημίζονται, δεν είναι στο Ιντερνετ, δεν προσπαθούν να «αφυπνίσουν» κανέναν. Είναι μια συνάντηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων,(απο τις 1.800 που υπάρχουν στην Ελλάδα), αλλά πιστεύουν ότι κι αυτός ο «τίτλος» έχει πια δυσφημισθεί. Κινητοποιούνται και φροντίζουν για όλους όσους έχουν ανάγκη: παιδιά, άπορες οικογένειες, μετανάστες που χρειάζονται ένα πιάτο φαγητό… δεν τελειώνει ο κατάλογος όσων υποφέρουν στις μέρες μας. Και όλοι ξέρουμε ότι θα αυξηθούν.

Ο 55άρης που κάθεται απέναντί μου έχει ένα από τα μεγάλα κτηματομεσιτικά γραφεία, αλλά πρωτοστατεί σε μια από τις εθελοντικές οργανώσεις. Κάποτε, ίσως βρέθηκε στην ανάγκη. Ακόμη και για μια φιάλη αίματος, έξω από μια εντατική. Κάτι που όλοι μπορούμε να κάνουμε, εύκολα και ανώδυνα, αλλά δεν γινόμαστε εθελοντές αιμοδότες, κι ας ειναι πολύ πιθανό να αποδειχθεί αυτή η προσφορά κάποτε σωτήριαγια μας τους ίδιους ή γιατη ζωή κάποιου δικού μας.

Ξέρεις τι είναι ο εθελοντισμός; με ρωτάει. Το αντίθετο από την αδιαφορία. Αν αδιαφορείς για όλα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχοληθείς.

Ξέρεις ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα της ανθρωπότητας; συνεχίζει. Η πείνα; Ο πόλεμος; Η φτώχεια; Όχι. Η μοναξιά. Λοιπόν κανένας εθελοντής δεν θα σου πει ότι νιώθει μοναξιά. Γιατί ο εθελοντισμός, εκτός από τα άλλα, είναι και μια σπουδαία περιπέτεια, να ζήσεις καταστάσεις που στη δική σου ζωή δεν θα ζούσες, να έχεις εμπειρίες από άλλους κόσμους, από άλλες χώρες, από άλλες ζωές.

Του εκφράζω την αμηχανία μου ότι θέλω να γράψω κάτι, αλλά δεν ξέρω τι θα ήταν χρήσιμο. Η απάντησή του, μου επιβεβαιώνει την εικόνα που αρχίζω να διαμορφώνω για εκείνον. «Δεν διαφημιζόμαστε, ούτε θέλουμε να είμαστε ελκυστικοί, ούτε να αφυπνίσουμε κανέναν. Όποιος είναι σε έναν τέτοιο δρόμο, του να προσφέρει, θα μας βρει, είτε εμάς, είτε άλλους σαν εμάς. Όταν θα είναι έτοιμος».

 

Επίλογος: Αν για τον δημόσιο τομέα έχουμε ενδιαφέρον μόνον ως ψηφοφόροι και για τον ιδιωτικό τομέα ως πελάτες, ο εθελοντισμός ενδιαφέρεται για όλους όσους δηλώνουν "πρώτα απ' όλα άνθρωποι"-αρκεί να το εννοούν.Τα άλλα, τα βρίσκει κάποιος ψάχνοντας, εκτός αν του αρκεί η σκέψη «εγώ θα σώσω τον κόσμο!» ή η δικαιολογία ότι "οι ΜΚΟ είναι ύποπτη ιστορία", ή δεν ξέρω τι άλλο.

Στον ιστότοπο, πάντως,www.anthropos.gr αλλά και στον www.ergopoliton.gr, μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

 

ΥΓ: έκλεισα ραντεβού για να γίνω εθελοντής αιμοδότης. Κάτι που το λέω χρόνια, αλλά μετά το ξεχνάω. Η πιο πάνω συζήτηση με επηρρέασε περισσότερο απο όσο νόμιζα. Εκτός αν με επηρρέασε ακόμη περισσότερο επειδή έγινε τη μέρα που στο επίκεντρο ήταν η πολιτικός Άντζελα, το λαϊκό είδωλο Τόλης και κάτι εκατομμύρια ευρώ…

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News