477
| CreativeProtagon

Η εποχή του απρόβλεπτου

|CreativeProtagon

Η εποχή του απρόβλεπτου

Αν ο Μητσοτάκης πάρει τώρα στα χέρια του καμιά δημοσκόπηση, μπορεί και να βγάλει selfie μαζί της για λόγους που όλοι κατανοούμε. Πολιτικά, ο Ερντογάν τού έκανε δώρο. Αν πριν από μία εβδομάδα ρωτούσες την κοινή γνώμη για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα της προσφυγικής και μεταναστευτικής ροής, θα έπαιρνες ως απάντηση κάτι που αποδίδεται περίπου έτσι: #@#%. Σήμερα η ίδια ερώτηση θα λάμβανε εντελώς διαφορετική απάντηση.

Μεσοπρόθεσμα, όμως, ο Πρωθυπουργός και η χώρα γενικότερα μπορεί να βρίσκονται μπροστά σε μία τέλεια καταιγίδα.

Η κρίση στα σύνορα δεν θα τελειώσει σύντομα. Και υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαρκέσει αρκετά, ίσως και περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Οσο δε ανεβαίνει η θερμοκρασία, τόσο θα αυξάνονται και οι βάρκες που θα φτάνουν στα νησιά. Αυτή τη στιγμή η κοινή γνώμη έχει στραμμένο το ενδιαφέρον της στον Εβρο. Αργότερα, όμως, θα πρέπει να συμβιβαστεί με την ιδέα μεταφοράς προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα. Ενδεχομένως η δημιουργία των κλειστών κέντρων να περάσει πιο εύκολα στην κοινωνία, στο πλαίσιο ενός εθνικού συναγερμού. Οταν ο Στρατός και η Αστυνομία παίζουν ξύλο και καταπίνουν χημικά στα σύνορα, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον κάθε δήμαρχο να βγάλει τον παπά και τον δάσκαλο στην πλατεία για να διαμαρτυρηθούν. Θα είναι επίσης πιο εύκολο για την κυβέρνηση να δείχνει τον Ερντογάν ως τον υπεύθυνο για την επιβάρυνση «παρθένων» περιοχών με πρόσφυγες και μετανάστες. Ωστόσο, από την άλλη, όταν η κατάσταση παγιωθεί, δεν αποκλείεται να καλλιεργήσει εντάσεις που θα λειτουργήσουν υπονομευτικά εις βάρος της κοινωνικής συνοχής.

Μέχρι στιγμής οι εθνικές υποδομές ελέγχουν την κατάσταση με τον κορονοϊό. Τα κρούσματα είναι ελάχιστα και ο μηχανισμός ανταποκρίνεται αποτελεσματικά. Τι θα συμβεί αν η επιδημία επεκταθεί; Οι υποδομές δεν επαρκούν επειδή, πολύ απλά, δεν είναι σχεδιασμένες για επιδημίες αντίστοιχου μεγέθους. Αλλά ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο, δεχόμενοι ότι η χώρα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ακόμα όμως και αν ελέγξει την επιδημία, είναι δύσκολο να ελέγξει τις συνέπειες στην οικονομία. Ηδη οι πρώτες επιπτώσεις άρχισαν να διαφαίνονται στον τομέα του τουρισμού. Υπάρχουν νησιά, όπως η Σαντορίνη, που υφίστανται τις ακυρώσεις από την Κίνα και μάλιστα με επιστροφή χρημάτων, καθώς γίνονται για λόγους ανωτέρας βίας. Ταυτόχρονα, αν η παγκόσμια οικονομία εισέλθει σε υφεσιακή τροχιά, η εξέλιξη αυτή θα αποτυπωθεί εμφατικά στο σώμα της ελληνικής οικονομίας. Ηδη, άλλωστε, οι εκτιμήσεις για την ανάπτυξη δέχονται ψαλίδισμα. Αν η ύφεση απλωθεί, θα ψαλιδιστούν και οι προσδοκίες για ουσιαστική συζήτηση σε σχέση με τη μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Από την άλλη, βέβαια, έχει και το θετικό σενάριο τις πιθανότητές του. Η άνοδος της θερμοκρασίας θα συμβάλει στο κλείσιμο της επιδημίας, οι απώλειες στον τουρισμό θα κινηθούν σε διαχειρίσιμα επίπεδα και ο αναστεναγμός ανακούφισης στις αγορές θα οδηγήσει σε ανάσχεση του υφεσιακού ρεύματος.

Με δυο λόγια, ως χώρα μπαίνουμε στην άνοιξη χωρίς να μπορούμε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις για το καλοκαίρι. Και αυτό που αρχίσαμε να περιγράφουμε ως «κανονικότητα», δεν είναι τίποτα λιγότερο από την εποχή του απρόβλεπτου.