Photo: Gabba Gabba Hey!

Διαβάζοντας τις προάλλες το κείμενο της Λένας Διβάνη είδα, ότι κι άλλοι φίλοι από το protagon χρησιμοποιούν μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ). Τα δύο τελευταία χρόνια εμπιστεύομαι σχεδόν αποκλειστικά τα ΜΜΜ για τις εντός των τειχών μετακινήσεις μου και σε γενικές γραμμές δεν μετανιώνω. Παίρνοντας καθημερινά την ίδια πάνω – κάτω ώρα,πρωί και βράδυ από την ίδια στάση το λεωφορείο γνωρίζεις καλύτερα τους γείτονές σου, τουλάχιστον αυτούς που ξεκινούν κι επιστρέφουν την ίδια ώρα. Δεν είναι πάντα όλοι, αλλά είναι σπάνιες οι φορές που δεν υπάρχει κάποια γνωστή φυσιογνωμία. Πλην μιας εξαιρέσεως δεν ανταλλάσσονται σύντομοι κι αμήχανοι χαιρετισμοί, η παρουσία μας ωστόσο στο ίδιο όχημα έχει αποκτήσει συν τω χρόνω τα χαρακτηριστικά μιας ιδιότυπης, σιωπηρής πλην ζεστής οικειότητας.

Και για τις ενδιάμεσες, όμως, intra day μετακινήσεις προτιμώ τα ΜΜΜ. Πότε μετρό ή ηλεκτρικό, πότε τρόλεϊ ή λεωφορεία, σπανιότερα το τραμ, κάτι υπάρχει πάντα που με πηγαίνει κοντά στον προορισμό μου πολύ πιό γρήγορα από οποιοδήποτε άλλο μέσο (κυρίως ΙΧ ή ταξί), εκτός από μοτοσυκλέτα. Οι οδηγοί των λεωφορείων 6 στις 10 φορές μιλούν στο κινητό με hands free, 4 στις 10 παραβιάζουν το κόκκινο κι 8 στις 10 οδηγούν μάλλον γρήγορα κι έχουν αδυναμία στα απότομα φρεναρίσματα.

 

Ο κόσμος που χρησιμοποιεί ΜΜΜ ανήκει σε δύο μεγάλες ηλικιακές ομάδες: 15 έως 25-26 ετών κι 45 ετών κι άνω. Δεν είναι πράγματι σύνηθες να συναντήσει κανείς (σε λεωφορεία και τρόλεϊ κυρίως) τις ενδιάμεσες ηλικίες 27 – 45. Τα τροχοφόρα ΜΜΜ και τον ηλεκτρικό προτιμούν πολλοί μετανάστες, που θές γιατί βρίσκονται ανάμεσα σε αγνώστους, θές γιατί χρησιμοποιούν την -άγνωστη για εμάς τους υπόλοιπους- γλώσσα τους μιλούν δυνατά με τις ώρες στο κινητό αλλά και μεταξύ τους.

Τα ΜΜΜ προσφέρονται για να εντοπισθούν αυθεντικές ανθρώπινες συνήθειες και πρακτικές. Ας πούμε: 1) όλο και περισσότεροι επιβάτες διαλέγουν να κάθονται στην εξωτερική (προς το διάδρομο) θέση, ακόμη κι όταν η διπλανή (στο παράθυρο) είναι αδειανή, 2) όλο και συχνότερα υπάρχουν επιβάτες που στέκονται αγενώς μπροστά στην πόρτα, εμποδίζοντας καταφανώς την είσοδο και την έξοδο άλλων επιβατών, ενώ δυστροπούν φανερά όταν τους επισημαίνεται πως ενοχλούν, 3) οι αναμένοντες να επιβιβασθούν μπουκάρουν βιαστικοί όταν φθάνει το μμμ, μην αφήνοντας ελεύθερη δίοδο σε όσους αποβιβάζονται. Σημάδι νέου ατομισμού;

Εντάξει, κάμποσες φορές επαληθεύεται ο νόμος του Μέρφυ, ότι το λεωφορείο είναι εκείνο το όχημα που τρέχει δυό φορές πιο γρήγορα όταν το κυνηγάς από όταν το χρησιμοποιείς. Ωστόσο και παρά τα προβλήματα είναι λιγότερο αγχωτικό από το ΙΧ, έρχεται συχνότερα από όσο νομίζει κανείς κι εν τέλει έχει στυλ. Αλλιώς δεν θα είχε τραβήξει και την προσοχή του νεαρού πρίγκηπα Κάρολου της Αγγλίας.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News