«Τι είναι τρόικα;». Με ρώτησε μόλις προχθές ένας φίλος και απέσπασε το θαυμασμό μου. Τόσο καιρό είναι  η λέξη που αν είχες τα δικαιώματά της στη Ελλάδα θα ήσουν πλούσιος και εκείνος ακόμη ρωτούσε τι είναι. Θα πρέπει να ζούσε έως τώρα σε κάποιο παραδεισένιο νησί. Του εξήγησα και τον (προς)γείωσα.

Κάποτε ο Μπιθικώτσης τραγούδησε: Ένα αμάξι με δυο άλογα/ το ένα τ’ άλογο να είναι μαύρο/  το άλλο τ’ άλογο να είναι άσπρο κλπ. Ταίριαζε αυτό το τραγούδι για χρόνια στην πολιτική μας κατάσταση. Το ένα κόμμα, αυτό στην κυβέρνηση, ήταν το μαύρο, που όλοι το κατηγορούσαν και είχαν μετανοήσει για τη σύξευξή του με την εξουσία, το άλλο της αντιπολίτευσης ήταν το άσπρο, αυτό που όλοι περίμεναν να έλθει με την ελπίδα να το καβαλήσουν (au sense propre).

Τώρα αυτά τα δυο άλογα έχουν γεράσει, έχουν απαξιωθεί και θα βγουν σε εφεδρεία. Ανέλαβε άλλος, με έδρα εκτός Ελλάδος. Και μας έφερε έλκηθρό, γιατί αυτό είχε πρόχειρο και γιατί ήθελε να κάνει πείραμα. Αν προχωρούν τα έλκηθρα χωρίς χιόνι και τι παθαίνουν όσοι έχουν την ατυχία να είναι μέσα. Το έλκηθρο αυτό είναι τύπου «τρόικα», όπου η λέξη αυτή σημαίνει τα τρία μαζί και υπάρχει και στα ρωσικά αλλά υπάρχει και στα βουλγαρικά (και δεχόμαστε λόγω της κατάστασής μας τη δεύτερη αυτή προέλευση αφού η Ευρώπη πλέον, κατά ανέλπιστο τρόπο, μας φέρνει πιο κοντά στη Βουλγαρία παρά στη Ρωσία). Την τρόικα κανονικά σέρνουν τρία άλογα ζεμένα ακριβώς το ένα δίπλα στο άλλο. Σε εμάς η εκδοχή είναι ελαφρά διαφορετική. Η ίδια σύζευξη αλλά αντί για άλογα μας έστειλαν ημιόνους. Και τα αποτελέσματα του να σε σέρνουν ημίονοι σε έλκηθρο όταν κάτω δεν υπάρχει ούτε χιόνι αλλά ούτε και σάλιο γίνονται κάτι παραπάνω από αισθητά στα οπίσθιά σου.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News