Πέρασα κάποιους μήνες στο facebook, γράφοντας "like", πολλά "χαχα" ή "haha", ανεβάζοντας την Ατζέντα από το protagon, ακούγοντας και «κλέβοντας» μουσικές, ανταλλάσσοντας σχόλια, μαθαίνοντας τη γλώσσα του και κάνοντας, όπως όλοι, κατάχρηση των σημείων στίξης (αμέτρητα αποσιωπητικά………, ατέλειωτα θαυμαστικά!!!!! και άλλα) που θα έκαναν την Αναστασία Λαμπρία να φρίξει και ως καλή πένα και ως γυναίκα και ως εκδότρια…

Αλλά το Ιντερνετ- και όλα τα παρεπόμενα- έχουν αλλάξει όχι μόνο τον τρόπο επικοινωνίας, αλλά και τη γραμματική, την ορθογραφία, όλα όσα ξέραμε για τον γραπτό λόγο, καθώς προέχει το ASAP ( as soon as possible). Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, οπότε και τα φιλιά, έγιναν χχχχ, και τα χαμόγελα :)) και το κλείσιμο του ματιού ;) και πάει λέγοντας.

Όπως καταλαβαίνετε εξαρχής αυτό το κομμάτι, θα έχει περισσότερες αγγλικές λέξεις, ίσως και greeklish – κάτι που δεν είχε φανταστεί ο Ξενοφών Ζολώτας όταν κάποτε έβγαλε λόγο στα Αγγλικά, χρησιμοποιώντας μόνο ελληνικές λέξεις που έχουν δανειστεί οι Άγγλοι…

Social-net λοιπόν, my friends, που στη ζωή είστε λίγοι και εκλεκτοί, αλλά στο Κυβερνοδιάστημα αυξάνεστε με γεωμετρικό τρόπο και είστε αυτή τη στιγμή πάνω από 300! Μικρός αριθμός για το fb, ο Αρης Δαβαράκης, για παράδειγμα έφτασε τις 5.000, ενώ δεν ξέρω τι επιδόσεις θα έχει η "έρμη μάνα" Ρέα Βιτάλη, που αποφάσισε να ανοίξει σελίδα και είδε μπροστά της το φάντασμα στο Facebook.

 

300- κάτι σαν του Λεωνίδα- λοιπόν, οι δικοί μου στο fb, αν και θα μπορούσαν να είναι περισσότεροι.Απορρίπτω όμως και μερικές προτάσεις φιλίας, σαν κι αυτή που έλαβα πριν από λίγο, από κάποιον με το όνομα «Μιχαλάρας ο μοντελοπνίχτης»! Sorry φίλε, αλλά γιατί πράγμα θα συζητήσουμε, για μοντέλα, ή για μεθόδους πνιγμού? Θα μου πεις, ότι μπορεί να ανακαλύψω το ευαίσθητο αγόρι που κρύβεις μέσα σου… Και μπορεί να έχεις και δίκιο, γιατί υπάρχουν και άλλοι που δηλώνουν ευαίσθητοι και ρομαντικοί και κρύβουν έναν μοντελοπνίχτη!

 

Ιδού λοιπόν μερικά (πρόχειρα) συμπεράσματα από τη συμμετοχή μου στην παρέα του facebook.

1. Είμαστε έθνος ποιητών: Ολοι γράφουν(με), όλοι είμαστε φυλακισμένοι Καρυωτάκηδες «που λιώνουμε σε γραφεία», όλοι έχουμε μέσα μας κρυμμένο έναν Καβάφη (τουλάχιστον), άντε έναν Πεσσόα, που είναι από τους δικούς μου αγαπημένους… Μερικοί- όντως- είναι πολύ καλοί. Φυσικά υπάρχουν και οι κανονικοί (επαγγελματίες) ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες- αλλά εκεί έχουμε περισσότερο fan club (ανοίγουν και Α και Β σελίδα), ενώ στους «ερασιτέχνες» υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη επιβεβαίωσης, αλλά όχι πάντα και λιγότερος ναρκισσισμός! Και οι δύο κατηγορίες, πάντως, εύκολα διολισθαίνουν από την Ποίηση στην… οίηση! Στα θετικά, να σημειώσω ότι κυρίως στο χώρο της μουσικής, μέσα από το fb, και κυρίως το my space, έχουν βρει φανατικό κοινόταλαντούχα παιδιά- χωρίς να μπλέξουν με δημόσιες σχέσεις δισκογραφικών εταιριών και μέσων ενημέρωσης- όπως η Μόνικα, ο Κωστής Μαραβέγιας κ.α.

2. Είμαστε έθνος εραστών! Πάνε οι καρδούλες σύννεφο, τα υπονοούμενα με τον σωρό, τα ευφυολογήματα με ρυθμό αστραπής. Για πιο …kinky καταστάσεις, παίρνουν φωτιά τα pop chat. Μπορεί το fb να είναι κοινωνική δικτύωση και ο καθένας να εμφανίζεται με το όνομά του, τη φωτό του, ακόμη και τα παιδιά του, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Αν ήθελε πορνό, θα ήταν σε άλλο δίκτυο. Εδώ όμως σιγά-σιγά και με την καθημερινή ανταλλαγή,καλλιεργούνται επιθυμίες, δημιουργούνταιπροσδοκίες, οπότετο cyber sex εμφανίζεται λιγότερο «απογυμνωμένο» από αισθήματα, αφού προηγουμένως έχεις μοιραστεί σκέψεις και προσωπικά πράγματα. Αν αναρωτηθείτε "μα πώς μπορούν δύο άνθρωποι, με σώας τας φρένας, να θεωρούν ερωτική επαφή, οποιουδήποτε τύπου,λέξεις και επιφωνήματα εξ αποστάσεως", θα σας πω ότισοβαροί, κατά τα άλλα, άνθρωποι μου έχουν εκμυστηρευτεί ότι βρέθηκαν «παγιδευμένοι ερωτικά στο Δίκτυο». Φυσικά ηέλξη ή η απογοήτευση δοκιμάζονταικάποτε στη ζωήκαι τα αποτελέσματα ποικίλλουν. Απότην πλήρηαπομάγευση, μέχρι σχέσεις, όπως αυτές που θα ξεκινούσαν από ένα πάρτυ, ή ένα μπαρ, αλλά καικάποιες που έφτασαν στο γάμο. Οπως και στη ζωή, έτσι και δω, ποτέ δεν ξέρεις…

3. Είμαστε έθνος με άποψη μεν, με χιούμορ δε:σχολιάζουμε ή εξευτελίζουμε τα πάντα: την πολιτική, την κοινωνία, τους επώνυμους, τους πρώην, τους επόμενους κ.λ.π. Εδώ μπορείς να βρεις ότι θέλεις: από ανόητες σκέψεις, από ξεκαρδιστικές περιγραφές,μέχρι τις πιο βαθυστόχαστες αναλύσεις. Χρόνο να χεις…

Είπα χρόνο; Αυτό είναι που θέλει και σου παίρνει κυρίως το fb (και γενικότερα το Ιντερνετ). Σε ξεγελάει, σε εκμαυλίζει, σε παραπλανά. Μπαίνεις για λίγο και μέχρι να δεις τα μηνύματα, τα σχόλια,ένα βίντεο, μια φωτογραφία… ανακαλύπτεις ότι πέρασαν ώρες.

Με τον καιρό, ξεδιαλύνεις την «ήρα από το σιτάρι», τους «εν δυνάμει φίλους» από τους άσχετους, που θέλεις να παραμείνουν για πάντα ξένοι, αρχίζεις να "ξε-κάνεις" φίλους, γίνεσαι περισσότερο προσεκτικός και πιο συνειδητοποιημένος (ελπίζω) γιατο χρόνο που θες να περνάς δικτυωμένος.

Και τότε αρχίζεις τα ραντεβού (όχι κατ΄ανάγκη τα ερωτικά). Έξω στη ζωή: δηλαδή live όχι μόνο on line…

 

 

Το κομμάτι αφιερώνεται στην Φραντζέσκα.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News