Επιστροφή… με κλειστά τα Τέμπη, με εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομίας, αλλά και της τρομοκρατίας, με την ατζέντα της Αθήνας, κάπου ξεχασμένη: ραντεβού, εκκρεμότητες, δουλειές που πρέπει επειγόντως να γίνουν. Υπενθυμίσεις στο κινητό, ο χρόνος αρχίζει και πάλι να παίρνει τη μορφή ημερών: Δευτέρα, Τρίτη… μην ξεχάσω, SOS Εφορία, συνεργείο, κλπ κλπ.

Επιστροφή… με συννεφιά, ένας καφές στα διόδια, φωτογραφίες από τους παλιούς συμμαθητές που δεν κάνατε ποτέ reunion, ένα cd που σου χάρισαν οι νέοι φίλοι, που από virtual reality στο νετ έγιναν βλέμματα, χαμόγελα, φωνές, αιφνίδιες εκμυστηρεύσεις. Απόon line σε live.

Επιστροφή… σαν να τελειώνει η πενθήμερη στο σχολείο. Που όλα γίνονται πολύ. Πολλά τσιγάρα, πολύ αλκοόλ, πολλές φάρσες, πολλά ανέκδοτα, πολλά γέλια, πολλά παιχνίδια. Παρτίδες τάβλι, χαρτιά, νυχτώνει στο Παλέρμο…

Και στο παιχνίδι ο χρόνος σταματά, κάπου ανάμεσα στη διαδρομή Γιάννενα- Κιλκίς- Θεσσαλονίκη. Γίνεσαι του νηπιαγωγείου, του δημοτικού, του Λυκείου και νιώθεις ότι η μόνη ηλικία είναι αυτή της καρδιάς, που επιμένει εφηβικά ότι δεν είναι η ηλικία αυτή που σε ενώνει ή σε χωρίζει με τους ανθρώπους. Είναι κάτι που δεν ξέρεις να το ορίσεις και δεν σε ενδιαφέρει, θέλεις να το ζήσεις.

Και μήπως ξέρεις τι ακριβώς είναι η φιλία; Η ευτυχία; Ο έρωτας; Το να έχει η ζωή ένα νόημα; Οι ορισμοί είναι μικρές απόπειρες που κάνουμε να κλείσουμε σε λέξεις αισθήσεις, ψυχικά τοπία, χαράδρες συναισθηματικές, πηγές που ξεδιψάμε… Η ψυχική γεωγραφία του κάθε ανθρώπου ένας αδιάβαστος χάρτης ακόμη κι από τον ίδιο. Και στην προσπάθειά μας να καταλάβουμε δεν γελάει μόνο ο Θεός, αλλά και ο κάπως πιο ψαγμένος θνητός.

Επιστροφή… μετά από ένα διάλειμμα, μια κοπάνα 10 ημερών, που μετράνε σαν να ήταν πολύ περισσότερες. Σαν μια ανέλπιστη αποζημίωση για κάποιες πολύ δύσκολες στιγμές, σαν μια πραγματική εθελούσια έξοδο από τη δουλειά της ζωής, σαν ένα δώρο που σε περιμένει στο χαλάκι της εισόδου, χωρίς να έχεις γενέθλια ή γιορτή, έτσι απλά γιατί κάποιος σε σκέφτεται και σε αγαπάει.

Επιστροφή… αλλά το διάλειμμα δεν τελείωσε και το κεφάλι θα μείνει έξω να παίρνει αέρα. Άγγελε, Μαρία, Αλέξη, Θένια, Αθηνά, γιαγιά-Αγγέλα, σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία κι αυτή την εκδρομή, εκτός προγράμματος.

Θα ξανάρθω- πάρτε το σαν απειλή ή σαν υπόσχεση!

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News