Πριν από λίγο καιρό θα φαινόταν εξωπραγματικό. Τώρα, όμως, γίνεται όλοι και πιο σαφές ότι ο Ντόναλντ Τραμπ σοβαρολογεί όταν λέει ότι θέλει οι ΗΠΑ να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία, αυτόνομο έδαφος υπό την κυριαρχία της Δανίας.  

Παρότι δεν καταναλώνει αλκοόλ, ο Ντόναλντ Τραμπ διαθέτει, σύμφωνα με τη Σούζι Γουάιλς, προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, «προσωπικότητα αλκοολικού». Οι άνθρωποι με τέτοιο χαρακτήρα τείνουν στον εθισμό και στην αναζήτηση ρίσκου: κυνηγούν έντονες εμπειρίες που τους κάνουν να αισθάνονται καλά και τους αποσπούν από τα προσωπικά τους προβλήματα.

Στην περίπτωση του Τραμπ, αυτά τα προβλήματα, γράφει στους Financial Times ο Εντουαρντ Λους, προέρχονται όλο και περισσότερο από το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, ενώ η «θεραπεία» φαίνεται να βρίσκεται στο εξωτερικό.

Οσο επιδεινώνονται τα εσωτερικά του προβλήματα –οι δημοσκοπήσεις του είναι κακές και δεν δείχνουν σημάδια ανάκαμψης– τόσο μεγαλώνει ο πειρασμός για εντυπωσιακές κινήσεις στη διεθνή σκηνή. Το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι αμερικανοί πρόεδροι στρέφονται περισσότερο στην εξωτερική πολιτική όσο πλησιάζει το τέλος της θητείας τους δεν αρκεί για να εξηγήσει τις κινήσεις του Τραμπ, ο οποίος έχει μάθει ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αγνοήσει τους άγραφους κανόνες του διεθνούς δικαίου απ’ ό,τι τις αποφάσεις των αμερικανικών δικαστηρίων.

Οταν κλήθηκε να εξηγήσει γιατί διέταξε την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τη Βενεζουέλα, επικαλέστηκε ένα αμερικανικό ένταλμα σύλληψης. Παρουσίασε την επιχείρηση σαν να επρόκειτο για αποστολή σερίφη που μπαίνει στη ζούγκλα για να συλλάβει έναν φυγόδικο. Και, πράγματι, το σχέδιο πέτυχε. Οταν ο στόχος είναι στρατιωτικά ανίσχυρος, η επιτυχία φαίνεται δεδομένη. Ο Τραμπ δείχνει πλέον όλο και πιο βέβαιος ότι ελέγχει απόλυτα την αμερικανική πολεμική μηχανή.

Υπό αυτό το πρίσμα, σημειώνουν οι Financial Times, η ανησυχία της Δανίας είναι απολύτως δικαιολογημένη. Χωρίς καν να ερωτηθεί, ο Τραμπ επανέφερε το ζήτημα της Γροιλανδίας στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά τη σύλληψη Μαδούρο και από τότε επαναλαμβάνει ότι «η Γροιλανδία είναι απαραίτητη» για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η δανή πρωθυπουργός, Μέτε Φρεντέρικσεν, απάντησε ότι «δεν βγάζει κανένα νόημα να μιλά κανείς για ανάγκη κατάληψης της Γροιλανδίας». Ο Τραμπ, όμως, επιμένει ότι πρόκειται για ζήτημα αμερικανικής ασφάλειας, ειρωνευόμενος μάλιστα τη Δανία λέγοντας ότι ενίσχυσε την άμυνα του νησιού «προσθέτοντας ένα ακόμη έλκηθρο με σκύλους».

Η εμμονή του είναι τόση, ώστε λίγο πριν από τα Χριστούγεννα διόρισε ειδικό απεσταλμένο για τη Γροιλανδία τον Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Τζεφ Λάντρι, ο οποίος δήλωσε πως είναι «τιμή» του να εργαστεί, εθελοντικά, για να γίνει η Γροιλανδία μέρος των ΗΠΑ. Πέρυσι, μάλιστα, ο Τραμπ έστειλε τον αντιπρόεδρό του, Τζέι Ντι Βανς, στο νησί για «επιτόπια επιθεώρηση». Οποιος πιστεύει ότι όλα αυτά είναι απλό τρολάρισμα, γράφουν οι Financial Times, καλό θα ήταν να θυμηθεί τι συνέβη στο Καράκας.

Γιατί όμως η Γροιλανδία;

Πρώτον, επειδή θα ήταν εύκολη υπόθεση. Οπως και στη Βενεζουέλα, μια προσάρτηση θα μπορούσε να αποφασιστεί από την ασφάλεια του «δωματίου επιχειρήσεων», χωρίς απώλειες και χωρίς ουσιαστικό ρίσκο για τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ θα μπορούσε έτσι να αναπαραγάγει τις εικόνες ισχύος που τόσο ζηλεύει από την εποχή Ομπάμα. Η Δανία, όσο αποφασισμένη και αν είναι, δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στρατιωτικά σε μια υπερδύναμη.

Δεύτερον, η Γροιλανδία είναι οικονομικά ελκυστική. Κύκλοι της αμερικανικής τεχνολογικής και φιλελεύθερης ελίτ τη βλέπουν εδώ και καιρό ως ιδανικό πεδίο για πειραματισμούς, από νέες μορφές κρατικής οργάνωσης, μέχρι τεχνολογικά εγχειρήματα. Παράλληλα, μια τέτοια κίνηση θα ικανοποιούσε και τους ιδεολόγους του MAGA, καθώς θα έθετε σε δοκιμασία ή και θα ακύρωνε στην πράξη το ΝΑΤΟ.

Καθώς τα πολιτικά του προβλήματα στο εσωτερικό αυξάνονται, με πιθανή ήττα στο Κογκρέσο τον προσεχή Νοέμβριο και δικαστικές πιέσεις, ο Τραμπ μοιάζει ολοένα και πιο πρόθυμος να ρισκάρει στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με το εσωτερικό, εξηγούν οι Financial Times, εκεί δεν υπάρχει δικαστήριο ικανό να περιορίσει αποτελεσματικά τις κινήσεις του. Και χωρίς φωνές αυτοσυγκράτησης γύρω του, η Γροιλανδία παραμένει πάντα μια δελεαστική επιλογή. Ο πειρασμός, όσο περνά ο καιρός, όλο και θα μεγαλώνει.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News