Ορφανή μακαρονάδα, σκορδαλιά χωρίς σκόρδο, νερόβραστο, νιανιά, άχυρο, παπούτσι...
Χωρις παλμό, χωρίς ρυθμό, χωρίς όνειρα
Και ξαφνικά, δεν ζω πια στην Ελλάδα, ούτε στο παρόν. Μια αόρατη δύναμη με εκσφενδονίζει μια στο παρελθόν, το μουσικό και...
Δημαράς, ο ανίκανος (για συνωμοσίες)
ΟΓιάννης είναι «άλλο». Ξέρει πολιτική, είναι στο αίμα του (κανείς δεν είναι τέλειος). Ξέρει όμως και ανθρωπιά. Είναι, πάντα με το...
Το τέλος της «Απογευματινής»: κάτι τρέχει στα γύφτικα
Αυτό το κείμενο, είναι ένα εσωτερικό memo στον από καιρό διαλυμένο, (αλλά εντός μου ακόμα ολοζώντανο), μικρόκοσμο του 7ου ορόφου της...
«Το Νησί»: ένα μεγάλο λάθος
Τι θα γίνει αν αρχίσουμε να απαιτούμε ένα «Νησί» στις Ειδήσεις, ένα άλλο «Νησί» στις μουσικές εκπομπές, ένα «Νησί» στις πολιτικές...
Φάε λάδι κι έλα βράδυ
Κοίτα που θα σωθεί το έθνος, κυριολεκτικά, από μια παπάρα...
Σιγά τ’ αυγά:ο «θαυμαστός, καινούριος κόσμος»
Γιατί μια γυναίκα εφόσον η φύση της επιτρέπει να έχει μια καλή εγκυμοσύνη, να μην «δεχτεί» ένα δωρισμένο ωάριο;
ΕΡΤ: από ‘δω ως την αιωνιότητα
Δηλαδή, όποια Δημόσια χρέωση θεωρούμε άδικη ή δεν μας αρέσει, δεν την πληρώνουμε;
“Η Μυρτώ και το κουνουπάκι”, Ευγένιος Τριβιζάς (Κέδρος)
Αν ήταν ποίημα θα ήταν το παιδικό «Αξιον εστί» ή ο «Φυλλομάντης». Αν ήταν τραγούδι, θα ήταν το «Καλοκαίρι» του Σαββόπουλου.
Στη ζητιανιά για ένα δανεικό τραγούδι
Έχω ξεμείνει από τραγούδι για το καλοκαίρι του 2010 και δεν βλέπω άλλη λύση από τη ζητιανιά: μπορείτε να μου...
Για ποιόν (δεν) χτυπάει η καμπάνα
Η Εκκλησία δεν είναι μπουφεδάκι για να τσιμπήσεις ότι σου γουστάρει και να αφήσεις, ή να φτύσεις διακριτικά στην πετσέτα ό,τι...
To «κουστούμι»
Εκατόν δεκατέσσερα ευρώ: τρείς μεγάλοι κι ένα νήπιο, εξετάζουμε με προσοχή το λογαριασμό της παραλιακής ταβέρνας, όπου μόλις έχουμε απολαύσει ένα...
Αυτό που πόνεσε πιο πολύ
Είναι η τρίτη νύχτα που περνάω άγρυπνη, προσπαθώντας να απαντήσω σε κάθε ένα προσωπικά από τα σχόλια των αναγνωστών του post...
Ενας από μας
Η λογική του «Τρωκτικού» είναι το είδος της ενημέρωσης που λατρεύω να μισώ. Αντιπροσωπεύει όλα όσα μου έμαθαν ότι δεν είναι...
Μεσ’ την καλή Θρασκιά
To καλοκαίρι δεν υπάρχουν ειδήσεις. Ναι, αμέ! Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρετε;
«Μέχρι νεωτέρας»: Η ιστορία του Σαμίρ
O Σαμίρ και το παιδί του. Μία από τις τραγικές ιστορίες που γράφουν κάθε μέρα την τραγωδία στη Μέση Ανατολή. Και...
Εδώ Οσλο: κουμπάρος από την Ουαλία
Οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ Αμερική.
To βαρύτιμο Kosta Boda
Η Ρίκα Βαγιάνη γράφει από το Οσλο για την αυστηρή πειθαρχία των διοργανωτών, το πρόβλημα της Κύπρου, τις περίεργες φάτσες...
OPA μας στο Όσλο!
Ο Αλκαίος πέρασε στον τελικό επειδή έχει ένα ωραίο τραγούδι. Τόσο απλά, τόσο ωραία. Και, μεταξύ μας, δίκαια. Αν έμενε έξω...
Με ξένα κόλλυβα
Τι τα θες, βρε κράτος μου, τα χουβαρδαλίκια στις δημόσιες κηδείες, αν δεν δύνασαι να ανταποκριθείς; Τι τις θέλεις τις δηλώσεις;...
Εκτός θέματος: η τελευταία έκθεση
Ήμουν το αστέρι της τάξης. Τι σημασία είχε αν ήμουν μαυριδερή, άχαρη και καμπούρα; Υστερούσα σε πολλά, αλλά στην «έκθεση ιδεών»...
Άδεια μου αγκαλιά: μαμά από την πίσω πόρτα
Μου φέρνει ο σπόρος ένα φιλάκι, ένα λουλούδι και μια ζωγραφιά. Δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, Γιορτή της Μητέρας...
Το πάρτυ των ενοχών: ευχαριστώ, δεν θα έρθω
Η μόνη συγνώμη που ζητάω είναι από τον αυτό μου. Που πλήρωνα, το όρθιο ζώον, τριάντα χρόνια τώρα, τα μισά των...
Ιθάκη-Καστελόριζο και βράσε σπανακόρυζο
Η ποίηση είναι το τελευταίο καταφύγιο των ρομαντικών. Μίλησε στην καρδιά μου ο Πρωθυπουργός, όταν από το ακριτικό Καστελόριζο...
