Το γαρ πολύ της θλίψεως, γεννά παραφροσύνη…

Δεν ξέρω πόσο κάνει μια κηδεία. Δεν έχω πληρώσει καμία. Όσοι χρειάστηκε κάποτε να εξοφλήσουν τα έξοδα μιας νεκρώσιμης τελετής, μου λένε ότι είναι αλμυρούτσικη ως έξοδο. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι οι επαγγελματίες του είδους, έχουν τον τρόπο τους να βεβαιώνονται ότι θα πάρουν τα χρήματά τους για τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Ξέρουν ας πούμε ότι η στενοχώρια, όπως και η χαρά εντείνει την τάση για υπερβολή, και πριν συσκευάσουν για τον «δεύτε τελευταίον ασπασμό τον παπού-Μιστόκλη με τιμές(και σε τιμή) τύμβου του Έλβις Πρίσλεϋ στη Γκρεέϊσλαντ, βεβαιώνονται διακριτικά ότι η οικογένεια μπορεί να ανταποκριθεί στο «μπάτζετ». Λογικό.

 

Τα πράγματα αλλάζουν όταν ανακοινώνεται ότι ένας Έλληνας θα κηδευθεί «δημοσία δαπάνη». Εδώ ακόμα και οι επαγγελματίες του «δεύτε τελευταίον ασπασμό», πιάνονται κώτσοι. Ψαλμένοι και ενταφιασμένοι μεν, απλήρωτοι δε, από το 2008 ο θείος Παράβας, η μεγάλη Βρανά, η «νεράιδα» Ζαβιτσάνου. Από το 2009 φευγάτος και ο μέγας Σπαθάρης, κηδευμένος, αλλά ουχί εξοφλημένος. Η κηδεία ήταν «δημοσία» αλλά ξέχασαν τη δεύτερη λέξη- τη…δαπάνη!

Το τρελό είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η οικογένεια δεν είναι εκείνη που αιτείται. Είναι το κράτος που βιάζεται να κάνει «τούκα προ» και να κερδίσει τις εντυπώσεις, ανακοινώνοντας ότι θα αναλάβει να τιμήσει τον εκλιπόντα με δημόσια έξοδα της νεκρώσιμης τελετής. Σαν τον αερολόγο της παρέας, που ενώ ακόμα γλεντάμε στο τραπέζι, φωνάζει δυνατά και μάγκικα να τον ακούσουν όλοι «μη βάλει κανείς χέρι στην τσέπη, το τραπέζι απόψε είναι δικό μου». Και μετά την κάνει αλα γαλλικά και ο εστιάτορας, αμήχανος, περιφέρει το λογαριασμό σ΄ όποιον μπορεί να κάνει κάτι.

Τι τα θες, βρε κράτος μου, τα χουβαρδαλίκια στις δημόσιες κηδείες, αν δεν δύνασαι να ανταποκριθείς; Τι τις θέλεις τις δηλώσεις; Καλύτερα να κάνεις ένα κράτει, ειδικά όταν πρόκειται για τέτοια πρόσωπα, τόσο τρυφερά και αγαπημένα, που είναι συγγενείς όλων μας. Το παίρνουμε όλοι προσωπικά. Και γινόμαστε όλοι, το ίδιο έξαλλοι με τον τζάμπα μάγκα. Καλύτερα ένα paypal account στο opengov.gr, να μας καλεί να συνεισφέρουμε όλοι ηλεκτρονικά για τον αξιοπρεπή αποχαιρετισμό των Ελλήνων που αγαπήσαμε. Μέσα σε δέκα λεπτά θα είχαν τροποποιηθεί τα πάντα και χωρίς ύστερα ρεζίλια.

 

Μου κάνει εντύπωση πάντως, ότι τα σαΐνια-κοράκια (δεν έχει τίποτα υποτιμητικό η παρομοίωση με τα πτηνά, απλώς την εξυπνάδα τους θέλω να τονίσω) διέπραξαν το σφάλμα στο οποίο υπέπεσαν επίσης, εκατομμύρια αθωότεροι Έλληνες. «Τα λεφτά υπάρχουν», μας είπαν και το έχαψαν αμάσητο μέχρι και οι κόρακες. Πώς να μην το πιστεύαμε, εμείς, τα αθώα περιστεράκια και κοτοπουλάκια της επικράτειας;

ΥΓ: Αν είστε διάσημος και αγαπητός και σχεδιάζετε κάποτε να αποδημήσετε, λυπηθείτε την υστεροφημία σας. Πληρώστε από τώρα τα έξοδα της μελλοντικής κηδείας σας, για να μην έρθει το όνομά σας στη δημοσιότητα για λάθος λόγους. Και μάλιστα όταν εσείς δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα για να το αποκαταστήσετε!
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News