Eπειδή έχω το θράσος να θεωρώ τη Θεσσαλονίκη πατρίδα μου (όπως και κάθε πόλη, κάθε γωνιά της Ελλάδας, αφού δεν είμαι Σαλονικιά, ούτε Αθηναία, ούτε Μεσολογγίτισσα, ούτε Κατακωλιώτισσα, αλλά εντελώς Ελληνίδα, η φουκαριάρα)
Επειδή όλα τα είχε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε.

Επειδή έχει γίνει ψιλοχαμός με την απόφαση του (απερχομένου) Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης να τοποθετηθεί ο ανδριάντας του Κωνσταντίνου Καραμανλή (του Α’, εντάξει;) στην Πλατεία Αριστοτέλους, φάτσα στο άγαλμα του Αλέξανδρου (του Γ’, εντάξει;)

Επειδή πραγματικά, χωρίς πλάκα, ο μισός μου εαυτός λέει «γιατί να μην κάνουν τον Καραμανλή άγαλμα; Τι ζόρι τραβάνε;» και το άλλο μου μισό φωνάζει «σεβαστείτε τη γνώμη των χιλιάδων που δεν τον έχουν τόσο “ψηλά” που να τον βλέπουν πάνω σε βάθρο». Επειδή όλο το ζουμί εδώ μέσα είναι οι ιδέες των ανθρώπων. Επειδή θέλω απελπισμένα, να σκεφτώ κάτι διαφορετικό σήμερα, εκτός από το τι σημαίνει για μένα (για όλους μας) η ημερομηνία 6η Δεκέμβρη.

Να σας ρωτήσω κάτι;

Αν δεν συμφωνείτε με το άγαλμα του αειμνήστου Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πλατεία Αριστοτέλους, ποιανού το άγαλμα θα προτείνατε;

Ποια φιγούρα, σκαλισμένη σε μάρμαρο Πεντέλης, θα σας ευχαριστούσε να βλέπατε κάθε μέρα, όταν θα κάνατε τη βόλτα σας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης;

Ό,τι προαιρείσθε, στα σχόλια

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News