Ο συνήθης κανόνας στην F1 λέει ότι πρέπει να έχεις σοβαρές οικονομικές «πλάτες» για να εξελιχθείς και να κάνεις καριέρα. Ή, έστω, να ήταν ο μπαμπάς σου πρώην οδηγός στα μονοθέσια για να σε καθοδηγήσει στα κατατόπια ενός σπορ που δεν είναι για απλούς θνητούς. Φυσικά, υπήρχαν και εξαιρέσεις. Ο Σουμάχερ δεν είχε απόθεμα, μεγάλωσε όμως μέσα στην πίστα καρτ του πατέρα του. Ο Τζιμ Κλαρκ ήταν ο πιο γρήγορος αγρότης που γνώρισε ποτέ αυτός ο πλανήτης. Και ο Νάιτζελ Μάνσελ, γεννημένος σαν σήμερα, στις 8 Αυγούστου του ’53, είχε έναν μπαμπά που όχι μόνο δεν ήταν με το χέρι στο πορτοφόλι αλλά είχε και τις αντιρρήσεις του.

Όμως, όπως ακριβώς δεν μπορείς να κάνεις ένα μωρό να φάει ένα αβγό αν δεν θέλει, έτσι και δεν μπορούσε να βγει από το μυαλό του νεαρού Βρετανού το πάθος του για αγώνες. Δεν μπήκε εξ απαλών ονύχων στο σπορ, άρχισε να μαζεύει χρήματα και μετά από αξιοσημείωτη επιτυχία στα καρτ, μεταπήδησε στη Formula Ford – επίσης με την έντονη αντίθεση του πατέρα του. Εντάξει, λογικό από την πλευρά του. Το να είσαι οδηγός αγώνων δεν είναι το ίδιο με το να είσαι πιανίστας. Ή μαθηματικός. Ή υδραυλικός. Φήμες λένε πως κανείς ποτέ δεν πέθανε από τα πλήκτρα, τα βιβλία ή τους χαλκοσωλήνες.

Και παρά το ότι σε ηλικία 24 ετών ο νεαρός Νάιτζελ είχε στεφθεί πρωταθλητής Βρετανίας στη Formula Ford, είχε προλάβει επίσης να «εισπράξει» και έναν σοβαρό τραυματισμό στο σβέρκο, στην πίστα του Μπραντς Χατς. Φαινόταν σαν τη δικαίωση των φόβων του πατέρα του. Μάλιστα, οι γιατροί τού είχαν πει ότι κινδυνεύει με τετραπληγία, ότι θα έπρεπε να τεθεί σε περιορισμό και ότι δεν θα οδηγούσε ξανά.

Σιγά μη μασήσει το λιοντάρι. Μάλιστα, μερικές εβδομάδες πριν το ατύχημα, είχε παραιτηθεί από την αξιοπρεπή δουλειά του ως μηχανικός αεροσκαφών και είχε προλάβει να πουλήσει την όποια περιουσία του για να τροφοδοτήσει το όνειρό του στη Formula Ford.

Τοp 10: Οι σημαντικότερες στιγμές στην καριέρα του Νάιτζελ Μάνσελ

1. Ντεμπούτο με τη Lotus – 1980

Εμφανίστηκε πρώτη φορά στο GP της Αυστρίας, οδηγώντας με 40 πυρετό. Το πείσμα έδωσε το πρώτο δείγμα του χαρακτήρα του

2. Πρώτη νίκη – Brands Hatch 1985

Με τη Williams κερδίζει το GP της Ευρώπης στην πατρίδα του. Το πλήθος παραληρεί και η Βρετανία αποκτά νέο ήρωα

3. Επίθεση στο Estoril – 1986

Στην Πορτογαλία η νίκη του τον καθιερώνει ως έναν κορυφαίο επιθετικό οδηγό της εποχής

4. Το δράμα της Αδελαΐδας – 1986

Ο τίτλος ήταν σχεδόν δικός του, μέχρι που ένα λάστιχο έσκασε λίγους γύρους πριν το τέλος

5. Η νίκη στο Silverstone – 1987

Με τρομερή προσπέραση στον Πικέ, παίρνει τη νίκη και την αγάπη του βρετανικού κοινού για πάντα

6. Η εποχή Ferrari και το «Il Leone» – 1989-1990

Κερδίζει στην πρεμιέρα του με τη Ferrari στη Βραζιλία, κερδίζοντας το σεβασμό των τιφόζι και το παρατσούκλι «Λέων».

7. Επιστροφή στη Williams – 1991

Κάνει δυνατή σεζόν με πέντε νίκες και παλεύει για τον τίτλο

8. Πρωταθλητής κόσμου – 1992

Κυριαρχεί με τη θρυλική Williams FW14B, κερδίζοντας 9 από τους 16 αγώνες και κατακτώντας τον τίτλο νωρίτερα από ποτέ ως τότε στην ιστορία του σπορ

9. Η απίστευτη νίκη στην Αυστραλία – 1994

Επιστρέφει για λίγους αγώνες και κερδίζει στην Αδελαΐδα

10. Η κληρονομιά του Μάνσελ

Δεν είναι ένας αγώνας, αλλά το αποτύπωμα που άφησε: 31 νίκες, 32 pole position και μια φήμη για γενναιότητα και μαχητικότητα που λίγοι άγγιξαν

Από ‘κει και πέρα, η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο Νάιτζελ Μάνσελ όχι μόνο μπήκε στην F1, έτρεξε για τις Lotus, Williams και Ferrari αλλά και κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της F1 το 1992 (Williams-Renault). Ενδεικτικά, τη χρονιά που κατέκτησε το πρωτάθλημα έγινε ο πρώτος οδηγός στην ιστορία της F1 που το κατάφερε με εννιά νίκες στη σεζόν. Η κόντρα με τον Άιρτον Σένα είναι μνημειώδης, το φοβερό εκείνο προσπέρασμα στην Ουγγαρία το 1989 (δείτε το βίντεο), το πάθος του, το βάθος του οδηγικού του ταλέντου, η πάλη μέχρις εσχάτων. Tο τελευταίο του Grand Prix ήταν το 1995, στην Ισπανία, ενώ επάξια, το 2005, συμπεριελήφθη στο International Motorsports Hall of Fame.

Ο Μάνσελ συμμετείχε επίσης στο Le Mans, στο BTCC, στα Indy και έζησε την εμπειρία του πατέρα του από την ανάποδη: υποστήριξε τους δύο γιους του όταν αυτοί θέλησαν να γίνουν οδηγοί αγώνων. Σήμερα, ο «λέων» της F1 γιορτάζει. Alive and kicking.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News