Μπαξέδες και άλλες λέξεις ξεχασμένες. 3 του Σεπτέμβρη, δεν ξέρω από πού θα περνάς για να συναντήσεις το ΠΑΣΟΚ. Από τον Κορυδαλλό; Από το 5%; Από εκείνο το παλιό «είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό». Εδώ είναι, βέβαια, κυβέρνησε τόσα χρόνια που και να θέλαμε να 'ταν μόνο μια ανάμνηση παλιά, είναι και κάτι γραμμάτια στο συρτάρι, που τα πληρώνουμε όλοι και ακριβά.

Γενέθλια κι αντί για ευχές εγώ γκρινιάζω; Ας με συγχωρέσουν οι «σύντροφοι». Αλλωστε ξέρουν κι αυτοί ότι το πάρτι τελείωσε και δεν καθόμασταν στο ίδιο τραπέζι. Αυτό που δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει είναι ότι την Αλλαγή -εδώ και τώρα- που ευαγγελίζονταν κάποτε, εξακολουθούν να τη ζητάνε ακόμα και τώρα μόνο από μας.

Κέντρο-απόκεντρο: Από πού στρίβουν για την Κεντροαριστερά; Ποιος χωράει στο πουλμανάκι και πού θέλει να μας πάει; Πολλά και σοβαρά τα ερωτήματα, αλλά ήμουνα νιος και γέρασα, που λένε. Για την ακρίβεια, ήμουν νεαρή ρεπόρτερ, πριν από 20 και περισσότερα χρόνια και είχα πάρει συνέντευξη από τον Κώστα Λαλιώτη, που προανήγγειλε «το νέο Κέντρο». Ακόμη φτιάχνεται! «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν»…

Εξουσία, η: ναι, εντάξει, είναι γένους θηλυκού, αλλά φαίνεται ότι έτσι και την κάνεις πολύ παρέα, είναι μοιραίο να αλλάξεις, να πάθεις μετάλλαξη σχεδόν, να νιώθεις Θεός, γένους αρσενικού… Έχει συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες, όχι μόνο τις πολιτικές, αλλά σε όποιον αποκτά κυριαρχία. Το ΄χουμε δει και όσοι γύρω μας είχαμε φίλους, που με τα χρόνια και ανεβαίνοντας «ψηλά», έγιναν αγνώριστοι. Ειδικά όσοι τριγυρνάμε σε δημοσιογραφικά γραφεία!

Τέταρτη εξουσία; Ετσι έλεγαν παλιά, τον Τύπο, τα ΜΜΕ. Ηταν βέβαια τότε που το πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας «έριχνε κυβερνήσεις» και η πληροφόρηση ήταν στα χέρια μόνο των επαγγελματιών- με τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται. Τώρα τα κλασσικά media πνέουν τα λοίσθια, πρώην μεγαλοσχήμονες εκδότες μπαινοβγαίνουν στη φυλακή, ενώ οι υπόλοιποι απολύουν Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή.

Σφαγή: η τελευταία έγινε στον ΔΟΛ, με μαζικές απολύσεις και είναι πιθανόν να υπάρχει και συνέχεια. Από τους απολυμένους, ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης, γράφει «Ξημερώνει Δευτέρα. Δεν θα πάω για δουλειά…»  χωρίς να χαρίζεται, με πικρή ειρωνεία, και στους δημοσιογράφους που συμπεριφέρονται «σαν ξιπασμένοι μπάτλερ… και που νομίζουν πως ο κόσμος είναι ένας διαγωνισμός δύναμης κι επιρροής που υπάρχει από μόνη της».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News