Πρόσφατα ανακοινώθηκε η ετήσια έρευνα της JD Power. Οσο κι αν φαίνεται παράδοξο, το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που αναφέρθηκε από τους ερωτηθέντες κατόχους αυτοκινήτων ήταν το λεγόμενο infotainment. Οι περισσότεροι από αυτούς ανέφεραν ότι δυσκολεύονταν να χειριστούν τις περίπλοκες οθόνες. Αυτό, αναπόφευκτα, δημιουργεί το εύλογο ερώτημα: Γιατί οι κατασκευαστές αυτοκινήτων συνεχώς εισάγουν όλο και μεγαλύτερες, όλο και πιο περίπλοκες οθόνες αφής;

Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή. Από τη μια υπάρχει η προβολή μιας ολόκληρης κοινωνίας που είναι όλη μέρα στο κινητό. Οι οθόνες λειτουργούν σαν προέκταση της έξυπνης συσκευής που μονίμως έχουμε στο χέρι μας – συχνά μέχρι και στην τουαλέτα.Ετσι, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του κοινού θέλει να τις έχει.

Οσο κι αν στέκεται κάποιος αρνητικά απέναντι σε αυτές, δυσκολεύομαι να φανταστώ εν έτει 2025 πώς οι πραγματικοί αγοραστές αυτοκινήτων θα επέλεγαν κάποιο που δεν θα έχει οθόνη μέσα. Νομίζω ότι ακόμα και οι πιο βενζινοαίματοι της παρέας δεν θα αγόραζαν σήμερα αυτοκίνητο χωρίς καθόλου οθόνη.

Από την άλλη, υπάρχει και το θέμα του κόστους. Ναι μεν μια οθόνη σαφώς συνεχίζει να στοιχίζει περισσότερο από ένα μπουτόν, όμως πολλά μπουτόν στοιχίζουν περισσότερο από μια οθόνη. Τι θέλω να πω: το να ενσωματώσεις πάρα πολλές λειτουργίες σε μια οθόνη λειτουργιών, όπως αυτές που υπάρχουν πλέον σε όλα τα καινούργια αυτοκίνητα, κοστίζει λιγότερο στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Ταυτόχρονα, ήδη «κτίζεις» την περιπλοκότητα που λέγαμε και ανέφεραν οι ερωτηθέντες της έρευνας στην αρχή του κειμένου που διαβάζετε. Οσο πιο πολλές λειτουργίες ενσωματώνονται σε αυτές, τόσο περισσότερα μενού και υπομενού έχεις στη διάθεσή σου.

Η σχέση είναι περίπλοκη, που λένε και στα σόσιαλ. Ναι μεν ταυτόχρονα εξελίσσεται και η τεχνολογία των φωνητικών εντολών και μπορείς πλέον να προστάζεις για κάποιες λειτουργίες, όπως ακριβώς πλέον πολύ συχνά στέλνουμε μηνύματα χωρίς να τα πληκτρολογούμε.

Βέβαια, το αυτοκίνητο δεν είναι περπάτημα, όπου μπορείς να το έχεις στο χέρι σου και απλώς να μιλάς κάνοντας τη βόλτα σου. Το αυτοκίνητο εν κινήσει εμπεριέχει ένα κάρο σενάρια αποσπασμού προσοχής και εν δυνάμει κινδύνου. Και βέβαια, είναι δεδομένο ότι πολλά ατυχήματα πλέον συμβαίνουν λόγω απόσπασης προσοχής.

Η Ferrari, στο πιο πρόσφατο υπεραυτοκίνητο της, το Αmalfi, ορθώς αντικατέστησε κάποιες λειτουργίες με μπουτόν. Και ναι, έτσι πρέπει να γίνει. Οι οθόνες πρέπει να ενσωματώνουν κάποια βασικά στοιχεία ελέγχου και λειτουργιών. Βεβαίως και το λεγόμενο mirroring του κινητού σε αυτές, ώστε να κοιτάς το κινητό σου όσο γίνεται λιγότερο.

Από την άλλη, πρέπει να απλοποιηθεί όλο αυτό το χάος. Θα απλοποιηθεί; Μακάρι. Δύσκολο, όμως. Και αυτό γιατί οι μεγάλες οθόνες, με τα εντυπωσιακά γραφικά, με τα χρώματα, με όλη αυτή την κατάσταση-σινεμασκόπ στο κόκπιτ, στα μάτια των περισσότερων είναι πολύ εντυπωσιακή. Και πουλάει.

Τέλος, υπάρχει και κάτι ακόμα. Καθώς η τεχνολογία της αυτόνομης οδήγησης προχωρά και απ’ ό,τι φαίνεται είναι νομοτελειακά αναπόφευκτη, κάποια στιγμή τα αυτοκίνητα θα πηγαίνουν μόνα τους, τουλάχιστον κατά το πλείστον. Φαντάζεστε τέσσερις επιβάτες μέσα στα αυτοκίνητα να ταξιδεύουν χωρίς να έχουν οθόνες με ένα κάρο δυνατότητες, ταινίες, YouTube, παιχνίδια και ό,τι άλλο ξέρετε μπροστά τους;

Στον σύγχρονο Δυτικό κόσμο, έτσι όπως είμαστε συνηθισμένοι και δυστυχώς απομονωμένοι στο κινητό μας, το πιθανότερο είναι πως το ταξίδι θα καταλήγει σε οικογενειακή τραγωδία. Και δεν εννοώ ατύχημα. Στέρησε από ένα εξάχρονο την οθόνη του όσο ταξιδεύεις και θα δεις πώς θα σου το βγάλει ξινό.

Με αυτά και με εκείνα, χρειάζεται να γίνουν οι συντομεύσεις σε μπουτόν, έστω κι αν στοιχίζουν περισσότερο στις εταιρείες. Μαζί όμως να μάθουμε και εμείς να επιδεικνύουμε λίγη περισσότερη υπομονή πριν καν ξεκινήσουμε, επιλέγοντας κάποιες ρυθμίσεις, και να μην καταφεύγουμε σε αυτές εν κινήσει, μαζί με περισσότερο κίνδυνο. Αλλιώς, πάρε ένα μεταχειρισμένο από τα πιο παλιά. Θα έχεις και ρέστα.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News