Η Ευρωπαϊκή Ενωση καταναλώνει πλέον αμερικανικό φυσικό αέριο. Πρόκειται για κατάσταση ενεργειακής εξάρτησης την οποία ο Τραμπ ενδέχεται να χρησιμοποιήσει πολιτικά εναντίον των Βρυξελλών. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα του Φεντερίκο Φουμπίνι σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην Corriere della Sera. Ακολουθούν τα βασικά σημεία του.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, έγραψε ο Φουμπίνι, αγωνίστηκε να απελευθερωθεί από την εξάρτησή της από τη Ρωσία όσον αφορά το φυσικό αέριο, όμως λίγοι από τους ηγέτες της φαντάζονταν ότι ο νέος στρατηγικός προμηθευτής του κλαμπ, οι συμμαχικές ΗΠΑ, θα αποδεικνύονταν τόσο γρήγορα πολύ άβολες ως πάροχοι ενέργειας.

Ο Ιταλός ανέφερε τις ανησυχίες της Ρωσίας από την υπερσυγκέντρωση πετρελαϊκού πλούτου σε αμερικανικά χέρια έπειτα από τα γεγονότα της Βενεζουέλας. «Ο Κίριλ Ντμίτριεφ, που διαπραγματεύεται με τον Λευκό Οίκο για λογαριασμό του Πούτιν, τόνισε τις ανησυχίες του μόλις συνελήφθη ο Μαδούρο. ‘‘Με την προσθήκη της Βενεζουέλας οι ΗΠΑ ελέγχουν πια  το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου. Τεράστια δύναμη’’ είπε».

Ωστόσο ο ιταλός δημοσιογράφος έγραψε ότι «οι Ρώσοι δεν είναι δυσαρεστημένοι με αυτήν την εξέλιξη, επειδή έχουν άποψη για το πού μπορούν οι ΗΠΑ να κατευθύνουν αυτήν την [πετρελαϊκή] επιρροή τους: όχι προς τη Μόσχα, η οποία ελέγχει τους δικούς της ενεργειακούς πόρους, αλλά προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες». Και τόνισε ότι αυτό ισχύει περισσότερο για το φυσικό αέριο.

«Η προσπάθεια του Τραμπ να προσαρτήσει τη Γροιλανδία, ίσως με κάποια ενέργεια ανάλογη εκείνης του Πούτιν στην Κριμαία, το 2014, δεν είναι πια απλώς πιθανότητα. Εχει ανακοινώσει ο ίδιος τις προθέσεις του. Πρώτη φορά σύμμαχος θα διαπράξει τέτοια κίνηση εναντίον τμήματος της ΕΕ. Στην περίπτωση της Κριμαίας, η ΕΕ απάντησε με κύμα κυρώσεων κατά του Πούτιν. Αλλά τι μπορεί να κάνει απέναντι στον Τραμπ;»

Και συμπλήρωσε ο Φουμπίνι: «Φυσικά, η εξάρτηση της ΕΕ από τις ΗΠΑ έχει πολλές πτυχές, την ασφάλεια, την τεχνολογία, κ.λπ., ωστόσο η ενεργειακή εξάρτηση καθίσταται η πλέον πιεστική και επικίνδυνη. Σήμερα η ΕΕ χρειάζεται το αμερικανικό φυσικό αέριο όσο χρειαζόταν το ρωσικό προ πενταετίας. Ο Λευκός Οίκος, μειώνοντας την προσφορά, έχει τη δυνατότητα να αυξάνει τους λογαριασμούς θέρμανσης και ηλεκτρικού ρεύματος στην Γηραιά Ηπειρο, όπως έκανε τότε το Κρεμλίνο».

Ο Φουμπίνι συνέχισε με τη σύγκριση των «εκβιασμών» του τότε και του τώρα. «Το 2022 η ΕΕ αντιμετώπισε ενεργειακή κρίση όταν ο Πούτιν άρχισε να χρησιμοποιεί το φυσικό αέριο ως όπλο, προσπαθώντας να αναγκάσει την Ευρώπη να τερματίσει την υποστήριξή της προς την Ουκρανία. Ο εκβιασμός απέτυχε, εν μέρει επειδή άλλοι προμηθευτές, κυρίως οι Αμερικανοί, παρενέβησαν. Τον Ιανουάριο του 2022 η Ρωσία ήταν ο κορυφαίος προμηθευτής της Ευρώπης, με περίπου 2,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου την εβδομάδα. Σήμερα, η Μόσχα έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί από τις ευρωπαϊκές αγορές.

»Αλλά οι πωλήσεις LNG στην ΕΕ έχουν αυξηθεί από ένα σε 2,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ανά μήνα, με τις ΗΠΑ να δίνουν το 60% του συνολικού LNG. Μεταξύ 2021 και 2025 οι παραδόσεις των ΗΠΑ έχουν εκτοξευθεί από 1 σε περίπου 8 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ανά μήνα. Οι Αμερικανοί μπορούν να πουλήσουν όλο το προϊόν τους σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας στις ΗΠΑ ή σε ασιάτες πελάτες, διότι δεν εξαρτώνται τόσο πολύ από την Ευρώπη όσο η Ευρώπη εξαρτάται από αυτούς».

Το πολιτικό συμπέρασμα του άρθρου: «Αυτή (η δυνατότητα των ΗΠΑ να εκβιάσουν με όπλο την ενέργεια του LNG) είναι μία λεπτομέρεια η οποία θα μπορούσε και να περάσει απαρατήρητη σχεδόν, αν ο Τραμπ δεν φαινόταν τόσο αποφασισμένος να επιβάλει νέες ταπεινώσεις στην ΕΕ».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News