631
Η δέσμευσή και το πάθος του Τζαμάλ Κασόγκι για την ελευθερία στον αραβικό κόσμο, του κόστισε την ίδια του τη ζωή... | Twitter

Το τελευταίο άρθρο του Τζαμάλ Κασόγκι πριν από την εξαφάνισή του

Protagon Team Protagon Team 18 Οκτωβρίου 2018, 15:35
Η δέσμευσή και το πάθος του Τζαμάλ Κασόγκι για την ελευθερία στον αραβικό κόσμο, του κόστισε την ίδια του τη ζωή...
|Twitter

Το τελευταίο άρθρο του Τζαμάλ Κασόγκι πριν από την εξαφάνισή του

Protagon Team Protagon Team 18 Οκτωβρίου 2018, 15:35

Με ένα συγκινητικό σημείωμα της Κάρεν Ατια, αρχισυντάκτριας του τμήματος Global Opinions της Washington Post, όπου αρθρογραφούσε ο Τζαμάλ Κασόγκι, η αμερικανική εφημερίδα δημοσιεύει αυτό που, όπως όλα δείχνουν, είναι το τελευταίο άρθρο γνώμης του σαουδάραβα δημοσιογράφου, λίγο πριν εξαφανιστεί, στις 2 Οκτωβρίου.

«Η δημοσιοποίηση του άρθρου καθυστέρησε με την ελπίδα ότι ο Κασόγκι θα επιστρέψει με ασφάλεια. Πλέον όμως πρέπει να το αποδεχτώ: αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Αυτό είναι το τελευταίο κείμενο του Κασόγκι που θα επιμεληθώ για την Post. Αυτό το άρθρο καταγράφει απόλυτα τη δέσμευσή του και το πάθος του για την ελευθερία στον αραβικό κόσμο, μια ελευθερία που προφανώς του κόστισε την ίδια του τη ζωή», σημειώνει η Ατια.

Το άρθρο έχει τίτλο: «Αυτό που χρειάζεται περισσότερο ο Αραβικός Κόσμος είναι η ελευθερία της έκφρασης» και ξεκινάει με τον Κασόγκι να σημειώνει: «Πρόσφατα διάβαζα την έκθεση του 2018 «Ελευθερία στον Κόσμο» που δημοσίευσε ο οργανισμός Freedom House και κατέληξα σε ένα σοβαρό συμπέρασμα. Υπάρχει μόνο μία χώρα στον αραβικό κόσμο που έχει χαρακτηριστεί ως «ελεύθερη», η Τυνησία. Η Ιορδανία, το Μαρόκο και το Κουβέιτ έρχονται δεύτερες, ως «εν μέρει ελεύθερες». Οι υπόλοιπες χώρες του αραβικού κόσμου ταξινομούνται ως «ανελεύθερες». Ως αποτέλεσμα, οι Άραβες που ζουν σε αυτές τις χώρες, είτε δεν ενημερώνονται, είτε παραπληροφορούνται. Και δυστυχώς η κατάσταση αυτή είναι απίθανο να αλλάξει».

Ο Κασόγκι επισημαίνει πως ενώ ο αραβικός κόσμος είχε μια ελπίδα με την Άνοιξη του 2011, οι προσδοκίες αυτές εξανεμίστηκαν γρήγορα.

Η κατάμεστη πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο, τις ημέρες της επανάστασης κατά του Μουμπάρακ (REUTERS/Amr Abdallah)

«Στις κοινωνίες αυτές είτε επιβλήθηκε ξανά το παλαιό status quo ή -φευ- ακόμη πιο σκληρές συνθήκες από πριν. Ο αγαπητός μου φίλος, ο εξέχων συγγραφέας της Σαουδικής Αραβίας, Σαλέχ αλ Σεχί, που έγραφε μία από τις πιο διάσημες στήλες που δημοσιεύθηκε ποτέ στον Τύπο, εκτίει αδικαιολόγητη πενταετή ποινή φυλάκισης για υποτιθέμενα αρνητικά σχόλια στο καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση κατάσχεσε και πήρε τον έλεγχο της εφημερίδας al-Masry al Youm και αυτό δεν προκάλεσε αντίδραση, ενέργειες απέναντι στις οποίες η διεθνής κοινότητας σιωπά», τονίζει.

Κάπως έτσι, προσθέτει, οι αραβικές κυβερνήσεις είναι ακόμη ελεύθερες να φιμώνουν τα ΜΜΕ της χώρας τους με ολοένα κι αυξανόμενο ρυθμό.

«Υπήρξε όντως μια εποχή που οι δημοσιογράφοι πίστευαν ότι το Διαδίκτυο θα απελευθέρωνε την πληροφορία από τη λογοκρισία και τον έλεγχο που συνδέεται με τα ΜΜΕ. Αλλά αυτές οι κυβερνήσεις εμποδίζουν την πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Υπάρχουν βέβαια μερικές «οάσεις» ελευθεροτυπίας, όπως η κυβέρνηση του Κατάρ που εξακολουθεί να υποστηρίζει τη διεθνή επικαιρότητα, σε αντίθεση με τις προσπάθειες των γειτόνων της να ελέγξουν τις πληροφορίες για να υποστηρίξουν την «παλιά αραβική τάξη»», γράφει ο Κασόγκι.

Ο δημοσιογράφος θεωρεί πως ο αραβικός κόσμος πλέον ζει στη δική του εκδοχή ενός Σιδερένιου Παραπετάσματος, «που δεν επιβάλλεται από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά από τις εγχώριες δυνάμεις που αγωνίζονται για εξουσία».

Σέλφι στα γραφεία των συναδέλφων του στην εφημερίδα Washington Post, τον Οκτώβριο του 2017

Και συνεχίζει: «Η εφημερίδα μου, η «Post», έχει αναλάβει την πρωτοβουλία να μεταφράσει πολλά από τα κομμάτια μου και να τα δημοσιεύσει στα αραβικά. Για αυτό, της είμαι ευγνώμων. Οι Άραβες πρέπει να διαβάσουν στη γλώσσα τους για να κατανοήσουν και να συζητήσουν τις διάφορες πτυχές και τις επιπλοκές της δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Δύση», συνοψίζει ο Κασόγκι που θεωρεί πως σήμερα είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη «να παράσχουμε μια πλατφόρμα για τις αραβικές φωνές».

Για να καταλήξει με νόημα: «Υποφέρουμε από τη φτώχεια, την κακή διαχείριση και την κακή εκπαίδευση. Μέσω της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου διεθνούς φόρουμ, απομονωμένου από την επιρροή των εθνικιστικών κυβερνήσεων που διαδίδουν το μίσος μέσω της προπαγάνδας, οι απλοί άνθρωποι στον αραβικό κόσμο θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες τους».