Ακόμη δεν μπήκε ο Αύγουστος και ο τζίρος στο μεταγραφικό παζάρι έχει ξεπεράσει τα 3,5 δισ. ευρώ. Θα αυξηθεί κι άλλο μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, για να επιβεβαιωθεί αυτό που μαρτυρούν όλοι οι οικονομικοί δείκτες: ότι η βιομηχανία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου παραμένει ανθηρή.

Ισως όχι σε όλες τις λίγκες της Ευρώπης. Με εξαίρεση τη μετακίνηση του Ματέο Ρετέγκι από την Αταλάντα στην Αλ-Καντσία της Σαουδικής Αραβίας (έναντι 68 εκατ. ευρώ), το top-10 των πιο δαπανηρών μεταγραφών που έχουν ήδη ολοκληρωθεί είναι αγγλική υπόθεση. Μέχρι στιγμής, οι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ έχουν ξοδέψει συνολικά για νέους παίκτες 1,87 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Transfermarkt.

Μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης έχει πλησιάσει τα ιλιγγιώδη ποσά που πληρώνουν για την ενίσχυσή τους οι αγγλικές ομάδες, με την απόκτηση του Ντιν Χάουσεν (από την Μπόρνμουθ), που κόστισε 62,5 εκατ. ευρώ. Σύντομα θα μπει στο top-10 η Μπάγερν Μονάχου. Ο Λουίς Ντίας της Λίβερπουλ έφτασε την Τρίτη στο Μόναχο για να οριστικοποιηθεί η μεταγραφή του έναντι 75 εκατ. ευρώ. Αλλά στη συντριπτική τους πλειονότητα τα μεγάλα deals που ανακοινώνονται από την 1η Ιουνίου και έπειτα αφορούν αγοραστές από την Αγγλία.

Πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες, το 1997, δράστες των 15 από τις 20 ακριβότερες μεταγραφές ήταν ιταλικοί σύλλογοι. Πέντε χρόνια αργότερα πήραν τα πρωτεία τα ισπανικά κλαμπ. Αλλά από το 2003 και έπειτα ο ποδοσφαιρικός πλούτος συγκεντρώθηκε στα χέρια των ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ. Αυτό δεν συνέβη τυχαία. Οι «μεγάλοι» της Serie A και της La Liga φέρθηκαν εγωιστικά, στενόμυαλα, κρατώντας για τον εαυτό τους τη «μερίδα του λέοντος» από τα έσοδα των τηλεοπτικών συμβολαίων.

Αντιθέτως, οι τρεις πιο ισχυρές αγγλικές ομάδες εκείνης της εποχής (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Αρσεναλ, Λίβερπουλ) φέρθηκαν έξυπνα. Υπήρξαν πολύ γενναιόδωρες στη μοιρασιά με τις μικρότερες. Το αγγλικό πρωτάθλημα γινόταν ολοένα και πιο ανταγωνιστικό, πιο συναρπαστικό, ανεβάζοντας αλματωδώς την αξία της εικόνας του στο Νησί, αλλά και στο εξωτερικό. Ενώ το ιταλικό και το ισπανικό σταδιακά έχασαν τη δυναμική τους, τη λάμψη τους.

Τα ισχύοντα τηλεοπτικά συμβόλαια της La Liga, της Bundesliga, της Serie A και της Ligue 1 τούς αποφέρουν –στο σύνολο– 4,99 δισ. ευρώ. Η αξία του αντίστοιχου συμβολαίου της Πρέμιερ Λιγκ για την προσεχή σεζόν ανέρχεται σε 4,53 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 91% του ποσού που θα εισπράξουν όλα τα άλλα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης μαζί.

Σχεδόν 1,2 δισ. ευρώ έχουν δαπανήσει ήδη οι λεγόμενοι Big-6 της αγγλικής λίγκας. Πρώτη και καλύτερη η Λίβερπουλ, που έχει κλείσει μεταγραφές συνολικής αξίας άνω των 340 εκατ. ευρώ, με πιο ακριβή εκείνη του Φλόριαν Βιρτς (γύρω στα 130 εκατ. ευρώ). Αν αποκτήσει και τον Αλεξάντερ Ισακ, που ζήτησε να φύγει από τη Νιούκαστλ, το συνολικό ποσό θα αγγίξει το μισό δισεκατομμύριο. Απίστευτο για μια ομάδα που εφέτος κατέκτησε τον τίτλο και το περασμένο καλοκαίρι είχε ξοδέψει λιγότερα από 45 εκατ. ευρώ για να αγοράσει μόνο τον Φεντερίκο Κιέζα και τον γκολκίπερ Γκιόργκι Μαμαρντασβίλι. Οι επιτυχίες της, αλλά και η σταδιακή αύξηση της χωρητικότητας του «Ανφιλντ», έχουν εκτινάξει τα έσοδά της στα ύψη.

Η Λίβερπουλ ανέβηκε ήδη στο Νο 6 της λίστας με τους συλλόγους που έχουν δαπανήσει τα περισσότερα χρήματα σε μια μεταγραφική περίοδο, σύμφωνα με το BBC Sport. Στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται ομάδες που επένδυσαν πολλά σε νέους παίκτες το περασμένο καλοκαίρι: η Τσέλσι (463 εκατ. ευρώ), η σαουδαραβική Αλ-Χιλάλ (353 εκατ. ευρώ) και η πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν-Ζερμέν (350 εκατ. ευρώ).

Η Τσέλσι (ξανά) και η Αρσεναλ, επίσης έχουν μπει δυνατά στο παζάρι. Οι δύο ομάδες του Μάντσεστερ (Γιουνάιτεντ και Σίτι) λίγο πιο συντηρητικά. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι στον χορό των εκατομμυρίων ακολουθούν ακόμη και οι ομάδες που μόλις προβιβάστηκαν στην Πρέμιερ Λιγκ: η Σάντερλαντ, η Λιντς και η Μπέρνλι – οι δύο πρώτες έχουν ξοδέψει τα περισσότερα πίσω από τους Big-6.

Η οικονομική υπεροχή των αγγλικών συλλόγων είναι τέτοια, που δίνει τη δυνατότητα σε ομάδες που μέχρι πριν από λίγους μήνες αγωνίζονταν στη Β’ Κατηγορία να διεκδικούν παίκτες των 50, 60, ή 70 εκατ. ευρώ. Με άνεση που δεν διαθέτουν ούτε οι πλουσιότεροι σύλλογοι της Ιταλίας ή οποιοσδήποτε άλλος γερμανικός ή γαλλικός, εκτός από την Μπάγερν και την Παρί.

Στα υπόλοιπα τέσσερα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης, τονίζει το Athletic, το χρήμα δεν ξοδεύεται τόσο εύκολα. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, η Γιουβέντους έχει καταγράψει την τελευταία τετραετία συνολικές ζημίες 773 εκατ. ευρώ. Η Μίλαν και η Ιντερ έχουν ανακάμψει οικονομικά, αλλά αν ήθελαν να αγοράσουν τον Ισακ θα χρειαζόταν να δαπανήσουν τα 2/5 των ετήσιων εσόδων τους. Η Νάπολι, δύο φορές πρωταθλήτρια Ιταλίας τα τρία τελευταία χρόνια, έχει μισθολόγιο μικρότερο από εκείνο της Νιούκαστλ. Από την ισπανική, τη γερμανική και τη γαλλική λίγκα, οι σύλλογοι που μπορούν να «χτυπήσουν» τους ακριβότερους παίκτες χωρίς να πουλήσουν τους καλύτερους δικούς τους είναι μετρημένοι στα δάχτυλα.

Μέχρι τα μέσα της περασμένης εβδομάδας, οι σύλλογοι της ιταλικής, γερμανικής, ισπανικής, γαλλικής και σαουδαραβικής λίγκας είχαν ξοδέψει όλοι μαζί για μεταγραφές όσα οι 20 της Πρέμιερ Λιγκ. Κάπως έτσι θα κυλήσει και ο Αύγουστος. Κάπως έτσι θα κυλήσουν και τα επόμενα χρόνια. Είναι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι. Μόνο τα ποσά και τα ονόματα αλλάζουν.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News