Δείτε εδώ το slide show του Βασίλη Μακρή.

Κάποτε τρέχαμε στην Τεχνόπολη να δούμε το «Blush» του Βιμ Βαντεκέϊμπους κυρίως για να καμαρώσουμε την ψηλή, σούπερ γυμνασμένη ελληνίδα χορεύτρια, που είχε βρεί μια θέση στην θρυλική ομάδα “Ultima Vez”. Ευτυχώς η συνεργασία της χαρισματικής Λίντας Καπετανέα με τον Βέλγο στάρ δεν της χάρισε απλώς λίγες ακόμα σπουδαίες εμπειρίες και έναν πιο σίγουρο χορευτικό λεξιλόγιο.
Εκεί χόρεψε με τον επίσης πανύψηλο Γιόζεφ Φρούτσεκ από την Μπρατισλάβα, τον αγάπησε, έγιναν ζευγάρι και ήρθαν το 2006 στην Αθήνα για να δημιουργήσουν οικογένεια, αλλά και μιά ολόδική τους ομάδα, την «RootlessRoot». Από τότε παρουσιάζουν το ένα έργο μετά το άλλο, στο Φεστιβάλ Αθηνών και σε μικρά και μεγάλα θέατρα. Παράλληλα διεκδικούν με επιτυχία και την υπόλοιπη Ευρώπη, τόσο που ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς τους μας είναι άγνωστο.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ούτε μια ακόμα φιλοφρόνηση προς τον ελληνικό χορό το γεγονός ότι η παράσταση, που ανοίγει την Τετάρτη τη σεζόν της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών είναι η καινούργια, φιλόδοξη δουλειά των «RootlessRoot». Το ενδιαφέρον για το «Kireru» είναι ήδη μεγάλο, κι ας μην χορεύουν αυτή τη φορά η Λίντα και ο Γιόζεφ. Το δεύτερο παιδί τους, ένα αγοράκι, βρίσκεται στο δρόμο, ενώ η εξάχρονη κορούλα τους έχει ήδη εξοικειωθεί με τον κόσμο της σκηνής μεγαλώνοντας σε πρόβες, παραστάσεις και ταξίδια.

«Ήθελα ένα ακόμα παιδί, το είχαμε προγραμματίσει, δεν με φοβίζει. Χόρευα μέχρι τριών μηνών έγκυος και ξέρω ότι το σώμα γρήγορα επανέρχεται», λέει η Λίντα Καπετανέα. Απολαμβάνει ,άλλωστε, το να βρίσκεται κάτω από τη σκηνή σε ρόλο χορογράφου-σκηνοθέτη. Μπορεί και περισσότερο. «Είναι πιο εύκολη η συνεργασία με Γιόζεφ όταν δεν χορεύουμε μαζί, η ένταση μειώνεται».

Η λέξη «ένταση» έχει καταντήσει κλισέ για τη δουλειά των “RootlessRoot”. Στο «Kireru» γίνεται, όμως, αναπόφευκτη. «Ο Γιόζεφ λέει ότι πάνω στη σκηνή βρίσκονται οχτώ μαινόμενοι ταύροι και τέσσερα θηρία», λέει γελώντας η Λίντα. Οχτώ είναι οι χορευτές, τέσσερεις οι μουσικοί. Κι αυτός που παίζει στις κιθάρες και τα πλήκτρα τις δικές τους συνθέσεις θα μπορούσε από μόνος του να γεμίσει τη Στέγη. Είναι ο βρετανός ροκάς Τζόν Πάρις, βασικός συνεργάτης της Πί Τζέϊ Χάρβεϊ. Αφού πρώτα είδε στο Λονδίνο δουλειά της ομάδας, δέχτηκε να συνεργαστεί μαζί της, προτείνοντας ,μάλιστα, από μόνος του να εμφανίζεται ζωντανά στη σκηνή. Ομολογώ ότι η καταπληκτική μουσική του απογειώνει την παράσταση. Το παραδέχεται και η Λίντα. «Είναι η πρώτη φορά που έχουμε ζωντανή μουσική. Ανεβάζει την αδρεναλίνη του χορευτή, τον κάνει να θέλει να φτάσει την ενέργεια και τη δύναμή της».

«Kireru» στα ιαπωνικά σημαίνει «ξέσπασμα οργής». Θεμιτό, λοιπόν, να φανταστείς ότι η παράσταση των «RootlessRoot» εγγράφεται στο πλήθος των θεαμάτων, που εμπνέονται από την Αθήνα της κρίσης. Η δραματουργία στο χορό δεν είναι εύκολη υπόθεση για τον θεατή, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν είδα ένα σαφώς πολιτικό έργο. Είδα ανθρώπους σε εσωτερική αγωνία. Ένοιωσα την απουσία ευτυχίας και εστίας. Έπιασα μηνύματα για την υπερκατανάλωση, που καταλήγει σπαραγμός του διπλανού μας. Κατάλαβα ότι το θέμα «Ευρώπη» θίγεται με έναν ποιητικό τρόπο.
Η Λίντα Καπετανέα μού εξηγεί ότι δεν είχαν πρόθεση να κάνουν «ένα άμεσο πολιτικό σχόλιο». «’Ισα-ίσα που θέλαμε να φανούμε και λίγο πιό αισιόδοξοι από τον περίγυρό μας, να έχουμε και χιούμορ, να αποφύγουμε τη καταγγελία. Εκφράζουμε τις απορίες μας πάνω στην ευρωπαική ταυτότητα, το κοινό μας σπίτι που πιά δεν μας χωράει, αλλά και την αγωνία μας για το πού πηγαίνουμε, πού μας οδηγεί η πλεονεξία μας, η μανία για κατανάλωση». Όταν η παράσταση ξεκινά, η σκηνή είναι στρωμμένη με λευκά, πλαστικά μαχαιροπήρουνα. Ο ανατριχιαστικός θόρυβος καθώς σπάνε κάτω από τα πόδια των χορευτών είναι η εύγλωττη ηχητική εισαγωγή στο χορευτικό κόσμο του ζεύγους Καπετανέα-Φρούτσεκ.

Τον Νοέμβριο έχουν κι άλλη πρεμιέρα, θα παρουσιάσουν το νέο τους έργο, «Bulldog Ant», στο Saint Gallen της Ελβετίας. O ελληνικός χορός κάνει μεγάλα βήματα, ερήμην της πολιτείας. Συντονίζεται με την ευρωπαική σκηνή. Η Λίντα Καπετανέα, η απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης με την κοσμοπολίτικη διαδρομή, είναι κατηγορηματική. «Πρέπει να βλέπουμε στην Ελλάδα ό,τι βλέπει και η υπόλοιπη Ευρώπη. Γι’ αυτό θα ήταν σκάνδαλο ή απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου από το Ελληνικό Φεστιβάλ. Ο άνθρωπος αυτός δεν μας έφερε απλώς τον σύγχρονο χορό, στήριξε και τις ελληνικές ομάδες».

Info: 17-28 Οκτωβρίου (εκτός Δευτέρας και Τρίτης) στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Λεωφ. Συγγρού 107-109). Τιμές εισιτηρίων: 15, 18, 28 ευρω (μειωμένα 10, 12 και 15 ευρώ). Πληροφορίες: 2109005800, www.sgt.gr
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News