Στέλλα Αλαφούζου: "Γράμμα στον Ορέστη" στο BIOS, σκηνοθεσία Θοδωρής Γκόνης

Γιάννης Αναστασάκος: Φόνισσα, του Σ.Λιβαθηνού

Βασίλης Βενιζέλος: "Το Τάβλι" του Δημήτρη Κεχαϊδη, με τους Νίκο Ορφανό και Κωνσταντίνο Κάππα

Θάνος Βερέμης: Απ’ τις θεατρικές παραστάσεις του 2012 ξεχωρίζω το «Ρίττερ, Ντένε, Φος» με τον Δ. Καταλειφό και τις Ράνια Οικονομίδου και Άννα Κοκκίνου. Ως έργο δεν ήταν σπουδαίο αλλά παραπέμπει στον σημαντικό αυστριακό συγγραφέα του, Thomas Bernhard και στη ζοφερή του «Αυτοβιογραφία». Μαζί με το «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας» του Γάλλου Celine,  είναι από τα πιο εφιαλτικά κείμενα του 20ου αιώνα.

Ρέα Βιτάλη: Σχολική στα εκπαιδευτήρια ΓΕΙΤΟΝΑ. Ονείρω της Λοίζου. Τα παιδιά στη σκηνή….Η δασκάλα να ενθαρρύνει, οι γονείς βουρκωμένοι…Όσες παραστάσεις και να δεις….Μεγάλη τιμή μας κάνει το αύριο!

Παύλος Γεωργιάδης: Cirque du Soleil: Iris – A Journey through the World of Cinema  

Τζίνα Δαβιλά: «Γαλιλαίος» με τον Άγγελο Αντωνόπουλο στο θέατρο Τριανόν

Λένα Διβάνη: Αθανασιος διακος (Λενα Κιτσοπουλου)

Μαρίλη Ζάρκου: Ντιμπούκ, του Σωτήρη Χατζάκη

Σταύρος Θεοδωράκης: "ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ" σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή 

Αναστασία Κακοταρίτη: Σιγά τα αίματα –Σπείρα Σπείρα

Βελίκα Καραβάλτσιου: «Όρνιθες» του Γιάννη Κακλέα

Τάκης Καραγιάννης: Απρίλιος, Λίβερπουλ-Γουέστ Μπρομ, Anfield

Πάνος Κοκκίδης: Οδυσσεια / Bob Wilson

Νίκη Κόλλια: Ο δρόμος περνά από μέσα, Θέατρο Τέχνης. Απ’ τα πιο δυνατά κείμενα του νεοελληνικού θεάτρου παιγμένο όπως του αξίζει. Και η σκηνοθεσία της Ευαγγελάτου στον Γυάλινο Κόσμο στο Χορν: σαν πανεπιστημιακή μελέτη πάνω στον Tennessee Williams.

Αγλαΐα Κρεμέζη: Η ξεκαρδιστική κωμωδία του Christopher Durang VANYA AND SONIA AND MASHA AND SPIKE (στο Lincoln Center Theater, NY) με τη Sigourney Weaver και τέσσερις εξαιρετικούς καρατερίστες να ερμηνεύουν, μεταφερμένους στη σύγχρονη εποχή, ήρωες και καταστάσεις από εργα του Τσέχωφ!

Κώστας Λογαράς: «Ρίτερ, Ντένε, Φος» του Τόμας Μπέρνχαρντ,  Σκηνοθεσία   Δημήτρη  Καταλειφού.  ~  Κίεβο του Σέρχιο Μπλάνκο, με  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη  και Φιλαρέτη Κομνηνού ( εναλλάξ).  Δυο έργα όπου νιώθει ο θεατής να λυτρώνεται από το κακό– το μέσα και το έξω– που μας ζώνει. ~  Ο  « Αμφιτρύων» του Μολιέρου ( στην Επίδαυρο). Από τον Λευτέρη Βογιατζή.  

Λουκρητία: The Wizard of Oz, London Palladium. Είτε είσαι παιδί είτε όχι, μένεις άφωνος από την παραγωγή.

Βασίλης Μακρής: Τερέζα Ρακέν, της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου

Άρης Μαλανδράκης: "Φόνισσα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθηνού

Γιώργος Μαυρωτάς: Όλες οι αριθμητικές παραστάσεις που με παίδεψαν.

Κατερίνα Μπακογιάννη: Ο άνθρωπος της βροχής  (όχι η γνωστη ταινία με τον Ντάστιν Χόφμαν και τον Τομ Κρουζ αλλά το έργο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη και με πρωταγωνιστές τους Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και Γιάννη Στάνκογλου στο θέατρο Γκλόρια)

Ιωάννα Μπλάτσου: (όποια από τις κάτωθι παραστάσεις παίζεται ακόμα, σπεύστε να τη δείτε)

– "Ρίττερ, Ντένε, Φος" (Σφενδόνη)
– "Αμφιτρύων" (Φεστιβάλ Επιδαύρου)
– "Alarme" (Άττις)
– "Του κουτρούλη ο γάμος" (Εθνικό Θέατρο)
-"Λιωμένο βούτυρο" (Θησείον)
– "Η μεταμόρφωση" (Ιδρυμα Μ. Κακογιάννη)
– "Γιοι και κόρες" (Φεστιβάλ Αθηνών & BIOS)
– "Miss Julie" (Φεστιβάλ Αθηνών, Schaubuhne)
– "Fuerza Bruta" (Badminton)
– "Αρχιμάστορας Σόλνες" (Ελληνικός Κόσμος)
– "Οιδίπους Τύραννος" (Φεστιβάλ Επιδαύρου")
– "Αγγέλα" (Kunsthalle Athens)
– "Ευρυδίκη" (Πορεία)

Νίκος Ορφανός: Allegria, από το Τσίρκο του Ήλιου. Γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι να ακροβατείς καθημερινά σε τεντωμένα σκοινιά και να καταπίνεις φωτιές. Και παράλληλα να είσαι και κλόουν.

Γιάννης Παντελάκης: "Λήθη" του Δ.Δημητριάδη

Λίνα Παπαδάκη: Όταν έκλαψε ο Νίτσε 

Έλενα Παπαδημητρίου: "Ορφανά", Θέατρο του Νέου Κόσμου

Νίνα Μαρία Πασχαλίδου: Όταν έκλαψε ο Νίτσε» σε σκηνοθεσία Ακ.Καραζήση, Ν. Χατζόπουλο και παραγωγή Γιώργου Λυκιαρδόπουλου

Αχιλλέας Πατσούκας: Φεστιβάλ Αθηνών: Theseum Ensemble – Μιχαήλ Μαρμαρινός – Δημήτρη Δημητριάδη, Insenso / Όπερα

Ανδρέας Πετρουλάκης: Καλύτερη παράσταση, μακράν. «Και δεν έχει ξημερώσει ακόμα», στην Ενδορφίνη, στο Μεταξουργείο. Δεν την έχω δεί ακόμα αλλά μου αρκεί ότι την έγραψε ο Γιαννακίδης

Δημήτρης Ποταμιάνος: Πρώτη ύλη του Δ. Παπαϊωάννου

Κώστας Ρεσβάνης: "Αμφιτρύωνας" του Μολιέρου, σε σκηνοθεσία του-μπροστά από την εποχή του- Λευτέρη Βογιατζή.

Σπύρος Σεραφείμ: «Και δεν έχει ξημερώσει ακόμα», του Κώστα Γιαννακίδη, στην Ενδορφίνη. Για όσα έχουν γίνει και για όσα τρέμουμε ότι θα συμβούν.

Θανάσης Σκόκος: KIRERU από τους Rootlessroot

Λεωνίδας Τούμπανος: Ο Αμερικάνος» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Σοφία Τσιλιγιάννη: Ο Ορφέας στον Άδη ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ Εθνικού Θεάτρου

Έβελυν Φώσκολου: Γιοι και κόρες  Κείμενο/ Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός  

Δείτε εδώ όλη την ανασκόπηση του 2012.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News