«Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, μου είναι αδιάφορο. Αρκεί να πιάνει ποντίκια,» είναι η γνωστή ρήση του Κινέζου πολιτικού Ντενγκ Χσιάο Πινγκ και ο συνειρμός με τα σκουπίδια είναι αναπόφευκτος. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν δίνουν στην πραγματικότητα δεκάρα εάν τα απορρίμματα τους συγκεντρώνονται από εργαζόμενους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή από ιδιωτική εταιρεία με έδρα τη Ζουαζηλάνδη. Με άλλα λόγια: «Ιδιωτική εταιρεία, δημόσιος οργανισμός, μου είναι αδιάφορο. Αρκεί να μαζεύει σκουπίδια.»

Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε επίσης τίποτα προσωπικό με τους εργαζομένους της ΠΟΠ-ΟΤΑ, ούτε φυσικά με τον κ. Θέμη Μπαλασόπουλο που έχει κάθε δικαίωμα να βλέπει τον εαυτό του ως άλλο Τσε Γκεβάρα του 1981, το 2011. Μας ενοχλεί όμως να βλέπουμε τα αποκαλυπτήρια από τα τριών ημερών αποφάγια του γείτονα να σωρεύονται στην πόρτα μας και απλώς επιθυμούμε να φύγει το βρωμερό φορτίο. Γιατί όχι και με ιδιωτικές εταιρείες; Στη Στοκχόλμη η διαχείριση των σκουπιδιών γίνεται από ιδιωτικές εταιρείες. Η Σουηδία δεν φημίζεται για το κοινωνικό της κράτος;

Η Ελλάδα όμως δεν είναι Σουηδία. Για την Ελλάδα τα σκουπίδια είναι απλώς η πιο δύσοσμη κορυφή ενός βουνόλοφου που σχηματίζεται από τη χρόνια απουσία ελεγκτικών μηχανισμών και κοινωνικής λογοδοσίας. Το κοινωνικό κράτος δεν υπάρχει γιατί απλούστατα η έννοια της κοινωνίας έχει διαρραγεί. Η κατάρρευση του βουνόλοφου, που όλοι φοβόμαστε, εγκυμονεί πολύ περισσότερους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, ακόμη και από τα νοσοκομειακά απόβλητα.

Δεν είναι ανάγκη να συμπαθούμε τον κ. Μπαλασόπουλο για να αναγνωρίζουμε ότι καμία ιδιωτική εταιρεία δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά και προς όφελος της κοινωνίας, εάν δεν ανασυγκροτηθεί πρώτα το κράτος και οι υπηρεσίες ελέγχου σε μία χώρα που δεν μπορεί να εντοπίσει ούτε ποιοι ιδιώτες φοροδιαφεύγουν. Χωρίς ισχυρό δημόσιο τομέα δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε ο ιδιωτικός. Μέχρι τότε, ούτε «άσπρη», ούτε «μαύρη» γάτα, θα μπορούν να πιάνουν τα ποντίκια.

Από την αρχή η επιστράτευση ήταν η μόνη λύση.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News