Μια νέα, πιο αισιόδοξη εικόνα για τη δημοσιονομική πορεία της Ελλάδας σκιαγραφεί η τελευταία έκθεση  Fiscal Monitor  του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία προβλέπει σημαντική αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους μέσα στην επόμενη πενταετία.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το χρέος της χώρας αναμένεται να μειωθεί κατά 16,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, από 146,7% το 2025 σε 130,2% το 2030, διατηρώντας μια σταθερή δημοσιονομική πορεία και συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα.

Παρότι το Ταμείο εκτιμά ότι τα πλεονάσματα αυτά θα είναι μικρότερα από τους επίσημους στόχους της ελληνικής κυβέρνησης, θεωρεί πως η επίτευξή τους επαρκεί για τη σταθερή μείωση του χρέους.

Ενδεικτικά, για το 2025 προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 3,2% του ΑΕΠ έναντι 3,6% που υπολογίζει η Αθήνα, ενώ για το 2026 τοποθετεί τον πήχη στο 2,3% έναντι 2,8% που προβλέπει ο νέος κρατικός προϋπολογισμός.

Στη συνέχεια, το πλεόνασμα αναμένεται να διαμορφωθεί γύρω στο 1,8% για τα έτη 2027 και 2028, να ανέλθει στο 1,9% το 2029 και να φθάσει το 2% το 2030.

Αν και οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ είναι πιο συγκρατημένες, το Ταμείο υπογραμμίζει ότι τα επίπεδα αυτά επαρκούν για να περιορίσουν τις χρηματοδοτικές ανάγκες του Δημοσίου και να στηρίξουν τη δημοσιονομική βιωσιμότητα.

Παράλληλα, εκτιμά πως τα μικρά ελλείμματα που προβλέπονται στο συνολικό ισοζύγιο –όταν υπολογιστούν και οι πληρωμές τόκων– δεν απειλούν τη σταθερότητα, καθώς συνδέονται κυρίως με αυξημένες δαπάνες για ανάπτυξη και κοινωνική πολιτική.

Συγκεκριμένα, το ΔΝΤ προβλέπει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2025 και χαμηλά ελλείμματα τα επόμενα χρόνια, της τάξεως του 0,8% του ΑΕΠ το 2026 και έως 1,4% από το 2027 και μετά. Παρότι πρόκειται για αρνητικά πρόσημα, το Ταμείο επισημαίνει ότι δεν ανατρέπουν την πορεία σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας.

Στο πεδίο των εσόδων, η έκθεση προβλέπει ότι, παρά τις πρόσφατες φορολογικές ελαφρύνσεις ύψους 1,76 δισ. ευρώ, τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν στο 50% του ΑΕΠ το 2026, υποδηλώνοντας ανθεκτικότητα της φορολογικής βάσης και ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας. Από το 2027 και μετά, εκτιμάται ότι θα ακολουθήσει σταδιακή μείωση έως το 46,8% του ΑΕΠ το 2030, ενδεχομένως λόγω νέων μειώσεων φόρων.

Αντίστοιχη πορεία αναμένεται και στις δημόσιες δαπάνες, που προβλέπεται να αυξηθούν προσωρινά στο 50,8% του ΑΕΠ το 2026 και να περιοριστούν σταδιακά στο 48,2% στο τέλος της δεκαετίας.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναγνωρίζει τη σημαντική πρόοδο της Ελλάδας στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, ωστόσο επισημαίνει πως η πρόκληση παραμένει η ίδια: η διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας σε συνδυασμό με την ενίσχυση της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας. Μόνο έτσι, σημειώνει, θα μπορέσει να διασφαλιστεί μια βιώσιμη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Τέλος, το ΔΝΤ διευκρινίζει ότι οι υπολογισμοί του για το δημόσιο χρέος βασίζονται σε διαφορετική μεθοδολογία από εκείνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γεγονός που εξηγεί τις αποκλίσεις στις σχετικές εκτιμήσεις.

Υψηλό το παγκόσμιο δημόσιο χρέος

Η έκθεση του Ταμείου προβλέπει ότι το παγκόσμιο δημόσιο χρέος θα αυξηθεί πάνω από το 100% του ΑΕΠ το 2029, στο υψηλότερο επίπεδο από το 1948, ακολουθώντας πιο απότομη ανοδική τροχιά από ό,τι προβλεπόταν πριν την πανδημία.

Πολλές μεγάλες χώρες -όπως ο Καναδάς, η Κίνα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ- προβλέπεται ότι έχουν ή θα φτάσουν σε ένα επίπεδο δημόσιου χρέους μεγαλύτερο από το 100% του ΑΕΠ. Ωστόσο, ο δημοσιονομικός κίνδυνος για αυτές τις χώρες είναι μέτριος, επειδή έχουν συνήθως βαθιές και ρευστές αγορές κρατικών ομολόγων και συχνά ευρύτερες επιλογές πολιτικής.

Αντίθετα, πολλές αναδυόμενες αγορές και χώρες με χαμηλό εισόδημα αντιμετωπίζουν δυσκολότερες δημοσιονομικές προκλήσεις, παρά το σχετικά χαμηλό χρέος τους.

Γενικά, η δυναμική του παγκόσμιου δημόσιου χρέους έχει αυξηθεί θεαματικά, λόγω και της αύξησης των επιτοκίων τα τελευταία χρόνια, εγκυμονώντας δημοσιονομικούς κινδύνους, σύμφωνα με το ΔΝΤ, καθώς μάλιστα η μελλοντική πορεία των επιτοκίων είναι πολύ αβέβαιη.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες για αυξημένες αμυντικές δαπάνες όπως και δαπάνες για φυσικές καταστροφές, για το δημογραφικό και την ανάπτυξη συνδυάζονται με «πολιτικές κόκκινες γραμμές κατά της αύξησης φόρων και με μειωμένη δημόσια συνειδητοποίηση των δημοσιονομικών ορίων», σημειώνει το Ταμείο.

«Το συμπέρασμα είναι αναπόδραστο: ξεκινώντας από υπερβολικά υψηλά ελλείμματα και χρέη, η επιμονή σε δαπάνες μεγαλύτερες από τα φορολογικά έσοδα θα ωθεί το δημόσιο χρέος σε όλο και υψηλότερα επίπεδα απειλώντας τη βιωσιμότητα και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα», τονίζεται στην έκθεση

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News