Advertisement

972
Ο Ντε Νίρο στο «The Wizard of Lies» (2017) του Μπάρι Λέβινσον | HBO

Ρόμπερτ Ντε Νίρο: Εγώ, ο Τραμπ και το #MeToo

Εύη Ελευθεριάδου Εύη Ελευθεριάδου 5 Ιανουαρίου 2019, 09:30
Ο Ντε Νίρο στο «The Wizard of Lies» (2017) του Μπάρι Λέβινσον
|HBO

Ρόμπερτ Ντε Νίρο: Εγώ, ο Τραμπ και το #MeToo

Εύη Ελευθεριάδου Εύη Ελευθεριάδου 5 Ιανουαρίου 2019, 09:30

Ο Ρόμπερτ ντε Νίρο είναι σίγουρος. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι για πολλά στραβά υπεύθυνος –και μεταξύ αυτών είναι ηθικός αυτουργός για το πακέτο-βόμβα που εστάλη στη διεύθυνσή του στην Τραϊμπέκα της Νέας Υόρκης στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου. Στα 75 του ο Ντε Νίρο το έχει πάρει σχεδόν προσωπικά. Δεν παύει, όπου κι αν μιλήσει, να καταφέρεται κατά του 45ου προέδρου των ΗΠΑ.

«Υπάρχουν πολλοί τρελοί εκεί έξω. Η κατάσταση της χώρας μας είναι τραγική και αυτό το άτομο είναι ένα πολύ κακό παράδειγμα κάκιστης συμπεριφοράς. Πιστεύω ότι σε ένα ασυνείδητο επίπεδο, δίνει το “πράσινο φως” σε τέτοιους ανθρώπους που φαντασιώνονται ότι τους δίνει το Ok ο πρόεδρός τους. Περιμένω να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης», λέει σε μία χειμαρρώδη συνέντευξή του στο New Yorker.

Ο Ντε Νίρο δεν μασά τα λόγια του όταν αναφέρεται στον Τραμπ. Το έχει αποδείξει και δημοσίως, σε τελετές βραβείων και εκπομπές, όπου δεν έχει διστάσει να «λούσει» με βρισιές τον πρόεδρο των ΗΠΑ και να απειλήσει ότι… θα του ρίξει μπουνιά. «Εχει αποδειχθεί χειρότερος από αυτό που φοβόμουν πριν εκλεγεί. Γιατί δεν έχει κανένα σχέδιο, δεν έχει κανένα κέντρο. Είναι χειρότερος και από γκάνγκστερ. Οι μαφιόζοι τουλάχιστον, όταν σου δίνουν τον λόγο τους , το εννοούν και είναι περήφανοι για αυτό. Αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτα. Κάτι δεν πάει καλά με το μυαλό του. Κάποια βίδα έχει χαλαρώσει στο κεφάλι του», λέει ο ηθοποιός.

Και συνεχίζει… ακάθεκτος: «Δεν ξέρω πώς του φέρθηκαν οι γονείς του όταν ήταν παιδί, αλλά όλα τα άσχημα που λέει για άλλους ανθρώπους, είναι προβολές. Στην ουσία, μιλά για τον εαυτό του».

Οι γονείς του Ντε Νίρο ήταν πολύ γνωστοί καλλιτέχνες με σπουδαίες εκθέσεις στο ενεργητικό τους και έκαναν παρέα με διάσημους ζωγράφους και συγγραφείς, όπως ο Τζάκσον Πόλοκ, ο Μαρκ Ρόθκο, η Αναΐς Νιν, ο Χένρι Μίλερ και ο Τενεσί Γουίλιαμς.

Πριν τέσσερα χρόνια, ο Ντε Νίρο γύρισε ένα ντοκιμαντέρ για τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ζωγράφος και πέθανε το 1993. Ηταν η προσπάθειά του γιου να γνωρίσει καλύτερα τον πατέρα του, ο οποίος κουβαλούσε ένα μεγάλο μυστικό: ήταν ομοφυλόφιλος, κάτι που δεν τόλμησε να αποκαλύψει ποτέ στο παιδί του. «Δεν το ήξερα. Μου το είπε η μητέρα μου όταν ήμουν περίπου 30. Ο ίδιος δεν ήρθε ποτέ να μου πει “είμαι γκέι”, να έχει μία συνομιλία από καρδιάς με τον γιο του. Δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Και επειδή ήταν πάντα κλειστός, δεν του έκανα ερωτήσεις».

Στη συνέντευξη, ο ηθοποιός, που έγινε διάσημος τη δεκαετία του ’70 με εμβληματικές ταινίες όπως «Ο Νονός ΙΙ», «Ο Ταξιτζής», «Ο Ελαφοκυνηγός», τονίζει ότι δεν ήξερε πόσο εκτεταμένη είναι στο Χόλιγουντ η σεξουαλική παρενόχληση, μέχρι που ξεκίνησε η χιονοστιβάδα αποκαλύψεων για τον Χάρβεϊ Γουάινσταϊν και όλες οι ιστορίες που ακολούθησαν. «Δεν μιλούσαν για αυτά, δεν έφτανε κάτι το φοβερό στα αυτιά μου, ίσως ντρέπονταν».

Και τι σημαίνει να είσαι άντρας στην εποχή του #MeToo; «Οχι αυτό που νομίζουν πολλοί. Αν νομίζεις ότι πρέπει να κάνεις αυτό ή εκείνο, αλλιώς δεν είσαι άντρας, τότε λυπάμαι αλλά κάνεις λάθος. Οι άντρες είναι πολύ πιο πολύπλοκα πλάσματα και έχουν πολλές πλευρές. Πρέπει να είσαι ευαίσθητος, να έχεις ενσυναίσθηση, να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους. Αλλά σε κάποιες κουλτούρες, οι άντρες είναι τρομερά ανασφαλείς, όπως ο Τραμπ, κι ενθαρρύνουν αυτή τη συμπεριφορά ο ένας στον άλλον και οι ευαίσθητοι φοβούνται να μιλήσουν. Πρέπει να έχεις το θάρρος της γνώμης σου».

Το Χόλιγουντ πάντως, είναι αμείλικτο για τις γυναίκες ηθοποιούς, όταν περνούν τα 50, παραδέχεται ο 75χρονος Ντε Νίρο. Δεν υπάρχουν ρόλοι για τις γυναίκες, ειδικά αν είναι καλές σε κάτι συγκεκριμένο, εξηγεί. «Για αυτό η Μέριλ Στριπ είναι τόσο σπουδαία. Προσαρμόζεται, μπορεί να κάνει τόσα διαφορετικά πράγματα. Ετσι, έχει επιβιώσει».

Με τη Μέριλ Στριπ στον «Ελαφοκυνηγό» του Μάικλ Τσιμίνο το 1978

Πριν μερικά χρόνια, ο Μάρτιν Σκορσέζε και ο Ντε Νίρο συζήτησαν το ενδεχόμενο να γυρίσουν τη συνέχεια του «Ταξιτζή»: «Σκεφτόμουν πού να ήταν σήμερα ο πρωταγωνιστής και ρώτησα τον Μάρτι. Μου είπε “καλή ερώτηση, ας ρωτήσουμε τον Πολ (Σρέιντερ, τον σεναριογράφο)”, ο οποίος έγραψε τη συνέχεια αλλά τελικά δεν την γυρίσαμε, δεν μας έκανε ακριβώς. Ισως να έχουμε μεγαλύτερη έμπνευση όταν είμαι 85 χρονών», λέει γελώντας.

O Ρόμπερτ ντε Νίρο στον θρυλικό «Ταξιτζή» του Σκορσέζε το 1976

Ο ηθοποιός αποκαλύπτει και δύο διάσημες ταινίες που θα ήταν «πολύ διαφορετικές» αν ο ίδιος δεχόταν την πρόταση να παίξει στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μπορείτε να φανταστείτε τη «Σιωπή των Αμνών» με τον Ντε Νίρο στη θέση του Αντονι Χόπκινς; Ή στη θέση του Τομ Χανκς στο «Big»; «Μου είχε ζητήσει ο Τζόναθαν Ντέμι (ο σκηνοθέτης της ταινίας) να παίξω στη “Σιωπή των Αμνών” αλλά επειδή έκανα κάτι άλλο εκείνη την περίοδο, δεν ήθελα να τον “κρεμάσω”, οπότε επέλεξε τον Αντονι Χόπκινς. Αλλά δεν το έχω μετανιώσει και είμαι ευτυχισμένος που είχε τόσο μεγάλη επιτυχία και που ο Χόπκινς ήταν τόσο υπέροχος».

Οσο για το «Big», μία από τις μεγάλες επιτυχίες της Πένι Μάρσαλ, ο Ντε Νίρο ήθελε τον ρόλο, όμως δεν του έδωσαν τα χρήματα που ζήτησε. «Μαλώναμε για τα λεφτά και τελικά δεν μου τα έδωσαν. Μετά διάλεξαν τον Τομ Χανκς και ήταν μια χαρά», λέει ο Ντε Νίρο, συμπληρώνοντας πως η ταινία θα ήταν πολύ διαφορετική αν έπαιζε ο ίδιος. «Κάτι δεν μου πήγαινε καλά, μάλλον η αθωότητα του χαρακτήρα. Πώς παίζεις ένα παιδί, όταν είσαι μεγάλος; Δεν ήμουν και τόσο σίγουρος. Τελικά, ίσως ανακουφίστηκα που δεν πήρα τον ρόλο».

Αργότερα, ο ηθοποιός συνεργάστηκε με την Πένι Μάρσαλ στην ταινία «Awakenings».

Με τον αξέχαστο Ρόμπιν Γουίλιαμς στο «Awakenings» της Πένι Μάρσαλ το 1990

«Μου άρεσε η Πένι. Είχε ωραίο χιούμορ. Λυπάμαι που πέθανε. Μακάρι να είχε φροντίσει καλύτερα τον εαυτό της. Θα ζούσε πολύ περισσότερο, είχε πολλά να δώσει ακόμα. Ηταν στην ηλικία μου! Στενοχωριέμαι πάντα όταν κάποιος φεύγει. Και ο Ρόμπιν (Γουίλιαμς). Καημένε Ρόμπιν»