Δεν ήμουν ποτέ καλή στο να αναλύω πολιτικές κινήσεις και στατιστικές. Γι' αυτό αν περιμένετε να διαβάσετε αναλύσεις και προβλέψεις για τη Σκωτία σε αυτό το κείμενο, καλύτερα διαβάστε κάποιον άλλον.

Εγώ θα σας μιλήσω για το πώς μιλούν και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι. Για το πώς το βιώνω καθημερινά. Δεν υπάρχουν άλλωστε άλλου είδους συζητήσεις. Σε διαλείμματα, σε ποτά, σε βόλτες στο πάρκο, το δημοψήφισμα κυριαρχεί. Ναι, εδώ στη Σκωτία, ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές.

Σκεφτείτε μια χώρα δημοκρατική, ουσιαστικά δημοκρατική, που κάνει πορεία το «Better Together» και το «Yes» δεν την μποϊκοτάρει, ούτε επεμβαίνουν τα ΜΑΤ. Σκεφτείτε μια χώρα που φανατικοί διαδηλωτές του yes απέχουν ένα μέτρο από τους υποστηρικτές του no και δεν ανοίγει ούτε μύτη.

Για μένα το πιο συγκλονιστικό στοιχείο είναι ότι έχει γραφτεί για να ψηφίσει το 97% του ενήλικου πληθυσμού! Είναι το μέλλον τους και νοιάζονται γι αυτό. Εννοείται ότι κι εμείς έχουμε δικαίωμα ψήφου. Κανένας δεν μου είπε: «Από πού κι ως πού εσύ ν’ αποφασίσεις για το μέλλον της Σκωτίας;». Ζω εδώ και με αφορά. Και κανένας δεν προσπάθησε να με προσηλυτίσει.

Οι άνθρωποι αδημονούν για την 18η Σεπτεμβρίου. Οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας παθιάζονται. Φωνάζουν, βγαίνουν με σημαίες, τραγουδούν. Το ίδιο και οι του better together. Φυσικά και υπάρχουν πολλοί που δυσφημούν και τα δύο μέρη. Οι μεν με το να φτάνουν στα όρια του εθνικισμού και να κλείνουν τα αυτιά τους στις λογικές ανησυχίες των «όχι», οι δε να «τρομολαγνούν» και να λένε πως αν δεν ήμασταν ενωμένοι στο παρελθόν, τώρα θα μιλούσαμε γερμανικά! Την ίδια ώρα το BBC απογοητεύει ως μέσο, με εμφανή προπαγάνδα υπέρ του όχι.

Τα παράθυρα των σπιτιών είναι καλυμμένα με αυτοκόλλητα. Στη γωνία μας, ο τελευταίος όροφος είναι γεμάτος «yes please». Κι ο από κάτω με «no thanks». Γιατί καλή η διχόνοια αλλά πάνω απ’ όλα ευγένεια. Ο ψιλικατζής μου, κρατάει το δεκάλιρο που του δίνω και με δάκρυα στα μάτια και θυμό στη φωνή, μου λέει πόσοι Σκωτσέζοι στρατιώτες πέθαναν για να ζήσει η λίρα. Σήμερα κάποιος έβγαλε φωτογραφία ένα σύννεφο που μοιάζει με τη Γηραιά Αλβιώνα χωρίς τη Σκωτία και αμέσως ονομάστηκε «Yes Cloud». Φρενίτιδα.

Μη βιαστείτε να βάλετε σε καλούπια τους κατοίκους. Έχω Άγγλους φίλους που είναι φανατικοί υπέρ του ναι. Έχω Σκωτσέζους φίλους φανατικούς του όχι. Κι οι Έλληνες εδώ, κι αυτοί διχασμένοι. Η πλειοψηφία των γνωστών μου είναι υπέρ του No, άλλοι με λογικά επιχειρήματα κι άλλοι επειδή «κάπου άκουσαν» ότι θα καταστραφούν. Φοβούνται τι θα γίνει το στεγαστικό τους αν η Σκωτία γίνει ανεξάρτητη. Λες και η αγγλική τράπεζα θα φύγει και θα τους χαρίσει τα χρήματα. Αχ αυτή η βολή, πόσο μας αρέσει!

Όσο για το τι θα ψηφίσω εγώ, δεν μπορεί, κάπως με προδίδει το κείμενό μου. Μόνο να σας πω ότι ένα χρόνο πριν θα ψήφιζα το αντίθετο. Άλλαξα γνώμη σταδιακά με ενημέρωση και διαλόγους. Στην κάλπη θα πάω αποφασισμένη.

Η χώρα αυτή τη στιγμή είναι χωρισμένη στα δύο. Αλλά οι κάτοικοι είναι αυτοί που αποφασίζουν. Καμιά ανώτερη αρχή. Όποιο και να ’ναι το αποτέλεσμα, πολλά πράγματα θα αλλάξουν. Δε γίνεται να αγνοηθεί ο μισός πληθυσμός. Καλή αυριανή ψηφοφορία λοιπόν και καλή μας δύναμη. Κι όπως είπε και ο Μαντέλα και κάποιος το έγραψε σε τοίχο του Εδιμβούργου «μακάρι οι επιλογές μας να αντικατοπτρίζουν τις ελπίδες μας και όχι τους φόβους μας». 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News