783
| REUTERS/Dado Ruvic/Illustration

European Super League: Ενα Βατερλό σε 48 ώρες

Sportscaster Sportscaster 21 Απριλίου 2021, 09:59
|REUTERS/Dado Ruvic/Illustration

European Super League: Ενα Βατερλό σε 48 ώρες

Sportscaster Sportscaster 21 Απριλίου 2021, 09:59

Πρώτη το ανακοίνωσε η Μάνσεστερ Σίτι. Η αντίδραση του προέδρου της UEFA ήταν άμεση και θερμή: «Είμαι πανευτυχής που καλωσορίζω πίσω τη Σίτι στην ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική οικογένεια. Εδειξε μεγάλη ευφυΐα, ακούγοντας τις φωνές και, πάνω από όλα, τους οπαδούς της. Οπως είπα και στη συνεδρίαση της UEFA, θέλει κουράγιο για να παραδεχτεί κάποιος το λάθος του. Η Σίτι είναι ένα πραγματικό ατού για το άθλημα, και απολαμβάνω να δουλεύω μαζί τους για ένα καλύτερο ποδόσφαιρο». Ο Αλεξάντερ Τσέφεριν γνώριζε πολύ καλά οτι το πουλόβερ της European Super League είχε αρχίσει να ξηλώνεται.

Εγινε… κουρέλι, σε χρόνο-ρεκόρ. Ακολούθησε η ανακοίνωση της Τσέλσι, η οποία λίγο νωρίτερα είχε ενημερώσει τους οπαδούς της, που ήταν συγκεντρωμένοι έξω από τις αθλητικές της εγκαταστάσεις, από τα μεγάφωνα, ότι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς δεν μπορούσε παρά να λάβει υπόψη του τις αντιρρήσεις τους. «Αποχωρούμε από την ESL, και το κάνουμε για εσάς», ήταν το μήνυμα που πυροδότησε τους πανηγυρισμούς, σαν σε απελευθέρωση από κάποιον κατακτητή.

Μέσα σε 48 ώρες από τη στιγμή της εξαγγελίας των «12» για τη δημιουργία της νέας διοργάνωσης, τα μισά από τα ιδρυτικά μέλη -οι έξι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ- είχαν… αποστατήσει από την αποστασία. Πολύ σύντομα επιβεβαιώθηκε και η φήμη περί παραίτησης του Εντ Γούντγουορντ, εκτελεστικού αντιπροέδρου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που τυγχάνει και υψηλόβαθμο στέλεχος της JP Morgan, που θα χρηματοδοτούσε το πρότζεκτ της ESL με τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια (για αρχή). Το «δεξί χέρι» των Γκλέιζερς, που είναι ιδιοκτήτες του συλλόγου από το 2003, θα παραμείνει στη θέση του έως το τέλος του έτους. Πιθανότατα, για να αναζητήσει αγοραστή για τη Γιουνάιτεντ, όπως γράφει ο αγγλικός Τύπος.

Η Sport μας πληροφόρησε ότι αποχωρεί και η Μπαρτσελόνα. Αλλωστε, ο πρόεδρός της, Τζουάν Λαπόρτα, είχε φροντίσει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα της διαφυγής, δηλώνοντας σε ανύποπτο χρόνο πως η συμμετοχή του καταλανικού συλλόγου στην ESL αποφασίστηκε υπό την αίρεση της έγκρισής της από τη γενική συνέλευση των μελών του. Η Ατλέτικο Μαδρίτης κάνει πίσω κι αυτή. Οπως και η Μίλαν, όπως πρώτη αποκάλυψε η Athletic.

«Σούπερ ρεζιλίκι, το πρότζεκτ με ηγέτη τον Φλορεντίνο Πέρεθ αποτυγχάνει μέσα σε 48 ώρες», είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος της Marca. Δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα τις δραματικές εξελίξεις, που εκθέτουν ανεπανόρθωτα -κυρίως- τους εμπνευστές του σχεδίου: τον πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης και τον ηγέτη της Γιουβέντους, Αντρέα Ανιέλι, για τον οποίο λέγεται ότι είναι έτοιμος να εγκαταλείψει την προεδρική καρέκλα του ιταλικού συλλόγου.

Οσοι απέμειναν μετά το χθεσινοβραδινό «τσουνάμι» αποχωρήσεων, πραγματοποίησαν μια μεταμεσονύκτια τηλεδιάσκεψη. Αναζητώντας έναν τρόπο να περισώσουν, τουλάχιστον, την αξιοπρέπειά τους. Στην ανακοίνωση που ακολούθησε, αναφέρεται ότι οι αγγλικοί σύλλογοι πιέστηκαν για να πάρουν αυτή την απόφαση, και τονίζεται πως τα σχέδια για τη νέα διοργάνωση «παγώνουν», δεν ακυρώνονται: «Θα επανεξετάσουμε τα σωστά βήματα για να αναδιαμορφώσουμε το πρότζεκτ, πάντα έχοντας στο μυαλό μας τους στόχους μας να προσφέρουμε στους φιλάθλους την καλύτερη δυνατή εμπειρία, και παράλληλα να προσφέρουμε οικονομικά αλληλεγγύη σε όλη την ποδοσφαιρική κοινότητα». Είναι προκλητικό να επιμένουν ότι ήθελαν να σώσουν το ποδόσφαιρο αυτοί που θα εξασφάλιζαν το μέλλον των συλλόγων τους σε βάρος εκατοντάδων άλλων σε όλη την Ευρώπη.

Ο,τι κι αν λένε, θα κάνουν πολλά χρόνια να ξανατολμήσουν αντίστοιχη κίνηση, μετά τη γενική κατακραυγή που ξεσηκώθηκε εναντίον τους. Ασφαλώς, δεν περίμεναν τόσο έντονες αντιδράσεις, από παντού. UEFA, FIFA (που, τελικώς, αγρίεψε), οργανωμένοι φίλαθλοι, προπονητές, παλιοί και εν ενεργεία παίκτες, ποδοσφαιρικοί αναλυτές, media, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και πολιτικοί ηγέτες, συνέθεσαν μια ασπίδα που προστάτεψε το σπορ, έτσι όπως το γνωρίζουμε και το αγαπάμε.

Αλλωστε, το πραξικόπημά τους ήταν, εξ’ αρχής, ατελές και πρόχειρο. Αυτό το «12+3+5» πρόδιδε τη δυσκολία να συμπληρωθεί ακόμη και ο αριθμός των 15 ιδρυτικών μελών. Τις άλλες πέντε ομάδες, που δεν θα ήταν μόνιμες, πώς θα τις έβρισκαν; Ποιος σοβαρός σύλλογος θα δεχόταν να συμμετάσχει στην ESL για μια σεζόν, και πώς θα επέστρεφε μετά στις διοργανώσεις της UEFA; Και πώς ήταν δυνατόν να σταθεί ως Τσάμπιονς Λιγκ μια διοργάνωση στην οποία θα εκπροσωπούνταν μόλις τρεις από τις 56 χώρες – μέλη της UEFA;

Η Mundo Deportivo ισχυρίζεται στο ρεπορτάζ της ότι, για να διασπάσει το μέτωπο των «12», η UEFA υποσχέθηκε στους «Big-6» του αγγλικού ποδοσφαίρου κάποια έσοδα επιπλέον από εκείνα που προβλέπει το Τσάμπιονς Λιγκ με το νέο του φορμάτ. Δεν αποκλείεται να είναι έτσι. Στο τέλος, μπορεί και οι ισπανικοί και οι ιταλικοί σύλλογοι να πάρουν «κάτι παραπάνω». Στις μπίζνες, η εκδίκηση είναι κακός σύμβουλος. Ενα είναι βέβαιο: ότι η UEFA κατόρθωσε να υπερασπιστεί το status της, κερδίζοντας αυτόν τον πόλεμο των 48 ωρών, και διαδήλωσε σε φίλους και εχθρούς ότι καμία αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αν και η ίδια δεν είναι μέρος της.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News