Δεν ξέρω πόσοι από όσους είδαν το μάτς Ολυμπιακός – Αστέρας συγκράτησαν τη φάση του 45ου λεπτού, λίγο πριν λήξει το ημίχρονο: Ο Ρόμενταλ έκανε σέντρα από δεξιά στη μικρή περιοχή, ο Πάντελιτς έπιασε μόνος του, σχεδόν εξ επαφής, κεφαλιά επάνω στο Ντεγκρά που απέκρουσε. Κάτι παρόμοιο από μεγαλύτερη απόσταση έγινε στον αγώνα Παναθηναϊκός – Πανιώνιος στο ίδιο περίπου λεπτό στο σουτ του Νίνη επάνω στο Μάχο. Τέτοιες φάσεις συμβαίνουν συχνά όχι μόνο σε άπειρους αλλά κι έμπειρους παίκτες.

 

Ο Αγιαξ του 1970 ήταν η πρώτη ομάδα που προσέλαβε ψυχολόγο και τον ενέταξε στο τεχνικό επιτελείο της. Δουλειά του ήταν να είναι παρών στις προπονήσεις, κοντά σε παίκτες και προπονητή και να μιλάει μαζί τους, να ανακουφίζει το άγχος και την κούρασή τους στα συχνά αεροπορικά ταξίδια, να υποστηρίζει ψυχολογικά τους τιμωρημένους ή τραυματίες κλπ, φροντίζοντας ώστε η ψυχολογία της ομάδας (όσων έπαιζαν αλλά κι όσων έμεναν στον πάγκο) να είναι πάντα καλή. Μία από τις κλασσικές συμβουλές του ήταν ο παίκτης που σουτάρει προς το αντίπαλο τέρμα να αντιστέκεται ενεργά στη μη ελεγχόμενη λογικά σκέψη του να πετύχει σουτάροντας ή με κεφαλιά τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Προσπαθείστε να μη σημαδεύετε τον παίκτη αλλά το υπόλοιπο άδειο τέρμα, τους έλεγε κι οι συμβουλές του έπιαναν τόπο.

 

Η απίστευτη για πριν από 40 χρόνια επισήμανση – σύσταση του ψυχολόγου του Αγιαξ επιβεβαιώθηκε το 2009 από μελέτη – έρευνα του ψυχολόγου Γκρεγκ Γουντ. Ειδικός εξοπλισμός που έφεραν φοιτητές παίζοντας ποδόσφαιρο κατέγραψε κίνηση των µατιών κι αυξομειώση του άγχους λίγο προτού εκτελέσουν πέναλτι κι απέδειξε, ότι χωρίς προφανώς να το θέλουν εστίαζαν στον γκολκίπερ. Αυτό συνέβη στην κεφαλιά του Πάντελιτς και το σούτ του Νίνη, που ωστόσο απέφυγε -αμέσως μετά την απόκρουση- το Μάχο κι έκανε γκολ με κεφαλιά.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News