Αν έπρεπε να δοθεί κάπου το πλεόνασμα, θα έπρεπε να πάει στη δημιουργία επιχειρηματιών μεταξύ των ανέργων. Το πρωτοποριακό παράδειγμα για αυτό τον νέο τρόπο χρήσης της κοινωνικής πολιτικής έρχεται, ως συνήθως, απο τη Σκανδιναβία και συγκεκριμένα από την πόλη Άρχους της Δανίας.

Τα τελευταία 4 χρόνια ο δήμος του Άρχους δίνει τη δυνατότητα οικονομικής ενίσχυσης σε όσους άνεργους επιθυμούν να στήσουν τη δική τους δουλειά, στον βαθμό που αυτή κρίνεται βιώσιμη. Συγκεκριμένα, όποιος άνεργος επιθυμεί υποβάλλει ένα business plan στις δημοτικές αρχες. Αν το επιχειρηματικό σχέδιο εγκριθεί, ο άνεργος λαμβάνει ένα άτοκο μικροδάνειο που μπορεί να φθάσει και τα 10.000 ευρώ.

Παράλληλα, υποχρεώνεται να παρακολουθήσει και μαθήματα και σεμινάρια επιχειρηματικών σπουδών, που διαρκούν περίπου 4 μήνες. Όταν τελειώσει, βγαίνει στην αγορά για να προσπαθήσει να υλοποιήσει τις ιδέες του. Μετά από 6 μήνες θα κριθεί αν το εγχείρημά του πέτυχε.

Οι περισσότεροι άνεργοι που παίρνουν αυτά τα άτοκα μικροδάνεια ενεργοποιούνται στον χώρο των υπηρεσιών και συγκεριμένα στο web design, τον καθαρισμό γραφείων, τον σχεδιασμό κοσμημάτων, την παραγωγή βίντεο, τα βιολογικά προιόντα κ.λπ.

Μέχρι σήμερα τα ποσοστά επιτυχίας φτάνουν το 25% -ένας δηλαδή στους 4 παύει να είναι  άνεργος και μετατρέπεται σε ανεξάρτητο επιχειρηματία. Όμως, σύμφωνα με τους αρμόδιους, ακόμα και αυτοί των οποίων το εγχείρημα απέτυχε αποκτούν πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους για να δοκιμάσουν ξανά στο μέλλον.

«Αυτό πού μας ενδιαφέρει» δηλώνει ένας  αξιωματούχος της τοπικής αυτοδιοίκησης «είναι να μετατρέψουμε τους ανέργους από παθητικά υποκείμενα σε ενεργούς πολίτες. Τα μικροδάνεια επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι ένας τρόπος».

Σήμερα το «μοντέλο του Άρχους» έχει αρχίσει να υιοθετείται και από άλλες πόλεις της Δανίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλη η ιστορία με τα άτοκα μικροδάνεια ξεκίνησε από τις φτωχές χώρες της Ασίας και της Αφρικής, όπου τέτοια μικροδάνεια δίνονταν κυρίως σε φτωχές γυναίκες για να αγοράσουν μια ραπτομηχανή και να μπορούν να δουλεύουν απο το σπίτι, ώστε να έχουν κάποιο εισόδημα.

Κάπως έτσι λοιπόν θα έπρεπε να είχε διατεθεί το πλεόνασμα στην Ελλάδα. Για να ενεργοποιήσει τους ανέργους. Αν φυσικά η χώρα ήταν διαφορετική. Αν η Αριστερά και η Δεξιά δεν είχαν ως μοναδικό σημείο που τις ενώνει το άσβεστο μίσος προς την ανεξάρτητη επιχειρηματικότητα. Αν δηλαδη η γιαγιά μου είχε ρόδες…

ΥΓ.: Για να προλάβω ορισμένες εύλογες αντιρρήσεις: στην Ελλάδα τα μικροδάνεια δεν θα τα διέθεταν οι δημοτικές αρχές (για ευνόητους λόγους), αλλά ξένες εταιρείες συμβούλων επιχειρήσεων.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News