Καθώς ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται αντιμέτωπος με ολοένα και μεγαλύτερα στρατιωτικά και πολιτικά αδιέξοδα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιχειρεί να αξιοποιήσει τις ισορροπίες με τις ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ, μεταφέροντας ο ίδιος στις ΗΠΑ το δικό του σχέδιο ειρήνης και μετατοπίζοντας την πίεση στη Μόσχα.

Εχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ είπε στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια μιας τεταμένης αντιπαράθεσης στο Οβάλ Γραφείο, ότι δεν είχε πια «κανένα χαρτί να παίξει». Ο αμερικανός πρόεδρος, επιδιώκοντας να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, επέλεξε τότε μια σκληρή γραμμή απέναντι στον ουκρανό ομόλογό του, διακόπτοντας την παροχή όπλων και κρίσιμων πληροφοριών που στήριζαν το Κίεβο στο πεδίο της μάχης.

Ωστόσο, γράφει η Telegraph, η ουκρανική άμυνα άντεξε. Και τώρα ο Ζελένσκι είναι έτοιμος να περάσει, την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου, το κατώφλι της έπαυλης του Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο, προκειμένου να αποκαλύψει -επιτέλους- τα δικά του χαρτιά. Μετά από μήνες δύσκολων διαπραγματεύσεων και μετά από ένα ρωσικής έμπνευσης ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων, που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσε με συνθηκολόγηση της Ουκρανίας, ουκρανοί και αμερικανοί αξιωματούχοι κατέληξαν σε μια νέα πρόταση για κατάπαυση του πυρός.

Το νέο αυτό πλαίσιο περιλαμβάνει 20 σημεία και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: από εγγυήσεις ασφαλείας ώστε να αποτραπεί νέα ρωσική εισβολή, μέχρι την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και την προοπτική ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν δύο «κενά» σημεία: δεν προβλέπονται σαφή εδαφικά σύνορα, ούτε ρύθμιση για τον έλεγχο του πυρηνικού σταθμού της Ζαπορίζια, του μεγαλύτερου στην Ευρώπη.

Επί μήνες, ούτε η Ουκρανία ούτε η Ρωσία ήταν διατεθειμένες να υποχωρήσουν στα πιο καυτά ζητήματα. Τώρα, για να σπάσει το αδιέξοδο, ο Ζελένσκι δεν έχει άλλη επιλογή από το να μεταβεί στις ΗΠΑ και να επιχειρηματολογήσει υπέρ μιας εκεχειρίας στη βάση αυτών των 20 σημείων. Ο ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι είναι διατεθειμένος να αποσύρει «βαριές στρατιωτικές δυνάμεις» από τμήματα του ανατολικού Ντονμπάς που ελέγχει ακόμη το Κίεβο, υπό τον όρο ότι και η Ρωσία θα αποσύρει τα στρατεύματά της, δημιουργώντας μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Μέχρι στιγμής, η Μόσχα δεν έχει ανταποκριθεί.

Οσον αφορά τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια, που παραμένει υπό ρωσική κατοχή, ο Ζελένσκι απέρριψε αμερικανική πρόταση για κοινή διαχείριση της εγκατάστασης από Ουκρανία, Ρωσία και ΗΠΑ. Τόνισε ότι οποιαδήποτε παραχώρηση θα πρέπει να συζητηθεί απευθείας με τον Τραμπ και να τεθεί στη συνέχεια σε δημοψήφισμα στην Ουκρανία. Αυτό σημαίνει, σημειώνει η Telegraph, ότι μια διπλωματική λύση βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ.

Οι ουκρανικές παραχωρήσεις μεταφέρουν την πίεση στον Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο ρώσος πρόεδρος καλείται να αποφασίσει αν μπορεί να αποδεχθεί μια αμοιβαία στρατιωτική αποχώρηση από την περιοχή του Ντονέτσκ και τη διατήρηση της Ουκρανίας ως κυρίαρχου κράτους. Μια τέτοια επιλογή θα σήμαινε παραδοχή ότι οι βασικοί στόχοι της ρωσικής εισβολής δεν επετεύχθησαν.

Ωστόσο, τα μηνύματα από τη Μόσχα υποδηλώνουν ότι ο Πούτιν ίσως επιθυμεί να συνεχίσει τον πόλεμο. Ο ίδιος, ανέφερε σε επιχειρηματίες ότι θα μπορούσε να συζητήσει ανταλλαγή εδαφών, αλλά μόνο εφόσον εξασφαλίσει ολόκληρο το Ντονμπάς. Αλλοι αξιωματούχοι του Κρεμλίνου έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν θα δεχθούν τίποτα λιγότερο από μια συμφωνία απευθείας με τον Τραμπ, όπως εκείνη που συζητήθηκε στην Αλάσκα και οδήγησε στο φιλορωσικό σχέδιο των 28 σημείων.

Ο Ζελένσκι, από την πλευρά του, ήταν εξίσου σαφής: είτε εφαρμόζεται το σχέδιο των 20 σημείων είτε «ο πόλεμος συνεχίζεται». Γνωρίζει, όμως, ότι δεν μπορεί να εμφανιστεί στα μάτια του Τραμπ ως ο ηγέτης που εμποδίζει την ειρήνη. Με το να δηλώσει πρόθυμος για συμβιβασμούς, ελπίζει να διατηρήσει τη ροή όπλων και πληροφοριών που είναι κρίσιμη για την ισορροπία στο μέτωπο.

Αναλυτές εκτιμούν ότι όσο περισσότερο αντέχει η Ουκρανία, με τη δυτική υποστήριξη, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να διαπραγματευτεί επί ίσοις όροις με τη Ρωσία. Και πράγματι, το τελευταίο διάστημα η κατάσταση φαίνεται να γέρνει υπέρ του Κιέβου. Από την ορκωμοσία Τραμπ και μετά, οι ρωσικές δυνάμεις απέτυχαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να καταλάβουν κομβικές πόλεις όπως το Ποκρόβσκ και το Κουπιάνσκ.

Ο Πούτιν είχε ανακοινώσει νίκες σε αυτές τις περιοχές, πιθανώς βασιζόμενος σε λανθασμένες πληροφορίες των στρατηγών του. Η πραγματικότητα, όμως, τον διέψευσε, ιδίως όταν ο Ζελένσκι εμφανίστηκε αιφνιδιαστικά στο Κουπιάνσκ λίγες ημέρες αργότερα. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι το χάσμα ανάμεσα στις πολιτικές φιλοδοξίες του Κρεμλίνου και στην πραγματικότητα του πεδίου της μάχης διευρύνεται επικίνδυνα, οδηγώντας σε σοβαρά λάθη πληροφόρησης.

Καθώς η ρωσική οικονομία πιέζεται και η κόπωση από τον πόλεμο αυξάνεται, καταλήγει η Telegraph, η προοπτική μιας γρήγορης ουκρανικής κατάρρευσης φαίνεται ολοένα πιο μακρινή. Με αυτό το δεδομένο, ο Ζελένσκι ταξιδεύει στη Φλόριντα γνωρίζοντας ότι όσο παραμένει όρθιος στο πεδίο, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τον Πούτιν να συνεχίσει τον πόλεμο και να επιμένει στις αξιώσεις του. Οσο η ειρήνη καθυστερεί, το ισχυρότερο «χαρτί» της Ουκρανίας είναι ότι τελικά εκείνος που θα εξαναγκαστεί να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν θα είναι το Κίεβο, αλλά η Μόσχα.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News