Οφείλουμε, υποθέτω, να νιώσουμε καθησυχασμένοι, ακούγοντας στις τηλεοράσεις συντάκτες του αστυνομικού ρεπορτάζ να διαπιστώνουν ότι "ευτυχώς φέτος αποτράπηκαν τα μεγάλης έκτασης επεισόδια, χάρη σε κινήσεις της ΕΛΑΣ, όπως οι μαζικές προληπτικές προσαγωγές των τελευταίων ημερών και η επιχείρηση στο στέκι Ρεσάλτο του Κερατσινίου".

Μια τέτοια διαπίστωση ασφαλώς έχει ιδιαίτερο βάρος όταν προέρχεται από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους που πέρσι τέτοια μέρα και ώρα μας "ενημέρωναν" ότι ο Αλ. Γρηγορόπουλος έχασε τη ζωή του "κατά τη διάρκεια επίθεσης περίπου 30 αναρχικών εναντίον περιπολικού".

Αποκτά δε μεγαλύτερο ακόμη βάρος, δεδομένου του κλίματος επερχόμενης Αποκάλυψης που είχε ήδη καλλιεργηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα – κάτι σαν λογική "δημοσιονομικής καταγραφής" μεταφερόμενη στο πεδίο της δημόσιας ασφάλειας.

Την ανάλαφρη, πάλι, όψη των πραγμάτων αντιπροσωπεύει, εικάζω, το ότι "μαζικές προληπτικές προσαγωγές" σημαίνει εντέλει να έχεις τη λάθος φάτσα ή να είσαι στο λάθος μέρος. Να περνάς π.χ. μια νύχτα στη ΓΑΔΑ άνευ ιδιαίτερου λόγου αν χθες είχες την ατυχή έμπνευση να μπεις ή να βγεις από την ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων.

Πρόκειται, προφανώς, για μία από τις πολλές καινοτομίες που εισάγονται εσχάτως και στον τομέα της "πάταξης της ανομίας" από τη διαρκώς καινοτομούσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – άσχετο αν σήμερα το πλάνο χάλασε ξαφνικά με την εισβολή από το μακρινό παρελθόν του Γκοτζαμάνη πάνω σε δίκυκλο.

Δεν πρέπει, ωστόσο, να είμαστε μεμψίμοιροι: οι έγκυρες φωνές των τηλεπαραθύρων επιμένουν να κάνουν λόγο για επιτυχία του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη – αν είναι μεγαλύτερη και από την εξάρθρωση του ΕΛΑ, ειλικρινά δεν το γνωρίζω.

Τουλάχιστον μας λύνονται οι υφολογικές απορίες: γιατί, αν ο υπουργός διακατέχεται, όπως αποκαλύπτουν οι συνεντεύξεις του, από εμφανή ιδεασμό μεγαλείου, μπορούν εξ αντανακλάσεως να του δανειστούν ολίγη gravitas και οι αναλυτές μας.

Δεν έχει άλλωστε καμία βεντέτα με τους αντεξουσιαστές: έτσι δηλώνει ο υπουργός και δεν βρίσκω τον λόγο να τον αμφισβητήσουμε επ' αυτού. Η σχέση τους είναι συμβιωτική και αλληλοϋποστηρικτική – είναι μια σχέση αφιερωμένη στην Προστασία του Πολίτη (με την έννοια που έχει ο όρος στην έκφραση "πουλάω προστασία").

Η κοινή τους προσπάθεια μας διευκολύνει να παρακάμψουμε το ερώτημα τι συνέβη, τι μας συνέβη σαν πέρσι τέτοιες μέρες: τι όπλισε το χέρι του Κορκονέα, τι έβγαλε τους νέους και τους όχι και τόσο νέους στους δρόμους ακόμη και της τελευταίας πολίχνης της χώρας, ποια αποθέματα οργής φυλάει στα σπλάχνα της αυτή η κοινωνία, τι είναι αυτό που "δεν πάει άλλο".

Αλλά κάτι τέτοια είναι άχαρα πράγματα, συγκρινόμενα με ένα θέαμα τρόμου για όλη την οικογένεια. Αυτά είναι δύσκολα ερωτήματα, όταν ακόμη μηρυκάζουμε τα περί ασύλου (έχει άσυλο και το ΟΑΚΑ;)

Υπήρξαν χιλιάδες άνθρωποι, που με την παρουσία τους σήμερα στους δρόμους είπαν ότι η 6η Δεκεμβρίου δεν είναι άλλη μια επέτειος που θα μετατραπεί σε κάτι σαν Έκθεση Defendory της καταστολής. Και ότι η απάντηση δεν είναι η εκδραμάτιση μιας faux εξέγερσης με το λοστάρι.

Οι υπόλοιποι, μπορούμε, νομίζω, να κοιμηθούμε ήσυχοι και απόψε. Όσοι τουλάχιστον δεν ενοχλούμαστε από τον ήχο του ελικοπτέρου πάνω από την πόλη.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News