Το μήνυμα στο facebook το έγραφε ξεκάθαρα. Τετάρτη, στις 6.00 το απόγευμα, στην πλατεία Συντάγματος. Ωστόσο στις 6.00 ο κόσμος ήταν λιγοστός. «Αποτυχία» λέει κάποιος. «Περίμενε φίλε. Δεν είμαστε Άγγλοι» του απαντάει ο διπλανός του.

Δύο ώρες αργότερα τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Η πλατεία Συντάγματος ήταν γεμάτη κόσμο. Οι γύρω δρόμοι κλειστοί. 4-5 χιλιάδες κόσμος. Ίσως και παραπάνω.

Στην πάνω μεριά της πλατείας κάποιος με ντουντούκα προσπαθεί να δώσει παλμό. «Δεν χρωστάμε πουθενά, φέρτε πίσω τα λεφτά». Μόλις δουν κάποια σκιά στα παράθυρα της Βουλής, σηκώνουν τα χέρια και ανοίγουν τις παλάμες. «Τι να τους κάνει το μούντζωμα; Αυτούς και αρσενικό να τους δώσεις εκεί θα μείνουν να μας κλέβουν» μουρμουρά ένας άστεγος καθισμένος στην κουβέρτα του. Δύο τύποι κοντοκουρεμένοι και με μπράτσα ανεμίζουν ελληνικές σημαίες και προσπαθούν να δώσουν ένα πατριωτικό τόνο στη συγκέντρωση.

Κάποιες γυναίκες με κατσαρόλες και μπρίκια στα χέρια προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα Αργεντινής. Αλλά το μεγάλο πανό στα χρώματα της ισπανικής σημαίας μαρτυρά ότι η Ισπανία έδωσε το σύνθημα. «Ξυπνήσαμε. Τι ώρα είναι; Ώρα να φύγουν. Σήμερα είμαστε Ισπανοί». Λίγο πιο πίσω σε 2 τραπεζάκια μαζεύουν υπογραφές για δημοψήφισμα. «Το όνομά σας και την διεύθυνση σας μόνο γράψτε», φωνάζει μια γυναίκα Το στυλό αλλάζει χέρια πολύ γρήγορα, τα χαρτιά γεμίζουν.

Στα σκαλιά της πλατείας κάθονται οι μεγαλύτεροι. «Τους γιους μου τους μεγάλωσα και τους σπούδασα και τώρα κάθονται στο σπίτι κι οι δυο, άνεργοι» λέει μια γυναίκα στην διπλανή της. Οι συζητήσεις σταματάνε κάθε φορά  που ακούγεται ένα νέο σύνθημα. 

Μέσα στην πλατεία τα πράγματα είναι πιο ήρεμα. Οι συγκεντρωμένοι είναι μαζεμένοι σε πηγαδάκια. «Μα γιατί δεν δουλεύει το wifi;» ρωτάνε πολλοί με τα κινητά στο χέρι. «Για να μην μπορούμε να στείλουμε εικόνα», απαντάνε οι πιο καχύποπτοι. Άλλοι ρωτάνε γιατί δεν έδειξαν τίποτα τα δελτία. «Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι». Στο γρασίδι, κάτω από τα δέντρα μια παρέα λατινοαμερικών χτυπάει κρουστά, οι σκύλοι αφυπνίζονται και 1-2 καροτσάκια πουλάνε ξηρούς καρπούς.

Στην Όθωνος 2-3 παρέες έχουν απλώσει υπνόσακους στην άσφαλτο και κάθονται σε κύκλο. Στη δεύτερη ματιά βλέπεις και τις σκηνές που είναι δίπλα τους. «Κι αύριο εδώ θα είμαστε, δεν τελειώνει αυτό σήμερα» λένε.

Κάποια στιγμή η Φιλελλήνων αλλάζει χρώμα. Γίνεται πορτοκαλί. Οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ με ομοιόμορφα κασκέτα και σημαίες στα χέρια πλαισιώνουν τους τεράστιους γερανούς της ΔΕΗ που κινούνται αργά. «Αυτή η συγκέντρωση θα καταντήσει κολυμπήθρα του Σιλωάμ» σχολιάζει ένα νεαρό ζευγάρι. «Καλώς τα ρετιρέ» συμπληρώνουν κάποιοι άλλοι που πριν λίγο φώναζαν το «κομμουνιστικό», «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Επαναστατικά τραγούδια του Μίκη δημιουργούν ατμόσφαιρα του ’80, ενώ νεαροί μοιράζουν χαρτιά για ανοιχτές συνελεύσεις που θα γίνουν στο Θησείο, στη Κυψέλη και αλλού.  Κάποιοι με το τηλέφωνο στο αυτί, δίνουν ανταποκρίσεις από την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τη Χίο, τη Φλώρινα. «Όλη η Ελλάδα αγανακτισμένη είναι» λένε απαριθμώντας πλατείες και … μετρώντας κόσμο.

Γύρω στα μεσάνυχτα οι «αγανακτισμένοι» αρχίζουν να επιστρέφουν στο ίντερνετ από όπου ξεκίνησαν.

«Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο τους την σπάει που δεν θα έχουν επεισόδια να δείξουν αύριο», γράφουν.
«Έπρεπε να το είχαμε κάνει αυτό νωρίτερα, να παίρναμε και το 12 απ΄ την Ισπανία στην Eurovision».
«Στο Σύνταγμα στήνουμε σκηνές. Όσοι μπορείτε ελάτε».

Η συνέχεια ίσως αύριο.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News