Η εικόνα ήταν γνώριμη και ταυτόχρονα καινούργια. Στο «Sing for Greece 2026 – Ο δρόμος για τον Τελικό» δεν παρακολουθήσαμε απλώς μια ακόμη τηλεοπτική παρουσίαση υποψηφίων, αλλά ένα μικρό πορτρέτο της ελληνικής ποπ πραγματικότητας του τώρα. Εικοσι οκτώ καλλιτέχνες, στην πλειοψηφία τους νέοι, στάθηκαν μπροστά στην κάμερα και μας έδωσαν μια πρώτη γεύση από τα τραγούδια που θα διεκδικήσουν το εισιτήριο για τη Βιέννη και τη Eurovision 2026. Ενα teaser, λίγα δευτερόλεπτα ήχου, αρκετά όμως για να καταλάβεις ότι κάτι κινείται.

Το πρώτο πράγμα που ξεχώρισε δεν ήταν κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι, αλλά η ηλικία και η φρεσκάδα των συμμετεχόντων. Νέα πρόσωπα, καλλιτέχνες που είτε κάνουν τα πρώτα τους βήματα είτε κουβαλούν ήδη ένα μικρό αλλά πιστό κοινό από τα κοινωνικά δίκτυα, δείχνουν ότι η Eurovision, τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο, παραμένει πεδίο ενδιαφέροντος κυρίως για τους νέους. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Είναι ένα οικοσύστημα που μιλά τη γλώσσα της γενιάς τους συνδυάζοντας εικόνα, viral δυναμική, άμεση επαφή με το κοινό, περιεχόμενο σε τρία λεπτά μέσα στα οποία πρέπει να κρατήσεις το ενδιαφέρον του κοινού Για έναν νέο καλλιτέχνη, η συμμετοχή δεν είναι απλώς ένας διαγωνισμός, είναι πλατφόρμα, σαν όλες τις άλλες μέσα στις οποίες στήνει το προφίλ και την ταυτότητά του.

Η διαγωνιστική διαδικασία που έχει στηθεί φέτος δείχνει να το καταλαβαίνει αυτό. Τα 28 τραγούδια θα διαγωνιστούν σε δύο ημιτελικούς, με 14 από αυτά να προκρίνονται στον μεγάλο τελικό αποκλειστικά μέσω της ψήφου του κοινού. Χωρίς επιτροπές, χωρίς φίλτρα, χωρίς ειδικούς να εξηγούν τι είναι σωστό και τι λάθος. Το κοινό καλείται να κάνει αυτό που έτσι κι αλλιώς κάνει καθημερινά: να επιλέξει. Να ακούσει, να συγκρίνει, να στηρίξει.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχήματα της φετινής προσπάθειας. Οταν δίνεις στο κοινό πραγματικό ρόλο από την αρχή, το φέρνεις ενώπιον της ευθύνης της επιλογής. Δεν είναι απλώς θεατής, είναι συμμέτοχος. Ενα καλό τραγούδι, ακόμα και αν δεν έχει όνομα από πίσω του, μπορεί θεωρητικά να προκριθεί. Η διαδικασία δημιουργεί την αίσθηση, ή και την πραγματικότητα, μιας πιο ανοιχτής, πιο δίκαιης μάχης.

Στον εθνικό τελικό, βέβαια, τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα. Εκεί, το νικητήριο τραγούδι θα προκύψει από τον συνδυασμό της ψήφου του κοινού και δύο κριτικών επιτροπών, μιας ελληνικής και μιας διεθνούς. Είναι ένας συμβιβασμός ανάμεσα στο συναίσθημα και την εμπειρία, ανάμεσα στο «μου αρέσει» και στο «λειτουργεί». Και ίσως είναι ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος να προκύψει ένα αποτέλεσμα που να έχει πιθανότητες και εκτός συνόρων.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που συχνά ξεχνάμε. Οταν μια χώρα επιλέγει το τραγούδι της μέσα από ανοιχτή ψηφοφορία, μειώνεται δραστικά και η γκρίνια που ακολουθεί αν το αποτέλεσμα στη Eurovision δεν είναι το αναμενόμενο. Οταν έχεις ψηφίσει, έχεις συναινέσει. Δεν μπορείς εύκολα να πεις «μας το φόρτωσαν». Από αυτή την άποψη, το σύστημα είναι βαθιά δημοκρατικό και, σε έναν βαθμό, δίκαιο. Η αποτυχία, αν έρθει, μοιράζεται.

Ωστόσο, σε μια τέτοια διαδικασία ανάδειξης νικητή δεν γίνεται να αγνοήσεις και τη μεγάλη αντίφαση της εποχής μας. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα κοινωνικά δίκτυα δίνουν τον ρυθμό, ορίζουν τάσεις, δημιουργούν νικητές πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο καλλιτέχνης που θα αναδείξει το κοινό είναι πράγματι ο καλύτερος, μουσικά ή σκηνικά. Μπορεί απλώς να είναι ο πιο δημοφιλής, εκείνος με τους περισσότερους ακολούθους, το πιο οργανωμένο fanbase, το πιο δυνατό story στο TikTok. Είναι εκείνος που έχει μεγαλύτερο κοινό που θα τον υποστηρίξει.

Αυτό όμως δεν είναι πρόβλημα μόνο της Eurovision. Είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί σήμερα η ποπ κουλτούρα. Και ίσως το ζητούμενο δεν είναι να το αποφύγουμε, αλλά να το κατανοήσουμε. Ανάμεσα στα 28 teasers, ανάμεσα στα likes και τα shares που θα ακολουθήσουν, μπορεί να κρύβεται ένα τραγούδι που πραγματικά αξίζει. Και αν αυτό καταφέρει να περάσει μέσα από τη φασαρία και να φτάσει μέχρι τη Βιέννη, τότε το πείραμα θα έχει πετύχει.

Για την ώρα, το μόνο σίγουρο είναι ότι το «Sing for Greece 2026» άνοιξε τη συζήτηση. Και σε μια χώρα που αγαπά να διαφωνεί για τη Eurovision όσο λίγα πράγματα, αυτό από μόνο του είναι μια μικρή νίκη.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News