Πουλώντας καρπούζια με τον Βαγγέλη
Πουλώντας καρπούζια με τον Βαγγέλη
Είμαι μεγάλη αλητεία τελικά, παίδες μου αγαπημένοι. Να μη λέμε ψέματα και μεταξύ μας. Αφού πρώτα τον έκανα τούρμπο τον καλοσυνάτο τον ντόπιο μέχρι το σημείο να πλακώσει στις φάπες τον φουκαρά τον Θανασάκη επειδή είπε να πηδήξει (σαν παιδί κι αυτός), εγώ την κοπάνησα τρέχοντας αφήνοντας το ζεύγος άλαλο. Φεύγοντας μάλιστα σαν να πήρε το αυτί μου την κυρία να λέει λυπημένη: «Του 'σπασε το ηθικό του παιδιού ο αλήτης και κάνει σαν παλαβό. Σε είδε αγριεμένο και φοβήθηκε το πουλάκι μου. Λες να το 'δερνε κιόλας;».
Μόλις βγαίνω στον δημόσιο δρόμο απλώνω το χέρι αποφασισμένη να μπω σε όποιο όχημα σταματήσει. Μηχανάκια, φορτηγά, βαν, αμαξοστοιχίες, καμπριολέ με Πάολα στα ηχεία, το τρένο Γερμανίας-Αθηνών, όλα τα οχήματα γίνονται δεκτά υπό του πελάτου. Αυτό που σταμάτησε ήταν ένα ημιφορτηγάκι γεμάτο με τα καρπούζια του Βαγγέλη (που 'ναι ζάχαρη και μέλι). Ενθουσιάστηκα. A dream came true παίδες.
-Είστε ο Βαγγέλης αυτοπροσώπως; ρώτησα χαμογελαστή τον μελαμψό οδηγό. Μπορείτε να μου υπογράψετε ένα αυτόγραφο για τον ξαδερφό μου το Σάκη που είναι μεγάλος φαν σας;
-Τι θα πει φάνσας; ρώτησε ο Βαγγέλης.
-Θαυμαστής, διευκρίνισα εγώ.
-Θαυμαστής δικόνες μου; Και δε μου λες κοπελιά, είναι άντρας βεριτάμπλ αυτός ο Σάκης; απόρησε ο Βαγγέλης. Μήπως το σφάζει το καρπούζι;
-Το δικό σας το καρπούζι το σφάζει ευχαρίστως, είπα εγώ αφηρημένη προσπαθώντας να βρω το πιο αναπαυτικό καρπούζι να την αράξω πάνω του. (Δυστυχώς το διπλανό κάθισμα του οδηγού ήταν ξηλωμένο από τη ρίζα). Με την καλή έννοια, πρόσθεσα καθησυχαστικά γιατί οι ρομά είναι κάπως ευαίσθητοι με τον ανδρισμό τους.
-Και για πού το ΄βαλες ομορφούλα; είπε η μαλαγάνα ο Βαγγέλας, βάζοντας μπροστά τη γκασγκάνα του.
-Για όπου βρω δουλειά Βαγγέλη μου. Ξέρεις εσύ τίποτα; Μήπως θες βοηθό καρπουζοσφαγείου; Το ΄χω!
-Σιγά μην πάρω και διευθυντή πωλήσεων κοπελιά. Εφτά νοματαίους ταΐζω. Πέντε παιδιά φαγάνες. Αυτά δεν έχουν στόμα, έχουν βόθρο – ζωή να χουνε.
-Νταξ ρε Βάγγο, δεν πιέζουμε καταστάσεις. Μια ερώτηση κάναμε.
-Από πωλήσεις πώς είσαι; Το ΄χεις το μπιρι-μπίρι; έριξε ξαφνικά ιδέα ο Βαγγέλης. Έχω ένα κουμπαράκι πολύ ξηγημένο παιδί που το ΄χω βάλει στη δουλειά και σπρώχνει καρπούζια στην παραλία. Δύο ευρώ η φέτα. Είσαι;
-Μωρέ στη φάση που είμαι θα έσπρωχνα και την πέτρα του Σίσυφου.
-Ποιος είναι αυτός ο μόρτης; Πουλάει πέτρες; Μαγκιά!
-Κάτι δικά μου λέω Βάγγο, άστο. Πιάσε πάλι τις φέτες.
-Είσαι;
-Αμέ! Έχω μάλιστα και νέες ιδέες. Θα ρίξω και πεπόνι στην αγορά.
-Πρίμα, λέει ο Βάγγος. Ακολούθα, εκεί πάω. Κάθε απόγευμα του πηγαίνω φρέσκο εμπόρευμα. Το παγώνει το βράδυ, τεμαχίζει το πρωί και κατά τις 11 αρχίζει το πάνω κάτω στην παραλία. Μόλις γκαγκανιάσουν από τον ήλιο, τους την πέφτει.
Μετά γυρνάει, με περιεργάζεται από πάνω μέχρι κάτω από τον καθρέφτη και μου λέει:
-Δε μου λες, κανα μπικίνι καυτό έχουμε;
-Δύο! Βεζούβιος και Αίτνα! Έλα για διαλιέχτε πωπω!
-Αυτή είσαι! Κοπάνα το και βγες με τα πεπόνια να αναστενάξει ο γιαλός!
-Θα βγουν τα ψάρια στη στεριά, δεν το συζητώ! Τι ποσοστό παίρνει ο πωλητής;
-Ούτε για μισό ευρώ δεν σε κόβω κοπελιά, είπε συλλογισμένα ο Βάγγος (γεννημένος HR manager). Για μισό ευρώ το κομμάτι πρέπει να σπρώξεις 50 κομμάτια σε ένα δίωρο. Το 'χεις;
-Βαγγέλη τώρα με προσβάλλεις. Είμαι διδάκτωρ φιλοσοφίας, φιλολογίας, ψυχολογίας. Και τα καβούρια θα πείσω να αγοράσουν. Έχω τα επιχειρήματα, έχω την πρόσοψη, έχω το λέγειν, έχω την υποδομή.
-Αμ δεν μας τα πες αυτά. Άμα έχεις μια ντουλάπα πτυχία χαλάλι σου το μισό το ευρώπουλο. Μόνο κάνε μου μια χάρη. Έλα να σε γνωρίσω με τη Σπυριδούλα τη δικιά μου που της έχουν πάρει αέρα τα μυαλά και θέλει πανεπιστήμια. Έλα να δει που τα βάζουν τα πτυχία οι σπουδαγμένοι.
-Πού τα βάζουν Βαγγέλη μου;
-Στον κώλο τους με το παρντόν.
-Βαγγέλη τώρα προσβάλλεις ολόκληρη την επιστήμη. Ενίσταμαι!
-Αλλά εγώ προΐσταμαι, μου κάνει ο γάτος ο Βάγγος και με αφήνει παγωτό.
Σε ένα λεπτό είχαμε σφίξει τα χέρια σαν τα καλά συνεταιράκια. Με λίγα λόγια θρίαμβος παίδες μου αγαπημένοι. Ακολούθησα κατά γράμμα την υπουργική εντολή: Συνέδεσα το πανεπιστήμιο με την αγορά!
(Στο επόμενο θα μάθετε πώς έμαθα τους κανόνες της καλοκαιρινής αγοράς. Γκίκα Χαρδούβαλη ουαί και αλίμονο αν χάσεις τη στήλη μου)
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
