Από το Λονδίνο, όπου ο Πρωθυπουργός συνομιλούσε τη Δευτέρα (1/12) με κορυφαία στελέχη των διεθνών αγορών, και το Δουβλίνο, όπου ο Κυριάκος Πιερρακάκης «έχτιζε» συμμαχίες για την προεδρία του Eurogroup, μέχρι τα live των καναλιών από τα μπλόκα των αγροτών στον Πλατύκαμπο και αλλού, η αντίθεση προσφέρεται για «αυριανικού» τύπου απλουστεύσεις. Και για την ισοπέδωση μιας τεράστιας προσπάθειας που έγινε από το 2019 η οποία έφερε τη χώρα να δανείζεται φθηνότερα από τη Γαλλία και την Ιταλία και να έχει τον υπουργό των Οικονομικών της υποψήφιο για την κεφαλή του Eurogroup (μακάρι!).

Είναι όμως ανύπαρκτη αυτή η αντίστιξη;

Από την Κυριακή, η Ελλάδα είναι κομμένη στα δύο από τα μπλόκα των αγροτών σε Καρδίτσα, Λάρισα και Μαγνησία. Η ένταση πηγάζει από το υπαρκτό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που οδήγησε στις φετινές καθυστερήσεις και τις περικοπές στις επιδοτήσεις.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, έχει παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία: περίπου 2.000 παραγωγοί βρέθηκαν εκτός επιδοτήσεων επειδή εισέπραξαν αχρεωστήτως ποσά, 45.000 φάκελοι βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία ελέγχου, 11.000 αγροτεμάχια εξαιρέθηκαν λόγω μη δήλωσης ΚΑΕΚ ενώ 13.000 κτηνοτρόφοι, παρά τα παραστατικά που προσκόμισαν, έμειναν εκτός λόγω της νέας κατανομής των βοσκοτόπων.

Συνολικά, πέραν των 2.000 που εκτιμάται ότι έκλεψαν και όσων θεωρούνται ύποπτοι, 145.000 αγρότες δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ επιδοτήσεων (ούτε την προκαταβολή) και βρίσκονται σε καθεστώς φραγής για διάφορους λόγους (λείπουν χαρτιά, δεν έχουν τιμολόγια αγοράς πρώτων υλών, έχουν κάνει λάθη στις δηλώσεις κ.ο.κ.).

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης σημειώνει ότι οι πληρωμές ομαλοποιούνται και ότι έως το τέλος Δεκεμβρίου οι ενισχύσεις προς τον αγροτικό τομέα θα ξεπεράσουν τις περσινές. Ωστόσο αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολο και επί του παρόντος δεν φαίνεται στην πράξη αρκετό για να αλλάξει το κλίμα μεταξύ των αγροτών.

Επίσης, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αφορά μόνο τους αγρότες. Φωτίζει τις δομικές αδυναμίες όχι μόνο του κράτους, αλλά και της κυβέρνησης στη δεύτερη τετραετία της, η οποία δεν εξουδετέρωσε εγκαίρως τη νάρκη που γνώριζε (ακόμη και από σύμβουλο του Μαξίμου) ότι υπήρχε σε χωράφια και βοσκοτόπια.

Κι ενώ οι αγρότες (κακώς, πολύ κακώς) κλείνουν δρόμους στην Περιφέρεια με κίνδυνο να οδηγηθούμε σε κοινωνικό αυτοματισμό, στις πόλεις οι πολίτες συναντούν καθημερινά άλλες όψεις της κυβερνητικής απρονοησίας. Από τη λειτουργία των σχολείων και των νοσοκομείων έως τα προβλήματα στις μεταφορές, στα τρένα, στο Μετρό και ευρύτερα στους αστικούς συγκοινωνιακούς φορείς:

♦ Επεκτάσεις Μετρό χωρίς τους αντίστοιχους συρμούς, λεωφορεία χωρίς έγκαιρες προσλήψεις οδηγών και όποιος θέλει, όποτε θέλει, κατεβάζει τον διακόπτη βυθίζοντας την πόλη στο χάος.

Παράλληλα, οι πόλεις βιώνουν τα εξής:

— Την εξοργιστική ακρίβεια στα τρόφιμα η οποία συνδυάζεται με τα «χάδια» και την απουσία ελέγχου στα σούπερ μάρκετ (ακόμη και για ένα μικρό πρόστιμο, κυβερνητικό στέλεχος έφερε λιανέμπορο στο Μαξίμου για να του ζητήσει ο Πρωθυπουργός συγγνώμη!).

— Την πλήρη άρνηση για τη διαχείριση της κυκλοφορίας στην Αθήνα, όπου τα «έξυπνα φανάρια» και οι κάμερες υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, καθώς δεν υφίσταται καν —σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα εν έτει 2025— όχι απλά ένα ενιαίο κέντρο ελέγχου, αλλά ούτε αρμοδιότητα για το κυκλοφοριακό. Η οποία γίνεται με χάρη ένα μπαλάκι ανάμεσα στην Τροχαία, τα Υπουργεία, την Περιφέρεια και τους Δήμους ώστε να είναι όλοι ανεύθυνοι και ευχαριστημένοι και κανένας υπόλογος απέναντι στους πολίτες.

Η μελαγχολική αντίστιξη, λοιπόν, ανάμεσα σε μια χώρα που έχει αλλάξει την εικόνα της στο εξωτερικό με τρόπο εντυπωσιακό (ουδείς μπορεί να το προσπεράσει) και σε μια καθημερινότητα που επιβαρύνεται από τις χρόνιες δυσλειτουργίες και την κυβερνητική αδράνεια για τα καθημερινά προβλήματα (κόστος ζωής – αστικές συγκοινωνίες), δεν είναι τεχνητή. Προκύπτει αναπόφευκτα και δεν μπορεί να παρακαμφθεί.

Γιατί όσο λαϊκίστικο ή και «αυριανικό» είναι να παραβλέπει κανείς την τεράστια πρόοδο που πέτυχε αυτή η κυβέρνηση στα δημοσιονομικά —και σε ό,τι αφορά το οικονομικό κύρος της χώρας—, τόσο μυωπικό είναι να αγνοεί ότι στη δεύτερη τετραετία η κυβέρνηση Μητσοτάκη δυσκολεύεται στη διαχείριση καθημερινών προβλημάτων.

Ενώ λοιπόν «έξω», σε ό,τι αφορά τις διεθνείς συμφωνίες, τα ενεργειακά και τις αγορές, η εικόνα είναι θετική για τη χώρα, ενώ στο «σύννεφο» (το λεγόμενο cloud, τις ψηφιακές υπηρεσίες του κράτους) η κυβέρνηση έχει όντως μειώσει τη γραφειοκρατία με πληθώρα εφαρμογών του eGov, στο έδαφος της καθημερινότητας δεν τα έχει καταφέρει.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News