Αλέξη (με όλο το θάρρος ο ενικός), 

στην οικογένεια που μεγάλωσα, καλώς ή κακώς, ​Αριστερά σήμαινε μεγάλος κίνδυνος. Όχι τόσο η​ θεωρία​ εννοείται,​ όσο η​ πράξη, όλα τα ζώα είναι ίδια όμως​ μερικά ζώα είναι πιο ίδια από τα άλλα κ.λπ. Με λίγα λόγια, τις εκλογές αυτές υποστήριζα για σένα τα χειρότερα και προετoιμαζόμουν​ ας πουμε για​ τζάμια στα φανάρια.

Τώρα σαν από θαύμα, ενώ η κυβέρνηση (εκτός εξαιρέσεων) μοιάζει τραγικά λίγη για τη ​δοκιμασία που θα γράψει η ιστορία, εσύ έκανες την έκπληξη. Αποδείχτηκες, ​ή έτσι μοιάζεις, άνθρωπος αξιοπρεπής και κυρίως καλός.​Επίσης μπράβο, που τόσο σύντομα μετά το μαντάμ Μέρκελ, είδα να μιλάτε μαζί χαμηλόφωνα​, σχεδόν τρυφερά.

Γονατίζω, λοιπόν, και​ σε ​ικετεύω. Κλείσε τα αυτιά και σώσε τη χώρα μόνος​ σου!

Δεν έχει​ σχέση, ούτε είναι άλλοθι, ότι παρέλαβες καμμένη γη. Από πολύ ​παλιά είναι καμμένη γη η δική μας. Έγινε στάχτη όταν άναψε και η λάμψη έφτασε τον ουρανό, μια μαγική στιγμή που φώτισε όλον τον πλανήτη και τους αιώνες. Δυστυχώς, το χρέος άλλων σε μας δεν είναι ύλη να το εξαργυρώσουμε οι ξεπεσμένοι απόγονοι ένδοξων προγόνων. Το δικό μας χρέος όμως σε άλλους ​είναι ευρώ, πολλά ​και καταμετρημένα, αυτά που τα περισσότερα φάγαμε (πεινασμένο μάτι ποτέ δεν χορταίνει) σε πολυτέλειες και γλέντια. Μόνο που η ώρα πέρασε, το πάρτι τέλειωσε, έφυγαν οι μουσικοί, ήρθε ο Πλούτωνας στον Αιγόκερο και κρατάει τον λογαριασμό.

Δηλαδή, π​οιος θέλουμε ν​α αναλάβει τον βοσκό που βγήκε από στάνη με cayenne και επιδότηση των ηλίθιω​ν ξένων, όταν ​είδαν οι άνθρωποι τα ​δανεικά πρόβατα όλης​ της περιοχής στην αυλή του και τον πίστεψαν; Ποιος συντηρεί τη λιμουζίνα των υπουργών του λαού, που όχι δεν σου τη γύρισαν,​ όπως πρότεινες, αλλά ήδη​ βρήκαν επιχειρήματα ότι​ κάνουν το σωστό; Ποιος πληρώνει την περιττή κυρία με τρία επιδόματα στο Δημόσιο, που πάω για το χαρτί μου και μιλάει με θράσος στο κινητό; Ποιος χρηματοδοτεί το​ lifestyle που μάθαμε ξαφνικά, χωρίς να μας ανήκει,​ γιατί απλά ΔΕΝ το κερδίσαμε; Δηλαδή, τ​ι λέμε ακριβώς στον καθρέφτη μας; Ότι ε​ίναι όλοι τρελοί εκτός από μένα;

Άκου τους ξένους Αλέξη​ που μιλάνε με μ​ί​α φωνή! Ξέρουν καλύτερα την εποχή μας και πώς γίνονται τα πράγματα, ένα μόνο​ ταξίδι στην Ευρώπη πείθει. Κάνε την υπέρβαση, πριν πέσουμε κάτω απότομα όλοι μαζί​, με πόδια στον αέρα σαν κατσαρίδα. Πριν βρεθούμε,​ μετά τόσες θυσίες, στον Τρίτο κόσμο εκεί που δεν έχει ελπίδα. Πρώτος κόσμος​ οι Έλληνες,​ αν δε βγει χειρουργικά από μέσα μας ο καραγκιόζης, δεν θα γίνουμε ποτέ​. Ok, όμως, έχουμε τον πιο γαλανό ουρανό, τις πιο όμορφες θάλασσες, Παρθενώνα, Κνωσσό, δεν γίνεται να τα έχεις και όλα.

Κράτησέ μας ​λοιπόν​ εσύ,​ τουλάχιστον στον δεύτερο κόσμο,​ εκείνον ​του φτωχού συγγενή που έρχονται στο ωραίο του χωριό όλοι το καλοκαίρι, να διασκεδάσουν και να βρουν μεσογειακή τροφή,​ φέρνοντας δώρα. Δώσε ευκαιρία στη νέα γενιά, τα μυαλά που πέταξαν ​μακριά να μεγαλουργήσουν, και όσους έμειναν, συχνά γιατί δεν έχουν τρόπο να φύγουν. Μπορεί τα παιδιά, με τόσα​ μαθήματα που παίρνουν αναγκαστικά σήμερα, να φερθούν πιο σωστά από εμάς, να προχωρήσουν με πιο ​ηθικά βήματα.  

Beggars can't be choosers, λένε οι αγγλόφωνοι. Μακάρι να συμφωνείς πως ήρθε ώρα να το μεταφράσεις στον κόσμο.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News