Πώς το Ozempic κατέστρεψε το δείπνο των Ευχαριστιών (και όχι μόνο)
Πώς το Ozempic κατέστρεψε το δείπνο των Ευχαριστιών (και όχι μόνο)
Η Μίρα Γκάντι, αμερικανίδα γκουρού ευεξίας που μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Νέας Υόρκης, Λονδίνου και της Κοιλάδας του Χάντσον έχει πλέον απογοητευτεί από τα πολυτελή δείπνα την Ημέρα των Ευχαριστιών στην έπαυλή της στο Απερ Ιστ Σάιντ. Η γιορτή που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες ως μια κεφάτη βραδιά, με 25 – 40 φίλους που συγκεντρώνονταν για να απολαύσουν εποχικές λιχουδιές σερβιρισμένες σε άφθονες ποσότητες, στην εποχή του Ozempic έχει μετατραπεί σε εφιάλτη.
«Υπήρχαν πάρα πολλά προβλήματα στην κουζίνα», είπε η Γκάντι, στη βρετανική εφημερίδα The Times, τονίζοντας: «Hταν ήδη δύσκολο με τους χορτοφάγους, τους βίγκαν, και όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη και στη λακτόζη, αλλά ήμουν εντάξει με τα ειδικά φυτικά γάλατα και τα παγωτά. Στη συνέχεια, όταν προσθέσαμε και όσους έτρωγαν μετά βίας, γινόταν απλώς μια τεράστια κατασπατάληση φαγητού».
Ετσι, φέτος την Ημέρα των Ευχαριστιών, θα διοργανώσει το εορταστικό δείπνο στο Λος Αντζελες, με καλεσμένους μόνο τους στενούς συγγενείς της, που ξέρει ότι «δεν παίρνουν Ozempic», ειπε προσθέτοντας: «Είναι όλοι αθλητές και δρομείς, οπότε έχουν μεγάλη όρεξη και δεν χρειάζεται να παίρνουν φάρμακα».
Κάτω στο Παλμ Μπιτς, μια ανώνυμη οικοδέσποινα, η οποία εδώ και πάνω από μια δεκαετία σερβίρει κάθε χρόνο γενναιόδωρα πιάτα με γαλοπούλα και γαρνιτούρες σε περίπου 25 καλεσμένους, φέτος αποφάσισε επίσης να κάνει αλλαγές στο Δείπνο των Ευχαριστιών, σύμφωνα με τη φιλάνθρωπο Ζαν Σαφίροφ, η οποία είναι τακτική καλεσμένη στο σπίτι της. «Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που παίρνουν Ozempic οπότε ετοιμάζει μπουφέ, ώστε να μπορούν να πάρουν ό,τι θέλουν χωρίς να ντρέπονται», δήλωσε η Σαφίροφ στους Times.
Η Ημέρα των Ευχαριστιών είναι μία γιορτή με την οποία οι Αμερικανοί εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για την αφθονία των αγαθών καθώς και για την οικογένεια και τη φιλία. Παραδοσιακά, λοιπόν, όσο περισσότερα συνοδευτικά και πίτες υπάρχουν στο τραπέζι τόσο το καλύτερο. Αλλά τώρα που περίπου το 13% των Αμερικανών παίρνουν φάρμακα GLP-1 για αδυνάτισμα, όπως το Ozempic και το Wegovy, τα οποία καταστέλλουν την επιθυμία τους για φαγητό και τους κάνουν να νιώθουν χορτάτοι μετά από μερικές μπουκιές, η ύπαρξη τέτοιας αφθονίας μπορεί να είναι τρομερή, προκαλώντας ακόμη και ναυτία.
Σε πλούσιες περιοχές και με πολλούς υπέρβαρους, όπως η Νέα Υόρκη, το Παλμ Μπιτς και το Λος Αντζελες, το ποσοστό των χρηστών είναι σαφώς υψηλότερο, επομένως οι οικοδέσποινες, τα εστιατόρια και οι εταιρείες catering έπρεπε να προσαρμοστούν στη νέα κανονικότητα. Εχουν, λοιπόν, μειώσει τις μερίδες, έχουν καταργήσει πιάτα ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, έφτασαν ακόμη και στο σημείο να ακυρώσουν το εορταστικό δείπνο, γράφει στους βρετανικούς Times η Μπεθ Λάντμαν.
Μενού Ozempic…
Τον περασμένο Απρίλιο, ο Αριστοτέλης Χατζηγεωργίου, ιδιοκτήτης των τεσσάρων γαστροπαμπ «Clinton Hall» στη Νέα Υόρκη, παρατήρησε τη μειούμενη κατανάλωση των πελατών του και εισήγαγε ένα μίνι γεύμα, που αποτελείται από ένα χάμπουργκερ στο μέγεθος μεγάλου κεφτέ, μαζί με ένα ποτηράκι με πατάτες και ένα μικρό ποτήρι κρασί ή μπύρα, στην τιμή των 8 δολαρίων, συνολικά. Μάλιστα, οι πωλήσεις του πήγαν τόσο καλά ώστε σχεδιάζει να επεκτείνει ην ιδέα και σε άλλα μικρο-γεύματα. Φέτος, δε, για πρώτη φορά, αποφάσισε να μην ανοίξει την Ημέρα των Ευχαριστιών. «Με την αφθονία των GLP-1 στη Νέα Υόρκη, θεωρήσαμε ότι δεν αξίζει να προσπαθήσουμε να προσφέρουμε το παραδοσιακό μενού της ημέρας με σταθερή τιμή, και αποφασίσαμε να το σταματήσουμε», λέει στους Times ο κ. Χατζηγεωργίου.
Ο Μαξ Τούτσι, συνεταίρος στο trendy ιταλικό εστιατόριο «Tucci» και στο παλιό steakhouse «Delmonico’s», έχει επίσης αρχίσει να προσφέρει μικρότερες μερίδες σε αυτό που αποκαλεί με αγάπη «μενού Ozempic», σερβίροντας ένα μπιφτέκι για 10 δολάρια, αντί για το κλασικό πιάτο με τα τρία στην τιμή των 27 δολαρίων, και ένα αραντσίνι με χαβιάρι για 12 δολάρια αντί των τριών για 34 δολάρια. «Το δημιούργησα επειδή έβλεπα πελάτες να αφήνουν στο πιάτο τους πολύ φαγητό», είπε ο Τούτσι. «Ετρωγαν μία – δυό μπουκιές και χόρταιναν. Η σπατάλη τροφίμων με τρελαίνει και την έχουμε μειώσει σημαντικά», λέει.
Την Ημέρα των Ευχαριστιών, σερβίρει στο «Tucci» ένα συγκεκριμένο μενού με τη σταθερή τιμή των 100 δολαρίων και τα μικρότερα πιάτα του θα είναι επίσης διαθέσιμα, αλλά η τιμή τους δεν θα προσαρμοστεί εκείνο το βράδυ. Τα ιταλικά εστιατόρια «Park Rose» και «Lulla», που ανήκουν στον Γκάρι Γουάλακ, θα προσφέρουν επίσης φέτος μια μικρότερη έκδοση ενός πιάτου των Ευχαριστιών για 45 δολάρια, μαζί με το κανονικό στην σταθερή τιμή των 85 δολαρίων. Στο μεταξύ, στο «Altair», το αμερικανικό εστιατόριο του Γουάλακ, το πιο μικρό πιάτο των Ευχαριστιών θα κοστίζει 50 δολάρια αντί για 90.
«Θα έχετε ένα μενού μεγέθους γευσιγνωσίας αντί για ένα πλήρες μενού με πολλαπλά μπολ και πιάτα», είπε ο Γουάλακ. «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι πελάτες που μπορεί να αισθάνονται περιορισμούς από το Ozempic θα συμπεριληφθούν και δεν θα αισθάνονται ότι πρέπει να παραγγείλουν το μεγάλο πιάτο. Τώρα μπορούν να έχουν την ίδια εμπειρία σε μικρότερη κλίμακα», τόνισε.
Τα εστιατόρια που παραδίδουν στα σπίτια το φαγητό των Ευχαριστιών προσαρμόζονται και αυτά στην περιορισμένη όρεξη των πελατών. Ο Μπένι Μπέλο, ιδιοκτήτης του πολυτελούς ιταλικού εστιατορίου «Il Tinello», είχε πάντα μια ισχυρή επιχείρηση που έστελνε γεύματα στα σπίτια των πελατών του την Ημέρα των Ευχαριστιών, ενώ τάιζε και πολλούς άλλους στα δύο καταστήματά του στο Μιντάουν.
«Τα τελευταία χρόνια, η μέση παραγγελία μας για μια οικογένεια ήταν 3.500 – 4.000 δολάρια, αλλά φέτος έχει μειωθεί στα 1.900 δολάρια», λέει ο Μπέλο στους Times, «Οι περισσότεροι είναι οι ίδιοι άνθρωποι, και η μόνη διαφορά που βλέπουμε είναι ότι πολλοί από αυτούς παίρνουν τώρα Ozempic».
Μερίδες κομμένες στα τέσσερα
Ο Στάθης Αντωνακόπουλος, ιδιοκτήτης των έξι καταστημάτων «Carnegie Diner & Café» στη Νέα Υόρκη, ανέφερε επίσης ότι πολλοί από τους πελάτες του, που παραγγέλνουν από αυτόν κάθε χρόνο, ζητούν τώρα λιγότερο φαγητό για τις εορταστικές εκδηλώσεις.
«Μερικές φορές ρωτούσαν αν μπορούσαμε να τους δώσουμε μισούς δίσκους με λαχανάκια Βρυξελλών και γλυκοπατάτες, αλλά τώρα για πρώτη φορά ρωτούν αν μπορούμε να τους δώσουμε δίσκους του ενός τετάρτου», είπε, «Αυτό το πράγμα ξεκίνησε πέρυσι, αλλά φέτος είναι πολύ πιο διαδεδομένο. Ζητούν όλο και λιγότερο φαγητό. Εχω δει ανθρώπους να ζητούν ακόμη και μισή γαλοπούλα!»
Στην πραγματικότητα, τα GLP-1 μπορεί να αφαιρούν μέρος της χαράς από αυτό που θεωρείται η απόλυτη περίσταση παρηγορητικού φαγητού, σύμφωνα με τη δρ Αμάντα Καν, παθολόγο και ειδικό μακροζωίας, η οποία έχει πολλές πελάτισσες από το Απερ Ιστ Σάιντ που παίρνουν αυτά τα φάρμακα, ενώ τα χρησιμοποιεί και η ίδια.
«Ψυχολογικά, δεν τις παρηγορεί πια το φαγητό. Οταν παίρνεις GLP-1 δεν απολαμβάνεις την γλυκιά πίτα με πεκάν ή κολοκύθα με τον ίδιο τρόπο», είπε η Καν. Αυτά τα φάρμακα «επηρεάζουν το κέντρο ανταμοιβής του εγκεφάλου, επομένως δεν ενεργοποιούν τους νευροδιαβιβαστές χαράς με τον ίδιο τρόπο. Λατρεύω την γλυκιά κολοκυθόπιτα, αλλά ακόμα και με μικρή δόση [GLP-1], δεν έχω την ίδια συναισθηματική προσκόλληση».
Αλλά ενώ οι πελάτες μπορεί να μην απολαμβάνουν το φαγητό όπως παλιά, υπάρχουν άλλες ανταμοιβές για τις οποίες μπορούν να είναι ευγνώμονες, πρόσθεσε η αμερικανίδα γιατρός: «Αφαιρεί μεγάλο μέρος του άγχους από τους ασθενείς μου. Αν παλεύουν με την υπερκατανάλωση τροφής, οι γιορτές μπορεί να είναι μεγάλο έναυσμα για να το παρακάνουν, και αυτό [το GLP-1] μειώνει το άγχος», είπε η Καν. Για το φάρμακο, δε, το οποίο συνήθως λαμβάνεται μέσω μιας ένεσης με πένα, είπε: «Αποκτούν ηρεμία με αυτό το εργαλείο».
Η αμερικανίδα γιατρός είπε ακόμη στους Times ότι γνωρίζει επισης κάποιους ανθρώπους σε θεραπεία με GLP-1 που παραλείπουν μία δόση ώστε να μπορούν να απολαύσουν τις γιορτές. «Μερικοί ασθενείς αναβάλουν την ένεση για την επόμενη εβδομάδα αλλά όλοι τρώνε λιγότερο. Δεν υπάρχει πια μεγάλη ντροπή, την Ημέρα των Ευχαριστιών, εξάλλου, τα πεθερικά τους παίρνουν κατά πάσα πιθανότητα επίσης Ozempic», είπε.
Ενας από τους ασθενείς της, ο πλαστικός χειρουργός δρ Ντάρεν Σμιθ, ο οποίος λαμβάνει GLP-1, δήλωσε ότι διοργανώνουν μαζί με τη σύζυγό του ένα μεγάλο οικογενειακό δείπνο. Ο ίδιος σχεδιάζει να παραλείψει τη γαλοπούλα και να φάει μόνο τα συνοδευτικά. Αλλά, σημείωσε, πολλοί από τους ασθενείς του που λαμβάνουν το φάρμακο παραλείπουν εντελώς τις εορταστικές εκδηλώσεις.
Ως αποτέλεσμα, οι πλαστικοί χειρουργοί έχουν ξαφνικά πολλή δουλειά στις διακοπές των Ευχαριστιών. «Είναι ένα μακρύ Σαββατοκύριακο, οπότε δίνει στους ασθενείς λίγο χρόνο για να αναρρώσουν και φέτος δεν ανησυχούν μήπως χάσουν το μεγάλο γεύμα», είπε ο Σμιθ.
Στο μεταξύ, ορισμένοι εστιάτορες δήλωσαν ότι ανησυχούν για την αυξανόμενη τάση. Ο ιταλός Μαξ Τούτσι σημείωσε ότι 13 – 15 εκατομμύρια Αμερικανοί κάνουν ενέσεις GLP-1 αυτή τη στιγμή, αλλά 30 – 40 εκατομμύρια προβλέπεται να λάβουν το φάρμακο σε μορφή χαπιού, το οποίο αναμένεται να είναι διαθέσιμο του χρόνου.
«Εχουμε περάσει από τα μεγέθη supersize στα super small», είπε τέλος ο Τούτσι. Και πρόσθεσε: «Του χρόνου, αντί για γαλοπούλα, θα πρέπει να σερβίρουμε κοτοπουλάκι Κορνουάλης και μία πατάτα»…
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
