Οι πόλεμοι δεν τελειώνουν με άρθρα και αναλύσεις αλλά με στρατιωτικά και πολιτικά τετελεσμένα, θύμισε ο σκωτσέζος ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον στην Corriere della Sera η οποία προέβαλε τη γνώμη του για τις εξελίξεις στο Ουκρανικό, με αφορμή ένα δικό του άρθρο, περί των πεπραγμένων Τραμπ, στη Wall Street Journal. Η Corriere διαπίστωσε ότι ο διάσημος αρθρογράφος «αναγνώρισε πολλά θετικά στον αμερικανό πρόεδρο, χωρίς όμως να παίρνει το μέρος του». Σταχυολογήσαμε τα πιο σημαντικά αποσπάσματα της συνέντευξης.

Καλό το σχέδιο για τους Ουκρανούς

Η πρώτη νύξη αφορούσε το νέο ειρηνευτικό σχέδιο, «ειδικά υπό το πρίσμα των αλλαγών που έγιναν στις συνομιλίες της Γενεύης». Ο Φέργκιουσον κατέθεσε τα εξής: «Σε αντίθεση με όλα όσα έχουν πει τα media, το σχέδιο αποτελεί λογική βάση για διαπραγματεύσεις. Οι δημοσιογράφοι παραπονιούνται, όπως έκαναν και με το σχέδιο των 20 σημείων για τη Γάζα. Ομως οι πόλεμοι δεν τελειώνουν με άρθρα, αλλά είτε με νίκη είτε με συμβιβασμό. Αυτό το σχέδιο επιβεβαιώνει την κυριαρχία της Ουκρανίας, προσφέρει στο Κίεβο αμερικανική εγγύηση ασφάλειας και προβλέπει την ανοικοδόμησή της.

»Οι εδαφικές παραχωρήσεις [στη Ρωσία] και η αμνηστία για τα εγκλήματα πολέμου είναι δύσκολο να χωνευτούν, αλλά όποιος θέλει να ανακτήσει εδάφη που κατέχει ο Πούτιν, πρέπει να κερδίσει τον πόλεμο. Και, ρεαλιστικά, η Ουκρανία δεν ήταν ποτέ ικανή να νικήσει τη Ρωσία.

»Οι επικριτές [του σχεδίου Τραμπ] πρέπει να αναγνωρίσουν ότι ο πρόεδρος Τραμπ αναλαμβάνει κάποια ρίσκα. Δεν πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον του ουκρανικού λαού να παραταθεί ο πόλεμος άλλον έναν χρόνο. Ελπίζω ο Ζελένσκι να χρησιμοποιήσει την ευγλωττία του για να εξηγήσει [στους Ουκρανούς τα καθέκαστα], διότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Οι Ουκρανοί έχουν πολεμήσει ηρωικά για την ανεξαρτησία τους. Ηρθε η ώρα να εδραιώσουν όσα έχουν πετύχει μέσω της διπλωματίας».

Τελικά ηττήθηκε η Ευρωπαϊκή Ενωση

Η δεύτερη ερώτηση αντανακλούσε το ενδιαφέρον της Corriere για τις Βρυξέλλες: «Υποστηρίζετε ότι ο Τραμπ είναι καλός για την Ευρώπη, όμως ο Τραμπ μισεί τους Ευρωπαίους». Ο ιστορικός τοποθετήθηκε ως εξής: «Είναι αμοιβαία τα αισθήματα. Ο Τραμπ, με τα σοκ του, αναγκάζει τους Ευρωπαίους να σταματήσουν να απαιτούν στρατηγική αυτονομία και, επιτέλους, να κάνουν κάτι σοβαρό για να την επιτύχουν. Η Ευρώπη είναι ο μεγάλος χαμένος αυτής της εποχής, αλλά όχι μόνο ή όχι τόσο λόγω του Τραμπ, αλλά κυρίως λόγω της Κίνας, η οποία καταστρέφει την ευρωπαϊκή οικονομία. Ηταν προβλέψιμο. Δυστυχώς, η ΕΕ δεν έχει δώσει ακόμη επαρκείς απαντήσεις επ’ αυτού».

Ρώτησε η Corriere: «Ποια θα ήταν η σωστή ευρωπαϊκή απάντηση;» Και ο Φέργκιουσον προέβαλε τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας. «Οχι όμως αυτός που βλέπουμε και που θα ωφελήσει μόνο τη Rheinmetall και μερικές άλλες εταιρείες με συμβόλαια για οπλικά συστήματα. Αντιθέτως, πρέπει να κινητοποιηθεί ολόκληρη η γερμανική οικονομία, για να παραγάγει εκατομμύρια drones, κάτι που θα αλλάξει τη στρατηγική ισορροπία στην Ευρώπη. Το πρόβλημα των Ευρωπαίων δεν είναι ο Τραμπ, αλλά οι ίδιοι. Βλέπω την Ευρώπη να ζει σε μια κατάσταση χίμαιρας, με τον κρυφό πόθο να εμφανιστεί ένας Δημοκρατικός πρόεδρος που θα γυρίσει πίσω το ρολόι της Ιστορίας. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί».

Λάθη Μπάιντεν, κρίση Δημοκρατικών

«Γιατί στο άρθρο σας επαινείτε τη δημιουργική καταστροφή του Τραμπ» ήταν η επόμενη ερώτηση της Corriere.  Απάντηση: «Πρέπει να αναρωτηθούμε αν όλα θα ήταν καλύτερα στην περίπτωση εκλογής της Κάμαλα Χάρις. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω αυτό. Στην εξωτερική πολιτική τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Τραμπ ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα των λαθών της κυβέρνησης Μπάιντεν στην Ουκρανία, στη Γάζα και γενικότερα στη Μέση Ανατολή. Στην οικονομία οι συνέπειες των δασμών στις ΗΠΑ και παντού ήταν λιγότερο σοβαρές από τις αναμενόμενες. Δεν λέω ότι οι ριζοσπαστικές επιλογές του Τραμπ δεν έχουν κόστος, το οποίο ίσως γίνει πιο ορατό του χρόνου, αλλά πιστεύω ότι η ανάγκη για ανατρεπτική δράση είναι εδώ και καιρό εμφανής στην αμερικανική πολιτική.

»Τα προβλήματα για τα οποία ο Τραμπ εξελέγη δύο φορές είναι βαθιά. Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι τα πρώτα 25 χρόνια του 21ου αιώνα δεν το έχουν αποδείξει αυτό. Η παγκοσμιοποίηση, η οποία ωφέλησε πολύ περισσότερο την Κίνα, οι αποτυχίες της αμερικανικής δράσης στο εξωτερικό μετά την 11η Σεπτεμβρίου, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Συρία, στο Ιράν. Ο Τραμπ δεν εξελέγη επειδή ήταν η λύση στα προβλήματα που δημιούργησε ο Μπάιντεν, αλλά λόγω της βαθιάς δυσαρέσκειας του αμερικανικού κοινού με το status quo. Και δικαίως».

Ο Τραμπ και ο κόσμος

«Ο Τραμπ ήταν τόσο θερμός και ψυχρός απέναντι στον Σι Τζινπίνγκ όσο και απέναντι στον Πούτιν. Δεν είναι ιδιαίτερα καλός χειριστής της εξωτερικής πολιτικής επειδή κάνει πάρα πολλά δημοσίως, ενώ η διακριτικότητα είναι απαραίτητο συστατικό για την επίτευξη των στόχων σε αυτό το πεδίο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μέχρι στιγμής οι Ρώσοι φαίνεται να κερδίζουν. Ωστόσο, υπάρχουν επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ.

»Η Μέση Ανατολή είναι ένα πολύ καλύτερο μέρος από ό,τι πριν από τρία χρόνια ή πριν από έναν χρόνο. Οχι τέλειο, φυσικά. Το αμερικανικό σχέδιο των 20 σημείων έχει εγκριθεί από τον ΟΗΕ και οι Συμφωνίες του Αβραάμ επανεκκινούνται. Πρέπει να του δώσουμε την αναγνώριση που του αξίζει. Η πολιτική του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή ήταν επιτυχημένη στην πρώτη θητεία του, αλλά στη συνέχεια καταστράφηκε από τον Μπάιντεν και τώρα επαναπροσδιορίζεται. Εχει ακόμη τρία χρόνια μπροστά του.

»Προσπαθεί να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και να διευθετήσει τα ζητήματα με την Κίνα, προκλήσεις που είναι περίπλοκες αλλά όχι αδύνατες. Σε ό,τι αφορά τη Λατινική Αμερική, επί ένα τέταρτο του αιώνα οι ΗΠΑ δεν είχαν καν πολιτική για την περιοχή. Η απουσία τους αποτέλεσε μεγάλη ευκαιρία για τη Ρωσία και την Κίνα. Τώρα, αν ένας βάναυσος δικτάτορας, όπως είναι ο Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, πέσει, πρέπει να γιορτάσουμε. Θα είναι νίκη για ολόκληρη την περιοχή».

Η επιβολή δασμών

«Οι αμερικανοί ψηφοφόροι δεν ενδιαφέρονται αν οι δασμοί βλάπτουν τον υπόλοιπο κόσμο. Ο κόσμος δεν είχε ελεύθερο εμπόριο πριν από τον Τραμπ, αλλά, αντιθέτως, είχε ένα άδικο σύστημα όπου οι ΗΠΑ ήταν ο καταναλωτής εσχάτης ανάγκης για τις εξαγωγικές οικονομίες, όπως η κινεζική και η γερμανική. Η απήχηση του Τραμπ στην Αμερική, ειδικά στις περιοχές των ΗΠΑ που υπέστησαν αποβιομηχάνιση μετά την είσοδο της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου [το 2001], οφείλεται στο γεγονός  ότι αμφισβήτησε την παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο που είχε εδραιωθεί μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το δε Πεκίνο δεν τήρησε ποτέ τις υποχρεώσεις του στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

»Δεν ξέρω αν θα λειτουργήσει η προσέγγιση του Τραμπ. Δεν νομίζω ότι θα δούμε σημαντική αναζωογόνηση της βιομηχανίας στις ΗΠΑ. Και νομίζω ότι θα έχει κόστος για τους καταναλωτές. Πιστεύω, επίσης, ότι πολύ δύσκολα θα απελευθερωθούμε από την εξάρτηση από την Κίνα. Αλλά ο Τραμπ είναι ο μόνος από το 2015 που προσφέρει ριζοσπαστικές λύσεις».

Η Αμερικανική Δημοκρατία

«Ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος, αφού και άλλοι πρόεδροι επιδίωξαν να επεκτείνουν το εύρος της εκτελεστικής εξουσίας τους. Αυτό ισχύει τουλάχιστον από την εποχή του Φραγκλίνου Ντελάνο Ρούσβελτ. Η εκμετάλλευση της δικαστικής εξουσίας έγινε από τους Δημοκρατικούς εναντίον του Τραμπ το 2021 και όχι σε στέρεες βάσεις. Ο Μπάιντεν έδωσε χάρη στον γιο του. Οσο για τον Ομπάμα, έκανε εκτεταμένη χρήση εκτελεστικών διαταγμάτων. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου ο Τζορτζ Μπους επεξέτεινε τις εξουσίες της προεδρίας. Είναι παλιά ιστορία.

»Το νέο είναι ότι τα φιλελεύθερα media την ανακάλυψαν τώρα, ενώ σιώπησαν επί Ομπάμα και Μπάιντεν. Ο Τραμπ σίγουρα δεν τηρεί με ευλάβεια το Σύνταγμα, όμως δεν έχει εκφράσει καμία ρητή πρόθεση να το αλλάξει. Δεν γνωρίζουμε πώς θα αποφασίσει το Ανώτατο Δικαστήριο για τους δασμούς, αλλά δεν φαίνεται να είναι πολύ ευνοϊκά διακείμενο προς τον Λευκό Οίκο. Μου φαίνεται απίθανο να υπάρξει δραματική κρίση στην αμερικανική κυβέρνηση. Μου φαίνεται ότι ο συναγερμός περί δημοκρατίας είναι αποκομμένος από την πολιτική και νομική πραγματικότητα».

Διαφθορά, το πρόβλημα του Τραμπ

«Το ποσό των παράνομων οικονομικών οφελών που αποκομίζει ο Οργανισμός Τραμπ είναι σκανδαλώδες. Η ανοιχτή δωροδοκία είναι σοκαριστική: κρυπτονομίσματα, κατασκευαστικές συμφωνίες στον Κόλπο, η χρήση των Trump Resorts ως μοναδικών προμηθευτών της κυβέρνησης. Δίνει στους Δημοκρατικούς άφθονο υλικό για παραπομπή. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα του Τραμπ. Και θα εκραγεί αργά ή γρήγορα, είμαι σίγουρος».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News