Η κατάσταση είναι σουρεάλ. Οπως ίσως θα έλεγε ο Αντι Γουόρχολ, η πρόσφατη ουρά των 13 χιλιομέτρων στον Κηφισό εξασφάλισε  τα 15 λεπτά δημοσιότητάς της. Το σπάσιμο του ρεκόρ ετελέσθη στον Κηφισό. Πάμε για το επόμενο. Είναι σαν, πολλές δεκαετίες πριν, να έδειξε προφητικά τι θα συνέβαινε στις ασφυκτικές μητροπόλεις η εμβληματική ταινία του Λουίτζι Κομεντσίνι «Το μεγάλο Μποτιλιάρισμα».

Πολύς κόσμος θέλει μία ή και μιάμιση ώρα για να πάει στη δουλειά του, ειδικά αν κινείται μεταξύ των δύο άκρων της πόλης. Τις προάλλες, έχοντας μόλις παραλάβει ένα δημοσιογραφικό αυτοκίνητο από το Μαρούσι και θέλοντας να κατεβώ προς τα νότια, μπήκα από το «δαχτυλίδι» του ΟΤΕ στην είσοδο της Αττικής Οδού. Αυτό είναι το θέαμα που βλέπετε παρακάτω στη φωτό. Να έχεις πληρώσει τα δυόμιση ευρώ σου και να είσαι και πάλι μποτιλιαρισμένος. Σχεδόν, έστω.

Πλέον, ο κόσμος στην πόλη είναι πέρα από τα χωροταξικά όριά της. Χωρίς να έχουν δοθεί, επί δεκαετίες, σοβαρά κίνητρα για αποκέντρωση, η Ελλάδα χτυπάει υπερωρίες, εγκεφαλικά και νεύρα-τσατάλια στην Αθήνα. Αντε και μια Θεσσαλονίκη και καμια-δυο πόλεις ακόμα και τέλος. Αλλά εδώ πλέον η κατάσταση είναι σε φάση καισαρικής. Πρέπει να βγει το «μωρό» από μέσα.

Αν πάλι τα φέρει βολικά η τηλεργασία σου, να ευγνωμονείς έναν κορονοϊό που έδωσε αυτή την πτυχή απασχόλησης. Πόσος χρόνος περνάει στο να είσαι απλώς μέσα στο αυτοκίνητο σου; Μία φίλη, τις προάλλες, που εργάζεται στο Ψυχικό αλλά μένει Παλαιό Φάληρο, παλεύει με τον χαμένο χρόνο και με ένα μωρό στο σπίτι, επιστρατεύοντας γιαγιάδες για το baby sitting. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν με πάρα πολύ κόσμο. Ο καθένας και ένα επεισόδιο στη μεγάλη ταινία με τίτλο »Δεν πάει άλλο».

Υπάρχουν τρεις επιλογές: Ή μένεις κέντρο και κινείσαι με μετρό ή, ακόμα καλύτερα, με τα πόδια σε κοντινές αποστάσεις, ή έχεις μηχανάκι (οι βασιλιάδες της Αθήνας) ή, αν είσαι τυχερός, ζεις στα όρια της πόλης με εξ αποστάσεως εργασία. Γιατί αν έχεις μαγαζί στην άλλη άκρη της ή είσαι υπάλληλος και πρέπει να πηγαινοφέρνεις τη λαμαρίνα σου σε ατελείωτα ανέβα-κατέβα, είσαι και εσύ στην ουρά της ταλαιπωρίας. Και μετά, άντε βρες να παρκάρεις. Τυχαίο που, όπως γράφτηκε αυτές τις μέρες, μια θέση στάθμευσης στην Αθήνα πουλήθηκε για σχεδόν 200.000 ευρώ;

Τέλος πάντων, μιας και δεν υπάρχει εφικτή λύση στον άμεσο ορίζοντα, τουλάχιστον αυτό είναι το Top 5 ευκολιών εντός του κόκπιτ καθώς ζεις στο αθηναϊκό μεγάλο μποτιλιάρισμα. Πλάκα-πλάκα, θα μπορούσε να γίνει και ριμέικ. Κομεντσίνι ζεις, εσύ μας οδηγείς.

   ▪  Αυτόματο μόνο 

Ναι, είναι μια ανακούφιση στο σταμάτα-ξεκίνα της πόλης. Αράζεις το αριστερό σου πόδι, βάζεις το D στο κιβώτιο και απαλλάσσεσαι, έστω, από αναρίθμητα συμπλεκταρίσματα.

   ▪  Λειτουργία Auto Hold

Την ενεργοποιείς και δεν χρειάζεται καν να έχεις το πόδι σου συνεχόμενα στο φρένο. Αραξε.

   ▪  Καλό infotainment

Ιδανικά να συνδέεται με Apple CarPlay και Android Auto για να κάνει mirroring το κινητό σου. Εντάξει, θα περάσει κάπως η ώρα.

   ▪  Ηλεκτρικό αυτοκίνητο; Εδώ είναι βασιλιάς

Ακόμα κι αν είσαι σκληροπυρηνικός φίλος των θερμικών, εδώ τα EV (Electric Vehicle) έχουν το προβάδισμα. Πολύ χαμηλή κατανάλωση ρεύματος, απουσία θορύβων από τη χλαπαταγή της πόλης, απλοποίηση, όφελος στο πορτοφόλι.

   ▪  Πανοραμική οροφή

Αφού τουλάχιστον δεν έχει κανένα ενδιαφέρον η θέα με τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, ας χαζεύουμε, ενδιάμεσα έστω, και λίγο ουρανό.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News