Η 29χρονη Χι-Κιούνγκ δεν είναι το άτομο που θα φανταζόταν κανείς ότι θα προσέφευγε σε ένα χώρο για την καταπολέμηση της μοναξιάς. Κι όμως, επισκέπτεται καθημερινά ένα κρατικά επιδοτούμενο «κατάστημα ψιλικών», όπου παίρνει δωρεάν ένα πιάτο νουντλς ράμεν και συνομιλεί με άλλους επισκέπτες και κοινωνικούς λειτουργούς.

Η νεαρή γυναίκα είναι μία από τους 20.000 ανθρώπους που επισκέπτονται τα τέσσερα «καταστήματα» από τότε που άνοιξαν, τον περασμένο Μάρτιο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του BBC. Η συγκεκριμένη τοποθεσία, στη βορειοανατολική περιοχή Ντονγκνταεμούν της Σεούλ, δέχεται περίπου 70 με 80 επισκέπτες κάθε μέρα. Οι περισσότεροι είναι ηλικίας μεταξύ 40 και 50 ετών, αλλά εκεί συχνάζουν και πολλοί νέοι.

Μια μελέτη του 2022 αποκάλυψε ότι περίπου 130.000 νέοι ηλικίας μεταξύ 19 και 39 ετών στην νοτιοκορεατική πρωτεύουσα είναι είτε κοινωνικά απομονωμένοι, είτε κλεισμένοι στον εαυτό τους. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι το ποσοστό των μονομελών νοικοκυριών στη Σεούλ έχει φθάσει στο 40% του πληθυσμού της – γεγονός που ανησύχησε την κυβέρνηση και την οδήγησε σε μια προσπάθεια να ανατρέψει την κατακόρυφη πτώση των ποσοστών γεννήσεων και γάμων.

Τα καταστήματα έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν μια ζεστή ατμόσφαιρα που θυμίζει καφετέρια. Διαθέτουν, μεταξύ άλλων, δονούμενες καρέκλες αυτόματου μασάζ, επιτραπέζια παιχνίδια, και στοίβες από νουντλς. Ενώ περιμένουν τα ζυμαρικά να μαγειρευτούν, οι επισκέπτες καλούνται να συμπληρώσουν μια σύντομη έρευνα σχετικά με τη διάθεσή τους και τις συνθήκες διαβίωσής τους.

Η Νότια Κορέα έχει μετατραπεί από μία κατεστραμμένη από τον πόλεμο αγροτική κοινωνία σε μια ανεπτυγμένη οικονομία. Πριν από μερικές δεκαετίες οι οικογένειες είχαν έξι με οκτώ παιδιά η καθεμιά, αλλά η μετανάστευση στις μεγαλουπόλεις έχει συρρικνώσει τις οικογένειες. Η μη προσιτή στέγαση, το αυξανόμενο κόστος και οι εξαντλητικές ώρες εργασίας, οδηγούν όλο και περισσότερους νέους στην απόρριψη του γάμου, της γονεϊκότητας, ή και των δύο.

Παράλληλα, ο γηράσκων πληθυσμός της χώρας αισθάνεται παραμελημένος από την αγωνιζόμενη νέα γενιά. Ο αυξανόμενος αριθμός «μοναχικών θανάτων» ανησύχησε αρκετά τους αξιωματούχους της Σεούλ ώστε να αναλάβουν δράση. Ηλικιωμένοι άνθρωποι πέθαιναν μόνοι τους στο σπίτι και τα πτώματα τους ανακαλύπτονταν μέρες, ή και εβδομάδες αργότερα. Η πρωτοβουλία της κορεατικής κυβέρνησης σύντομα επεκτάθηκε στην αντιμετώπιση της ίδιας της μοναξιάς.

Αλλά η Σεούλ δεν είναι η πρώτη μεγαλούπολη που αναλαμβάνει μια τέτοια κίνηση. Το 2018, το Ηνωμένο Βασίλειο διόρισε Υπουργό Μοναξιάς. Η Ιαπωνία ακολούθησε το παράδειγμα της Βρετανίας ιδρύοντας έναν οργανισμό για την αντιμετώπιση του προβλήματος, το οποίο είχε γίνει πιο έντονο κατά την πανδημία.

Το φαινόμενο της ολοκληρωτικής αποχώρησης από την κοινωνία είναι τόσο συνηθισμένο στην Ιαπωνία, που έχει αποκτήσει το δικό του όνομα – Χικικομόρι. Αλλά και στη Νότια Κορέα, ένας αυξανόμενος αριθμός νέων έχει οικειοθελώς αποκοπεί από μια εξαιρετικά ανταγωνιστική και απαιτητική κοινωνία. Τα παιδιά παραμένουν «θαμμένα» στα κινητά τους τηλέφωνα και οι νέοι δυσκολεύονται να αποκτήσουν κύκλους φίλων.

Το πρώτο βήμα της κυβέρνησης ήταν ο εγκαινιασμός μιας τηλεφωνικής γραμμής για άτομα που χρειάζονται κάποιον για να μιλήσουν. Μια πανεθνική έρευνα του 2023 διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο των κορεατών ενηλίκων δεν έχουν κανέναν είτε για να ζητήσουν βοήθεια με τις δουλειές του σπιτιού, είτε για να μιλήσουν όταν αισθάνονται κατάθλιψη. Οι σύμβουλοι της τηλεφωνικής υπηρεσίας προσφέρουν μια κλήση διάρκειας 40 λεπτών, για συζήτηση επί οποιουδήποτε θέματος.

Η τοποθεσία Ντονγκντεμούν επελέγη για τη δημιουργία του «ψιλικατζίδικου»  λόγω της εγγύτητας της σε κατοικίες χαμηλού εισοδήματος, όπου οι κάτοικοι ζουν μόνοι τους σε μικροσκοπικά, υποδιαιρεμένα διαμερίσματα. Πέρα από το φαγητό και τα παιχνίδια, οι επισκέπτες απολαμβάνουν κάθε εβδομάδα προβολές ταινιών. Οι χώροι δημιουργήθηκαν ειδικά για ανθρώπους που δεν αισθάνονται ευπρόσδεκτοι σε άλλους χώρους κοινωνικής δραστηριότητας.

Πέρα από τον κοινόχρηστο χώρο, τα παιχνίδια και τις προβολές ταινιών, προσφέρουν κλιματισμό κατά τους πιο ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες σε όσους έχουν χαμηλό εισόδημα και δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά στο σπίτι. Παράλληλα λειτουργούν και ως χώροι όπου μοναχικοί άνθρωποι μπορούν να αποφύγουν το στίγμα της αναζήτησης βοήθειας.

Η επιλογή του ονόματός τους –«ψιλικατζίδικα»– ήταν μια σκόπιμη προσπάθεια να αποστασιοποιηθούν από τις ψυχιατρικές κλινικές, σε μια χώρα όπου η αναζήτηση βοήθειας για θέματα ψυχικής υγείας παραμένει κοινωνικό στίγμα – ειδικά στις τάξεις των ηλικιωμένων κατοίκων της Σεούλ.

Κι όμως, μερικές από τις επιφυλάξεις των επισκεπτών τους παραμένουν ορατές όταν περνούν την πόρτα για πρώτη φορά, γεγονός που επιδεινώνεται από την εμπειρία της απομόνωσης. Συχνά νιώθουν άβολα να μιλήσουν με ένα άλλο άτομο, ή να φάνε μαζί στην αρχή, σύμφωνα με τους υπεύθυνους των καταστημάτων. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, σιγά σιγά αρχίζουν να προσαρμόζονται στις συνθήκες των νέων χώρων και να δημιουργούν φιλικούς δεσμούς με άλλους επισκέπτες.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News