Στην εποχή της Αρχαίας Ελλάδας το ρήμα «κηδεύω» είχε περισσότερες από μια σημασίες όχι όλες να αντιστοιχούν σε δυσάρεστες καταστάσεις. Σήμαινε λοιπόν και φροντίζω περιποιούμαι κάποιον και συμπεθερεύω, κάνω κάποιον συγγενή μου εξαιτίας ενός γάμου και, τέλος, το γνωστό μας σημερινό προσφέρω τις τελευταίες υπηρεσίες προς το νεκρό, του κλείνω τους οφθαλμούς, τον ενταφιάζω, τον πενθώ. Η λέξη «κηδεία» όμως σήμερα προφέρεται με δυσκολία και τη φυλάγουμε μόνο για δυσάρεστες καταστάσεις.

Την Κυριακή τρεις άνθρωποι, δυο άντρες και μια γυναίκα έκαναν διπλή χρήση του ρήματος κηδεύω. Κατά κάποιο τρόπο συμπεθέρεψαν κάνοντας και ένα είδος γάμου μεταξύ τους, που θα είναι πάντως προσωρινός, ενώ θεώρησαν ότι το γεγονός αυτό θα έπρεπε να μαθευτεί και από το Διαδίκτυο. Ταυτόχρονα όμως κήδεψαν και  τον προϊστάμενό τους. Όπου το ρήμα κηδεύω είχε γι αυτούς την άλλη έννοια, δηλαδή του φροντίζω κάποιον αφού θεωρώ πως βρίσκεται στις τελευταίες του στιγμές,  του ανοίγω το λάκκο και τον βοηθώ να πάρει θέση εκεί μέσα.

Έχουν συμβεί και θα συμβούν ξανά αυτά στον πολιτικό στίβο. Μια πρωτοτυπία πάντως υπήρξε. Το ένα μέλος της τριάδας αυτής και μάλιστα το θήλυ, είχε το «κρύο αίμα» που της επέτρεψε να πάρει τον κηδευόμενο στο τηλέφωνο και να τον ενημερώσει για την επικείμενη κηδεία του! Το σακουλάκι με το στάρι στην κυρία…
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News