385
Ελπίδες αναζωογόνησης της Ευρωζώνης φέρνει η επιλογή Λαγκάρντ για την προεδρία της τράπεζας του ευρώ | EPA/SHAWN THEW

«Η Λαγκάρντ είναι το κατάλληλο άτομο για να αλλάξει την Ευρωζώνη»

Protagon Team Protagon Team 9 Ιουλίου 2019, 07:50
Ελπίδες αναζωογόνησης της Ευρωζώνης φέρνει η επιλογή Λαγκάρντ για την προεδρία της τράπεζας του ευρώ
|EPA/SHAWN THEW

«Η Λαγκάρντ είναι το κατάλληλο άτομο για να αλλάξει την Ευρωζώνη»

Protagon Team Protagon Team 9 Ιουλίου 2019, 07:50

Την ευκαιρία που έχει πλέον η Κριστίν Λαγκάρντ να μεταρρυθμίσει την Ευρωζώνη από το πόστο του προέδρου της ευρωτράπεζας υπογραμμίζει σε κείμενό του στους Financial Times ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου. Ο αρθρογράφος του βρετανικού φύλλου υποστηρίζει ότι η Λαγκάρντ –η οποία, σημειωτέον, στο παρελθόν είχε αποκρούσει ακόμη και την ιδέα να αναλάβει τα ηνία της ΕΚΤ μετά την αποχώρηση του Μάριο Ντράγκι, πλέον ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μπορεί «να κάνει το όνειρο πραγματικότητα».

Το «όνειρό του» ο Μίνχαου το έχει περιγράψει κατ’ επανάληψιν στα κείμενά του που έχει αναδημοσιεύσει το Protagon: για τη θωράκιση της Ευρωζώνης είναι αναγκαία η πλήρης ένωση των κεφαλαιαγορών και η εισαγωγή ενός ενιαίου δημοσίου περιουσιακού στοιχείου, του ευρω-ομολόγου. Δίχως αυτό, μακροπρόθεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί σταθερότητα και βιωσιμότητα, και ο χώρος του ευρώ θα είναι πάντα ευάλωτος σε κρίσεις.

Η ατελείωτη διαπραγμάτευση για τους διορισμούς στους υψηλούς θώκους της ΕΕ κατέληξε στην επιλογή τριών «πεπεισμένων οπαδών της ομοσπονδιοποίησης» γράφει. Σε αυτές τις θέσεις-κλειδιά για την πολιτική και οικονομική λειτουργία της Ενωσης περιλαμβάνεται και η Λαγκάρντ. Για τον Μίνχαου είναι το ιδανικό πρόσωπο, αφού μπορεί να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών χωρίς να θυσιαστεί η ανεξαρτησία κανενός. Η πολιτική υπόσταση της Λαγκάρντ υπερτερεί της τραπεζιτικής, εκτιμά, και αυτό είναι το πλεονέκτημά της και όχι η αδυναμία της.

Ακόμη και τα περιοδικά αναγνωρίζουν στην Κριστίν Λαγκάρντ πολιτικές ικανότητες: «Αυτή η γυναίκα θα αλλάξει τον κόσμο!» (Twitter)

Εκτός από τα προσωπικά χαρίσματα της Λαγκάρντ, η επιλογή της αναδεικνύει και τον ρόλο του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στην υπόθεση των ευρω-ομολόγων, επιμένει ο αρθρογράφος. (Ο Μίνχαου και στο παρελθόν εξέφρασε την άποψη ότι η εκλογή του νεαρού πολιτικού και πρώην τραπεζίτη στη γαλλική προεδρία ήταν καλή ευκαιρία για μία σοβαρή συζήτηση περί ευρω-ομολόγων, τώρα όμως το πάει και λίγο παραπέρα: «Ακόμη και η επιλογή της Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν για την προεδρία της Κομισιόν ήταν αριστοτεχνική κίνηση, αφού με αυτήν ο Μακρόν εξασφάλισε την ευγνωμοσύνη της Γερμανίδας».)

Τα εμπόδια στον δρόμο προς το ερω-ομόλογο τα βλέπει ο Μίνχαου να ορθώνονται από τον ολλανδο-σκανδιναβικό άξονα της «νέας χανσεατικής ένωσης». Το κομμάτι που λείπει είναι μία Γερμανία διαλλακτικότερη στο θέμα του ευρω-ομολόγου, «η οποία δεν θα κυβερνάται από τη Μέρκελ αλλά από τον συνασπισμό των Χριστιανοδημοκρατών με τους Πρασίνοτυς, και με επικεφαλής ίσως τον χριστιανοδημοκράτη Αρμιν Λάσετ».