«Η πλέον τρομακτική ασθένεια που απειλεί τον πλανήτη δεν είναι ούτε ο καρκίνος ούτε το Έιτζ, αλλά η αντιμαχόμενη σκέψη του ανθρώπου. Αυτός είναι ο πραγματικός killer, ο πλανητικός φονιάς: η πλατφόρμα στην οποία στηρίζεται η συνηθισμένη οπτική του κόσμου»*

…Αυτή η αντιμαχόμενη σκέψη που διαποτίζει ολόκληρο το Είναι των ανθρώπων και δημιουργεί άρρωστα, καταστροφικά μυαλά. Πως θα μπορούσε αλλιώς να χαρακτηριστεί ο 32χρονος Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, που σκόρπισε (σύμφωνα με τη Νορβηγική αστυνομία) το θάνατο στο Όσλο και το νησί Οτόγια;
΄Η ο οποιοσδήποτε που κάνει πράξη ό,τι ανήθικο κουβαλάει στο κεφάλι του, επικαλούμενος είτε το Θεό, είτε την επανάσταση και παίζοντάς το Σωτήρας;

Μαθαίνοντας για το μακελειό και βλέποντας τις φωτογραφίες, άψυχων πτωμάτων να επιπλέουν στη θάλασσα, ανθρώπινων σωρών πεσμένων στα βράχια όπου τους βρήκε η σφαίρα, αλλά και των ζωντανών-νεκρών, όσων επέζησαν της τραγωδίας, νέων ανθρώπων με τον τρόμο στο πρόσωπό τους, καλυμμένοι με μια κουβέρτα στους ώμους να σημαίνει το τέλος της φρικιαστικής τους περιπέτειας, σοκαρίστηκα!

Η Νορβηγία ναι είναι μακριά, και αυτό εδώ δεν είναι ένα πολιτικό, κοινωνικό ή έστω ψυχολογικό άρθρο. Αλλά να, όταν νοητά μεταφέρθηκα εκεί για να δω πως είναι να χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου, ένιωσα φρίκη. Ένα μικρό νησάκι, ένας τρελός με ένα αυτόματο όπλο στο χέρι, και δεκάδες νέοι άνθρωποι να  τρέχουν να σωθούν…για να σκοτώσεις 84 ανθρώπους θα πήρε ώρα πολύ, φόβο απύθμενο, αγωνία, αίμα…
Ούτε σε κακόγουστη ταινία τρόμου δεν στέκει αυτό το σενάριο. Και όμως, η πραγματικότητα πρόβαλλε πιο δυνατή και από νυχτερινό εφιάλτη.

Ο θύτης; Ένας ακόμη νέος άνθρωπος που μάλλον θεωρεί ότι η πράξη του έγινε για να αλλάξει τη ροή της ιστορίας, όπως τόσες άλλες περιπτώσεις τρομοκρατικών επιθέσεων. Το μόνο που κάνουν είναι να ανακεφαλαιώνουν τη γεμάτη θηριωδίες, απώλειες και ηρωισμούς ιστορία, σε μια μοναδική ετυμηγορία: μια κολοσσιαία, ανώφελη παραφροσύνη. Ο θύτης; ακροδεξιός, φανατικός χριστιανός, αντι-ισλαμιστής, αυτά είναι τα πιστεύω του σύμφωνα με την προσωπική του ιστοσελίδα. Για μια ακόμη φορά οι αποκαλούμενες θρησκείες φαίνεται να διαιρούν τους ανθρώπους. Σχολεία, εκκλησίες, Πανεπιστήμια, και κυβερνήσεις κάπου κάνουν το λάθος. Σε μικρή ή μεγαλύτερη κλίμακα φαίνεται να έχουν πάψει από καιρό να προετοιμάζουν υπεύθυνους ανθρώπους. Σα να παράγουν μόνο σώματα και μυαλά λιγότερο ή περισσότερο μολυσμένα. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι τρομοκράτες περιγράφονται ως άτομα με ανώτερες σπουδές, ήσυχοι πολίτες, μορφωμένοι άνθρωποι. Από ότι φαίνεται τίποτα από όλα αυτά δε σε κάνει και καλό, χρήσιμο άνθρωπο.

Δεν ξέρω, όπως σας έγραψα και προηγουμένως, αδυνατώ να κάνω μια κοινωνικοπολιτική προσέγγιση του θέματος γιατί δεν είναι στις γνώσεις μου, όμως μοιράζομαι μαζί σας κάποιες σκέψεις κάτω από συναισθηματική φόρτιση, για την τραγική είδηση.
Ας είναι η τελευταία φορά που άνθρωπος κάνει κακό σε άνθρωπο…

*…απόσπασμα από το βιβλίο «Η Σχολή των Θεών»

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News