638
O Χρήστος Βολικάκης ποζάρει στη Γλασκώβη, όπου έφτασε με χίλια βάσανα. Και χωρίς ποδήλατο! | Facebook/ChristosVolikakis

Η Οδύσσεια ενός ποδηλάτη

Sportscaster Sportscaster 3 Αυγούστου 2018, 13:52
O Χρήστος Βολικάκης ποζάρει στη Γλασκώβη, όπου έφτασε με χίλια βάσανα. Και χωρίς ποδήλατο!
|Facebook/ChristosVolikakis

Η Οδύσσεια ενός ποδηλάτη

Sportscaster Sportscaster 3 Αυγούστου 2018, 13:52

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018. Στο ημερολόγιο του Χρήστου Βολικάκη η σημερινή ημερομηνία ήταν υπογραμμισμένη εδώ και πολύ καιρό. Ο 30χρονος πρωταθλητής μας, που έχει αγωνιστεί σε τρεις διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων, θα εκκινήσει απόψε (21:00) στον τελικό του «Σκρατς» (αγώνισμα 10 χιλιομέτρων) ως Νο 1 στην παγκόσμια κατάταξη, προερχόμενος από μια εξαιρετική σεζόν. Ο βολιώτης αθλητής του Παναθηναϊκού, ο πρώτος Ελληνας που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδηλασίας πίστας, περίμενε αυτή τη μέρα «πώς και πώς». Μόνο που, την είχε φανταστεί εντελώς διαφορετικά.

Σάββατο 28 Ιουλίου 2018. Η μέρα που άρχισε το μαρτύριο των αδελφών Χρήστου και Ζαφείρη Βολικάκη. Ενώ περιμένουν την αναγγελία της πτήσης τους για Γλασκώβη στο αεροδρόμιο του Μονάχου, μια γυναίκα εμφανίζεται εκεί που δεν έπρεπε να βρίσκεται -σε ζώνη ασφαλείας- και στη συνέχεια εξαφανίζεται. Η αστυνομική επιχείρηση για τον εντοπισμό της, που διήρκεσε σχεδόν πέντε ώρες, προκαλεί χάος. Το αεροπλάνο των Βολικάκηδων δεν θα πετάξει. Κενές θέσεις για τη Σκωτία υπάρχουν, ξανά, στις 3 Αυγούστου. Μια μέρα μετά την έναρξη του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδηλασίας. Πολύ αργά.

Ετσι, οι δύο αθλητές, μαζί με τους προπονητές τους, επιβιβάζονται σε άλλη πτήση: προς το Μάντσεστερ. Με τη διαβεβαίωση των υπευθύνων του αεροδρομίου ότι οι αποσκευές τους -δύο κούτες με τα ποδήλατά τους και επτά βαλίτσες- θα τους παραδοθούν εκεί. Οταν φτάνουν στην Αγγλία, διαπιστώνουν ότι τα πράγματά τους έχουν χαθεί. Φεύγουν για τη Γλασκώβη με ταξί. Με τη διαβεβαίωση (νο.2) της Lufthansa ότι οι αποσκευές τους θα έχουν βρεθεί μέσα στις επόμενες 24 ώρες και θα σταλούν οδικώς στους κατόχους τους.

Τα αδέλφια έφτασαν στον προορισμό τους μόνο με τα ρούχα που φορούσαν. Κυκλοφορούσαν με τις βερμούδες και τα κοντομάνικα στους 20 βαθμούς Κελσίου. Οι διοργανωτές τους δάνεισαν παντελόνια, μπλούζες, παπούτσια και μπουφάν. Επίσης, μερικά φορμάκια προπόνησης. Αλλά, με τι ποδήλατα να προπονηθούν; Μόλις προχθές, Τετάρτη, οι Γάλλοι και οι Αγγλοι τους έδωσαν δύο δικά τους, που περίσσευαν. Αναβάτες με ξένα άλογα. Τέλος πάντων, κατάφεραν να κάνουν μια ψευτοπροπόνηση, με τα πόδια τους «πιασμένα» έπειτα από τόσες μέρες απραξίας. Οι αποσκευές τους, ακόμη, πουθενά. Τις περιμένουν από τις 28 Ιουλίου!

Την Πέμπτη οι δύο αθλητές μας πέρασαν μεγάλη αγωνία. Για να εγγραφούν στις λίστες εκκίνησης των αγώνων, έπρεπε να προσκομίσουν τα δελτία τους. Τα οποία, όμως, βρίσκονται μέσα στις χαμένες βαλίτσες. Ευτυχώς, οι σκωτσέζοι διοργανωτές έδειξαν κατανόηση στο ελληνικό δράμα. Την ίδια μέρα εμφανίστηκαν και οι κούτες με τα ποδήλατα. Τι να το κάνεις… Τα εξαρτήματα που είναι απαραίτητα για τη συναρμολόγησή τους, αγνοούνται. Μαζί με τις βαλίτσες. Μια μέρα πριν από τον αγώνα τα αδέλφια Βολικάκη προσπαθούσαν να βρουν γρανάζια και δίσκους. Οι Γάλλοι υποσχέθηκαν να τους βοηθήσουν.

Ενας αθλητής της εθνικής ομάδας του Βελγίου είχε την καλοσύνη να τους φέρει δυο στολές με το ελληνικό εθνόσημο. Η εταιρεία που «ντύνει» την εθνική ομάδα ποδηλασίας εδρεύει στο Βέλγιο. Σήμερα το πρωΐ, ανήμερα του τελικού, ο Χρήστος Βολικάκης θα πήγαινε σε έναν οφθαλμίατρο για να του συνταγογραφήσει φακούς επαφής – οι δικοί του ήταν στις βαλίτσες. Στη Βρετανία δεν μπορείς να τους αγοράσεις χωρίς χαρτί γιατρού.

Ο Χρήστος έγραψε χθες (Πέμπτη) στο Facebook, μεταξύ άλλων: «Ηρθαμε σε αυτό το πανευρωπαϊκό για να διεκδικήσουμε κάποιο μετάλλιο. Μετά από όλα αυτά που περάσαμε και συνεχίζουμε να περνάμε, δεν ξέρω κατά πόσο μπορούμε να πετύχουμε αυτό τον στόχο, τόσες μέρες χωρίς καν να κάνουμε προπόνηση. Αλλά ευελπιστούμε πως ακόμα και μετά από όλες αυτές τις ατυχίες θα δώσουμε το «παρών» στην εκκίνηση και θα παλέψουμε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα!!!!! Αλλωστε έχουμε δώσει την υπόσχεσή μας πως θα αγωνιστούμε για όλες αυτές τις αθώες ψυχές που έφυγαν από κοντά μας με αυτόν τον άδικο τρόπο, και θα το κάνουμε».

Για να φτάσουν ως εδώ, τα αδέλφια εργάστηκαν σκληρά. Χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν σοβαρούς τραυματισμούς, μεταξύ των οποίων και σπασμένα πλευρά. Αυτό το… ρεσιτάλ ατυχίας, ούτε που μπορούσαν να το φανταστούν. Αλλά, δεν το έβαλαν κάτω. Ο,τι κι αν συμβεί στον αγώνα, η παρουσία τους -και μόνο- στη γραμμή εκκίνησης του ποδηλατοδρομίου «Κρις Χόι» θα αξίζει ένα χρυσό μετάλλιο.