Καλημέρα!

Δεν ξέρω ποιοι γιορτάζουν, ποιοι σπουδαίοι γεννήθηκαν και ποιοι εγκατέλειψαν το μάταιο τούτο κόσμο, σαν σήμερα, και τι μεγάλο ή μικρό αξιοσημείωτο περιλαμβάνει η μέρα.

Χτες δεν ήθελα και να μάθω, να ανοίξω το λάπτοπ, να μπω στο Ίντερνετ, να ψάξω… Απεργούσα. ‘Οπως όλοι οι δημοσιογράφοι σε όλα τα Μέσα Ενημέρωσης. Και είχα λόγους να αναρωτηθώ τι γίνεται τα τελευταία χρόνια στα media, τα οποία μετά από μια «χρυσή» περίοδο, πέρασαν σταδιακά σε προβληματική κατάσταση για να περιμένουν το 2010, όπως όλα δείχνουν, τη χαριστική βολή.

Μπορεί για την πλειονότητα του κόσμου το «επάγγελμα δημοσιογράφος» να προκαλεί μια μικρή αλλεργία- και δικαίως. Το «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» δεν προέκυψε τυχαία…

Άλλωστε και πολλοί από μας ντρεπόμαστε για πολλά και ξέρουμε ότι ένα μεγάλο κομμάτι της ευθύνης είναι και δικό μας. Του ανύπαρκτου Σωματείου μας και της ανύπαρκτης δικής μας αντίστασης. Ξέρουμε επίσης ότι δεν υπάρχει λόγος ο δικός μας κλάδος να εξαιρείται από τη γενικευμένη κρίση που ζουν όλοι οι εργαζόμενοι. Ξέρουμε, τέλος, ότι πληρώνουμε τη νύφη και για τα δικά μας golden boys και golden girls!

Χτες, είπαμε STOP στις απολύσεις, την ελαστική απασχόληση, την παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, στην εμπορευματοποίηση της ενημέρωσης. Και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κι άλλα.

STOP στη μετατροπή των εφημερίδων σε super market με cd, dvd..κλπ

STOP στην εκμετάλλευση των νέων συναδέλφων με τη μέθοδο της «πρακτικής εξάσκησης» για 6 μήνες αμισθί.

STOP στις πληρωμές με «μπλοκάκια», χωρίς ασφάλιση και δικαίωμα αποζημίωσης.

STOP στην μετατροπή των ραδιοφωνικών σταθμών σε παραμάγαζα των εφημερίδων, συνοδεία πανομοιότυπης μουσικής, δια της μεθόδου της play list.

STOP στην απαξίωση της ενημέρωσης στην TV και την μετατροπή της Είδησης σε υλικό καφενειακής κουβέντας.

STOP στον αποκλεισμό των δημοσιογράφων που εργάζονται σε portals και ενημερωτικά sites από την πρόσβαση στο Σωματείο και στο ασφαλιστικό τους ταμείο.

STOP στους εκβιασμούς –άμεσους ή έμμεσους- στους ομίλους ΜΜΕ, να καλύπτουν συνάδελφοι θέσεις απολυμένων έναντι επιμισθίου.

STOP στην επιδημία των «εθελουσίων» εξόδων.

STOP στον ευτελισμό της ουσιαστικής δουλειάς του δημοσιογράφου, στην ενημέρωση με αξιοπρέπεια, που δεν ορίζεται από το marketing και τη διαφήμιση και χωρίς τον βραχνά της ακροαματικότητας, της κυκλοφορίας, της τηλεθέασης.

Να συνεχίσω ή αρκούν; Δεν διαθέτω και συνδικαλιστική εμπειρία και δεν γνωρίζω και καλά τη γλώσσα των διεκδικήσεων.

Δικαιούμαι όμως να ομιλώ, αφού τα τελευταία 2 χρόνια και με περισσότερα από 20 χρόνια επαγγελματικής πορείας, ζω μια σκληρή παρτίδα πόκερ. Έτσι, σ΄ αυτή τη διετία έζησα:

*Μία εθελούσια (ήθελα-δεν ήθελα) έξοδο, μετά από 17 χρόνια παρουσία, από ραδιοφωνικό σταθμό

* Μια απόλυση (μέσα σε 2 μήνες από την πρόσληψη), μια επαναπρόσληψη και το μεγάλο λουκέτο (και η αρχή μιας σειράς εξελίξεων) στον πολλά υποσχόμενο όμιλο της Γιάννας Αγγελοπούλου.

* Δύο μετατροπές της σύμβασης εργασίας, με συνολική μείωση των αποδοχών να φτάνει το 40%!

* Άλλες δύο προτάσεις για εθελούσια έξοδο, στις οποίες αντιστάθηκα…

 

Και η παρτίδα συνεχίζεται… Με σημαδεμένα χαρτιά!

Να πάω πάσο ή να πω τα ρέστα μου;

 

Καλό Σαββατοκύριακο. Ραντεβού την Δευτέρα.
 

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News