576
Ο πρόεδρος Τραμπ μιλάει, ο πρόεδρος Πούτιν παρακολουθεί με βλέμμα που λέει πολλά | REUTERS/Kevin Lamarque

Μήπως ο Πούτιν «κρατάει» κάπου τον Τραμπ;

Protagon Team Protagon Team 18 Ιουλίου 2018, 07:45
Ο πρόεδρος Τραμπ μιλάει, ο πρόεδρος Πούτιν παρακολουθεί με βλέμμα που λέει πολλά
|REUTERS/Kevin Lamarque

Μήπως ο Πούτιν «κρατάει» κάπου τον Τραμπ;

Protagon Team Protagon Team 18 Ιουλίου 2018, 07:45

Η συνέντευξη Τύπου Τραμπ – Πούτιν, μετά το ραντεβού τους στο Ελσίνκι, θα μείνει ιστορική, λέει ο Guardian, ως η πλέον εντυπωσιακή.

Και αυτό διότι ο αμερικανός πρόεδρος αρνήθηκε να παραδεχθεί ότι η Ρωσία είχε ανάμειξη στις προεδρικές εκλογές του 2016. Αντιθέτως o Τραμπ στήριξε τον Πούτιν εις βάρος της αξιοπιστίας των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.

Ο Τραμπ αρνήθηκε ότι υπάρχει οποιαδήποτε συμπαιγνία μεταξύ της προεκλογικής εκστρατείας του και της Ρωσίας. «Πρόκειται για αξιολύπητη δικαιολογία των Δημοκρατικών επειδή έχασαν τις εκλογές» επιμένει. Ο ρώσος πρόεδρος, από πλευράς του, υποστήριξε ότι προεκλογικώς επιθυμούσε την εκλογή Τραμπ διότι υποσχόταν καλές σχέσεις με τη Ρωσία.

Πάντως, επί δύο χρόνια ο αμερικανός πρόεδρος αντιμετωπίζει τη μομφή ότι είναι κάπως και για κάτι υπόχρεος στους Ρώσους και ότι κατά κάποιον τρόπο ελέγχεται από αυτούς. Στο Ελσίνκι ουδέν έπραξε ώστε να μεταβληθεί αυτή η εντύπωση.

«Ρώσοι χάκερ» και «μπαμπούλες»

Αν και την περασμένη εβδομάδα, μόλις τρεις ημέρες πριν από τη συνάντηση κορυφής στη Φινλανδία, 12 ρώσοι μυστικοί πράκτορες κατηγορήθηκαν στις ΗΠΑ ότι παραβίασαν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές των Δημοκρατικών και της ίδιας της Χίλαρι Κλίντον, ο κ. Τραμπ αρνήθηκε να καταδικάσει την επίθεση ή έστω να αποδεχθεί ότι η Ρωσία ενορχήστρωσε το «χάκινγκ».

«Δεν βλέπω κανέναν λόγο» είπε «για τον οποίο η Ρωσία θα το έκανε». Και μοίρασε την ευθύνη για τις «κακές σχέσεις» ΗΠΑ – Ρωσίας «ακριβοδίκαια»: και στις δύο πλευρές.

DiQLJD8XkAEPVxY
Σκίτσο του Μπιλ Μπράμχαλ από τη NY Daily News

Τη Δευτέρα, όταν συνάντησε τον Πούτιν, ο Τραμπ ήταν ενήμερος για την παραπομπή των 12 κατόπιν του αιτήματος του εισαγγελέα Ρόμπερτ Μόλερ, αλλά δεν ζήτησε την έκδοσή τους στις ΗΠΑ. Και όχι μόνο αυτό: ο Πούτιν προσφέρθηκε να βοηθήσει στην έρευνα, επιτρέποντας στους ανθρώπους τού Μόλερ να επισκεφθούν τη Μόσχα και να ανακρίνουν τους υπόπτους. Ως αντάλλαγμα, λέει ο Guardian, ζήτησε πρόσβαση στον Μπιλ Μπράουντερ, έναν αμερικανοβρετανό χρηματοοικονομικό σύμβουλο που αποτελεί φόβητρο για τους Ρώσους. Και όσον αφορά την πρόταση στον Μιούλερ, ξέρει ότι δεν θα υλοποιηθεί. Οπως συνέβη και με κάποιαν άλλη προσφορά του προς την Σκότλαντ Γιάρντ, το 2006, όταν οι βρετανοί ντετέκτιβ ταξίδεψαν μεν στη Μόσχα, αλλά τα στοιχεία που ερεύνησαν είχαν «πειραχτεί» από το κράτος.

«Προδοσία» και «Μiss Universe»

Ο Τραμπ εξαπέλυσε επίθεση κατά του FBI θέλοντας να μάθει τον λόγο που το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών δεν βρήκε τα 33.000 «χαμένα» ηλεκτρονικά μηνύματα της Χίλαρι. Παρέμεινε ανίκανος να πάει πιο πέρα από την προεκλογική ρητορική του 2016, κρίνει το βρετανικό Μέσο, δεν στάθηκε φύλακας των συμφερόντων των ΗΠΑ. Στους επικριτές του αμερικανού προέδρου προστέθηκε ο πρώην επικεφαλής της CIA Τζον Μπρέναν: τον κατηγορεί για προδοσία.

Και η απορία είναι: Διαθέτει η Ρωσία κάποιου είδους ταπεινωτικό αποδεικτικό υλικό που αφορά τον Τραμπ; Το ερώτημα πλανάται αφότου, το 2017, δημοσιοποιήθηκε υλικό από τον πρώην βρετανό μυστικό πράκτορα Κρίστοφερ Στιλ. Ερωτηθείς σχετικώς, ο Πούτιν απάντησε ότι δεν γνώριζε ότι ο Τραμπ βρισκόταν στη Μόσχα το 2013 για τα καλλιστεία «Μiss Universe». Αλλά γνώριζε πολύ καλά, διατείνεται ο Guardian. Είχε στείλει και κάποιο δώρο στον Τραμπ. Ο οποίος ισχυρίστηκε από την πλευρά του ότι αν υπήρχε οτιδήποτε μεμπτό, θα είχε έρθει έως τώρα στο φως.

Οι δηλώσεις Πούτιν αναπτύχθηκαν επί όλων των διεθνών θεμάτων, του Τραμπ όμως δεν έθιξαν το Ουκρανικό, για το οποίο η κυβέρνηση Ομπάμα επέβαλε κυρώσεις στη Ρωσία. Οσο ο Πούτιν υπερασπιζόταν την πολιτική του στην Κριμαία –όταν η Μόσχα «κατάπιε» μια ολόκληρη ουκρανική επαρχία– ο Τραμπ παρέμενε άφωνος.

Ούτε καν αναφέρθηκε στην «υπόθεση Σκριπάλ», όπως είχε υποσχεθεί στη βρετανίδα πρωθυπουργό ότι θα έπραττε, καταλήγει στις επισημάνσεις του ο Guardian.