Σκηνές που θα θέλαμε να ξαναδούμε 25.0
Σκηνές που θα θέλαμε να ξαναδούμε 25.0
«Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ» («BELLE DE JOUR» – 1967, σκην. Luis Bunuel)
ΣΚΗΝΗ: Η όμορφη Σεβερίν (Catherine Deneuve), αν και αγαπά τον άντρα της δεν μπορεί να βρεθεί μαζί του ερωτικά. Για να ικανοποιήσει τις έντονες ερωτικές φαντασιώσεις και τις σεξουαλικές επιθυμίες της, καταλήγει στο πορνείο της μαντάμ Αναΐς (Genevieve Page), με πρώτο πελάτη της τον άξεστο κύριο Αντόλφ (Francis Blanche). Σοκαρισμένη από τη συμπεριφορά του προσπαθεί να φύγει, αλλά η μαντάμ Αναΐς τη σταματά και προσπαθεί να τη μεταπείσει:
– Ο κύριος Αντόλφ είναι απλός άνθρωπος, μη φοβάστε. Να κάνετε ό,τι σας ζητήσει.
– (Τρομαγμένη) Οχι, θα φύγω…
Η Αναΐς την αρπάζει βίαια από το μπράτσο:
– Τι; Θα συνεχίσεις αυτά τα καμώματα; Πού νομίζεις πως είσαι; (Την σπρώχνει προς το δωμάτιο που βρίσκεται ο πελάτης) Εμπρός!
– (Υποταγμένα) Καλά, θα πάω…
– Πρέπει να σου φέρομαι σκληρά, μου φαίνεται.
Η Σεβερίν μπαίνει διστακτικά στο δωμάτιο. Ο Αντόλφ μουγκρίζει ικανοποιημένος:
– Καλώς την! (Σβήνει το φως) Κλείσε την πόρτα! (Την πλησιάζει και αρχίζει να ξεκουμπώνει την μπλούζα της) Βλέπεις; Εδιωξα τις άλλες. Για να μείνουμε μόνοι… Λοιπόν, είναι η πρώτη φορά; Πρόσεχε, τα μυρίζομαι αυτά. Μη μου λες παραμύθια. (Της βγάζει τη μπλούζα, αφήνοντας να φανεί το μισόγυμνο κορμί της) Αν όμως είναι αλήθεια, δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι. (Κατεβάζει το φόρεμά της, αφήνοντάς την μόνο με τα εσώρουχα) Μη μου πεις πως στην ηλικία σου είσαι ακόμα παρθένα. (Την αρπάζει στην αγκαλιά του) Θα το διαπιστώσω αμέσως!
Η Σεβερίν αντιστέκεται, πράγμα που τον εξαγριώνει:
– Λοιπόν; Σε τρομάζω; Δεν σ’ αρέσει η μούρη μου; Πρέπει να το συνηθίσεις, μικρή μου!
Η Σεβερίν ξεφεύγει από τα χέρια του και τρέχει προς την πόρτα. Πιο γρήγορος ο Αντόλφ, προφταίνει και της κλείνει το δρόμο φωνάζοντας:
– Οχι τέτοια! Δεν θα φύγεις έτσι! (Την σπρώχνει πίσω) Ποια νομίζεις πως είσαι, πουτανίτσα; (Τη χαστουκίζει) Με ερεθίζεις, και μετά μ’ αφήνεις έτσι! (Την ξαπλώνει βίαια στο κρεβάτι) Τα κόλπα μου αρέσουν για λίγο, αλλά τώρα βαρέθηκα! (Η Σεβερίν παύει να αντιστέκεται) Ετσι μπράβο! (Πέφτει πάνω της, την αρπάζει από τα μαλλιά) Ωστε θέλεις αγριάδες!
Κολλά βίαια τα χείλη του στα δικά της. Η Σεβερίν αφήνεται παθητικά στα χάδια του.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
