587
Μια Τζοκόντα-κολάζ, φτιαγμένη από πιστωτικές κάρτες, κλειδιά δωματίων (πλαστικές κάρτες) και άλλα σκληρά υλικά | Twitter

Τα παιδία (του Μουσείου Γκετί) παίζει…

Protagon Team Protagon Team 4 Απριλίου 2020, 10:40
Μια Τζοκόντα-κολάζ, φτιαγμένη από πιστωτικές κάρτες, κλειδιά δωματίων (πλαστικές κάρτες) και άλλα σκληρά υλικά
|Twitter

Τα παιδία (του Μουσείου Γκετί) παίζει…

Protagon Team Protagon Team 4 Απριλίου 2020, 10:40

Το Μουσείο Γκετί του Λος Αντζελες τυγχάνει μεν κλειστόν μέχρι νεωτέρας εξαιτίας του κορονοϊού, ωστόσο έχει «ανοιχτά μυαλά» (και μας τα δείχνει). Πανδημία ξεπανδημία, οι άνθρωποί του δεν κάθονται ήσυχοι: είχαν τη φαεινή ιδέα να διασκεδάσουν τους κλεισμένους στα σπίτια τους φίλους του μουσείου με έναν «πρωτότυπο τρόπο».

Για να περνάει ευχάριστα η ώρα τους στην καραντίνα, λέει, τους πρότειναν να παίξουν ένα παιχνίδι παραποίησης των έργων του μουσείου, χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους και αντικείμενα του σπιτιού τους. Ετσι, υποτίθεται, οι φιλότεχνοι θα έφτιαχναν τα δικά τους «έργα τέχνης». Τη σχετική πρόσκληση προς το κοινό του το μουσείο την απηύθυνε μέσω Twitter την περασμένη Τετάρτη.

Γρήγορα φάνηκε ότι ο κόσμος μας έχει πήξει από ταλέντα.

Το παιχνίδι μέσω των social media εξασφαλίζει άμεση ανταπόκριση, αυτό ας θεωρείται βέβαιο. Ομως η ποιότητά της είναι άλλο ζήτημα, οπότε μη νευριάσετε (παραπάνω από όσο χρειάζεται) με ορισμένα από όσα θα δείτε. Το Γκετί παρότρυνε τους φίλους του να βρουν στο ηλεκτρονικό αρχείο του ό,τι τους κάνει κέφι και, κατόπιν, με καλλιτεχνική έμπνευση να του αλλάξουν τα φώτα. Ε, του τα άλλαξαν. Τι περιμένατε; Αλλο πράγμα ο αυτοπεριορισμός του τύπου «μένουμε σπίτι» και άλλο η αυτοσυγκράτηση.

Το πιο εύκολο (και λίαν υπερτιμημένο) θέμα στην τέχνη είναι ο αυτοσαρκασμός. Και τα πιο πρόχειρα θύματα της πιο μεγάλης ευκολίας είναι πάντα (πώς διάβολο συμβαίνει;) ο Χριστός και η Παναγία. Τρε μπανάλ η βλασφημία, κυρία μου
Αριστερά, η Παναγία με τον Χριστό και η Αγία Ελισάβετ με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Δεξιά, δύο κύριοι με παιδιά στην αγκαλιά και πιάτα πίσω από τα κεφάλια τους, προφανέστατα ελλείψει φωτοστεφάνων
Αριστερά, η Φρίντα Κάλο. Δεξιά, μία κυρία που αποπειράθηκε να αντιγράψει το ύφος του μοντέλου και την τριχοφυΐα του (όπως και τα αξεσουάρ και το φόντο). Στη μεταμοντέρνα Αμερική η επίδειξη της γυναικείας τριχοφυΐας θεωρείται απόδειξη γυναικείας χειραφέτησης
Αριστερά, πορτρέτο του Μπαράκ Ομπάμα. Δεξιά, ένας νεαρός οπαδός του. Ματαιοδοξία, φυσικά. Ωστόσο, κατανοητή, αξίζει ένα συγκαταβατικό βλέμμα. Οι ΗΠΑ, εξάλλου, είναι «η χώρα των ευκαιριών»
Αριστερά, ο Ντιέγκο Ριβέρα και η Φρίντα Κάλο. Δεξιά, το φιλότεχνο ζευγάρι που τους ανέστησε
Ποιος είναι ο πίνακας και ποια η «ζωγραφιά»; Η πιο χαριτωμένη απόπειρα «αντιγραφής της τέχνης» έγινε από αυτό το όμορφο προσωπάκι: πρόκειται για… ενσάρκωση της τέχνης
Και το Λούβρο είναι κλειστό. Ας δούμε, λοιπόν, τη Μόνα Λίζα των Starbucks (στην μπορντούρα είναι το ζουμί, το μαυροζούμι)
Τρίτο κρούσμα: και εδώ ο σταυρός «πρέπει να ταπεινωθεί», σε μια σύνθεση με χαρτί υγείας
Πραγματικά επιτυχημένη αντιγραφή, σε μία σύνθεση που δεν απαιτούσε φαντασία τόσο, όσο ακλόνητη πίστη στο εξιδανικευμένο «εγώ». Καλή τύχη
Από τα σαλόνια στα αλώνια και από την πορσελάνη στα πλαστικά πιάτα και στα τσαλακωμένα τενεκεδόκουτα: σοσιαλιστικός ρεαλισμός σε καπιταλιστικό φόντο