Γκαρσόν, γριπιάστηκα!
Γκαρσόν, γριπιάστηκα!

Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου γύμνωσε το μπράτσο της, προκειμένου να δεχθεί, ενώπιον των καμερών, το "σωτήριο" εμβόλιο κατά της νέας γρίπης. Ο Νικήτας Κακλαμάνης, ξαναφόρεσε τα γάντια του γιατρού, για να πραγματοποιήσει ο ίδιος, ενώπιον των καμερών, εμβολιασμούς σε επισκέπτες των δημοτικών ιατρείων. Βαριά ονόματα της Ιατρικής παρελαύνουν, ενώπιον των καμερών, για να διαβεβαιώσουν, να καθησυχάσουν, να στηλιτεύσουν εντέλει συναδέλφους τους, σαν τον λοιμωξιολόγο από τον "Άγιο Παύλο" της Θεσσαλονίκης που παραιτήθηκε από την προεδρία της Επιτροπής Εμβολιασμού του νοσοκομείου του, εκφράζοντας δημοσίως τις επιφυλάξεις του.
Αλλά η κοινή γνώμη δεν πείθεται: σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ, οι επτά στους δέκα Έλληνες δεν σκοπεύουν να δεχθούν τον εμβολιασμό κατά της νέας γρίπης, καθώς ποσοστό περίπου 60% εκφράζει φόβους ότι αυτός ενδέχεται να είναι επικίνδυνος, ενώ ένα 18%, αξιολογώντας την πορεία της επιδημίας, τον κρίνει αχρείαστο.
Η σύγχυση είναι απόλυτη: σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, ποσοστό 74,6% των ερωτηθέντων εκφράζει μεγάλη ανησυχία για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, ενώ ταυτόχρονα το 93,7% εμφανίζεται να εκτιμά ότι η νόσος θα περάσει «αβρόχοις ποσί».
Και το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Στη Βρετανία, 19 στις 20 εγκύους έχουν μέχρι στιγμής αποφύγει να εμβολιασθούν κατά της νέας γρίπης, ενώ το 46% του γενικού πληθυσμού, αλλά και σημαντικός αριθμός γιατρών, εκφράζει, σύμφωνα με έρευνα του ιατρικού περιοδικού Pulse, σοβαρές επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα ή την επικινδυνότητα του εμβολίου. Στην Τουρκία, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ερντογάν δίνει πρώτος το κακό παράδειγμα, αρνούμενος να εμβολιασθεί, προς μεγάλο εκνευρισμό του επί της Υγείας υπουργού του.
Κρίση παρανοειδούς καχυποψίας; Μαζικό ξέσπασμα ανορθολογισμού; Ή μήπως ευπρόσδεκτη αμφισβήτηση μιας ιατρικής αυθεντίας, που έχει (αυτή!) ξεκόψει προ πολλού από τον ορθολογισμό;
Όταν το 83,2% των συμπατριωτών μας εκφράζει την πεποίθηση ότι "όλα κινούνται από τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών" παραλογίζεται, υπερβάλλει ή απλώς διαπιστώνει το προφανές;
Όταν στην ηγέτιδα δύναμη του καπιταλιστικού κόσμου, μια κυβέρνηση με το πολιτικό κεφάλαιο αυτής του Ομπάμα, γονατίζει μπροστά στην οικονομική και πολιτική ισχύ μιας ιατροφαρμακευτικής βιομηχανίας που απασχολεί 3.000 λομπίστες στη Ουάσιγκτον, είναι συνομωσιολογία η έκφραση επιφυλάξεων;
Όταν ο πανικός περί επερχόμενης πανδημίας γρίπης το 1976 άφησε πίσω του περισσότερους νεκρούς από το εμβόλιο που λάνσαρε βιαστικά η κυβέρνηση Φορντ παρά από την ίδια τη νόσο, και όταν για το διαβόητο "σύνδρομο του Κόλπου" στους Αμερικανούς φαντάρους ενοχοποιούνται οι ανοσοδιεγέρτες του εμβολίου κατά του άνθρακα, τι αξία θα πρέπει να δίνουμε στον όρο "ιστορικό προηγούμενο";
Πράγματι, ο λόγος και οι πολιτικές περί δημόσιας υγείας έχουν προ πολλού ξεκόψει από τον ορθολογισμό. Καταρχάς, διότι ο βαθμός της εμπλοκής ιδιωτικών κεφαλαίων σε κάθε στάδιο της έρευνας, της κλινικής πρακτικής, της μετάδοσης της ιατρικής γνώσης έχει υπονομεύσει οποιαδήποτε έννοια επιστημονικής εγκυρότητας και αμεροληψίας.
Επιπλέον, η αντίληψη της δημόσιας υγείας έχει υποστεί μια τριπλή μεταμόρφωση: δεν αποβλέπει στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης κοινωνικών συνόλων, αλλά στην παροχή υπηρεσιών και προϊόντων σε άτομα. Δεν επικεντρώνει στις ανάγκες όσων πράγματι μαστίζονται από προβλήματα υγείας, αλλά στις "ανάγκες" όσων μπορούν να καταναλώσουν. Δεν εμπνέεται από μια λογική θεραπείας, αλλά από μία αστυνομική λογική "προληπτικής" αντιμετώπισης "απειλών".
Ποιο το κακό αν κανείς "θωρακισθεί" με το αζημίωτο, και με το όποιο ρίσκο, απέναντι σε μια "απειλή" που μπορεί να αποδειχθεί και υπερτιμημένη; Ποιο το κακό που ο ορισμός της πανδημίας από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αποσυνδέθηκε από τους δείκτες της νοσηρότητας και της θνητότητας και επανορίσθηκε με βάση αποκλειστικά την γεωγραφική εξάπλωση; Ποιος ασχολείται με το ότι μόνο στη χώρα μας (για να μη μιλάμε για τον Τρίτο Κόσμο) η φυματίωση, π.χ., σκοτώνει πολύ περισσότερους από τη νέα γρίπης.
"Κοινωνία του ρίσκου", κοινωνία του φόβου, κοινωνία του social distancing, όπως τη θέλουν οι τελευταίες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη νέα γρίπη. Αλλά, πάντως, το ιατροφαρμακευτικό σύμπλεγμα θα μας παραστέκει πάντοτε, έτοιμο να ικανοποιήσει κάθε μας παραγγελία…
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
