Στις αρχές των ‘60s η ακαταμάχητη Σάντος του Πελέ κατέκτησε δύο διαδοχικά τρόπαια στο Διηπειρωτικό Κύπελλο, τη διοργάνωση που συστάθηκε το 1960 ως ένα ετήσιο μπρα-ντε-φερ της πρωταθλήτριας Ευρώπης με την πρωταθλήτρια Νότιας Αμερικής. Βραζιλιάνικες ομάδες, όπως η Σάο Πάουλο, η Γκρέμιο και η Φλαμένγκο, μέτρησαν αρκετές και εντυπωσιακές επιτυχίες απέναντι σε αντιπάλους με πολύ πιο παχύ πορτοφόλι.

Το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (με το παλιό του φορμάτ), το 2000, το κέρδισε η Κορίνθιανς. Βραζιλιάνα ήταν και η άλλη φιναλίστ, η Βάσκο ντα Γκάμα. Τις δύο επόμενες χρονιές θριάμβευσαν, η Σάο Πάουλο και η Ιντερνασιονάλ. Υστερα, όμως, ήρθαν τα «πέτρινα χρόνια» για τους βραζιλιάνικους συλλόγους, περίπου την ίδια εποχή που η εθνική ομάδα της Βραζιλίας μπήκε στο τούνελ της παρακμής της (το 2002 πανηγύρισε το τελευταίο της, μέχρι σήμερα, Παγκόσμιο Κύπελλο).

Η Σάντος, η Γκρέμιο, η Φλαμένγκο, η Παλμέιρας και η Φλουμινένσε, όλες ηττήθηκαν στους τελικούς που έπαιξαν με αντιπάλους από την Ευρώπη. Από το 2012, που η Κορίνθιανς κατατρόπωσε την Τσέλσι, μέχρι την έναρξη του εφετινού, ολοκαίνουργιου Club World Cup, καμία βραζιλιάνικη ομάδα δεν νίκησε κάποια ευρωπαϊκή σε σημαντικό αγώνα.

Στο τουρνουά που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι οι top βραζιλιάνικοι σύλλογοι «επιστρέφουν». Το βλέπουμε και στο Κόπα Λιμπερταδόρες, το νοτιοαμερικάνικο Τσάμπιονς Λιγκ: οι έξι πιο πρόσφατοι τελικοί κερδήθηκαν από ομάδες του Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο. Σε τέσσερις από αυτούς, και οι δύο φιναλίστ ήταν από τη Βραζιλία.

Διόλου τυχαία, η FIFA επέλεξε για το Club World Cup τέσσερις βραζιλιάνικες ομάδες, τις περισσότερες από κάθε άλλη χώρα. Στις δύο πρώτες αγωνιστικές των ομίλων, η Φλουμινένσε, η Φλαμένγκο, η Παλμέιρας και η Μποταφόγκο δεν ηττήθηκαν σε κανένα από τα οκτώ ματς που έδωσαν. Κέρδισαν έξι από αυτά, και έφεραν δύο ισοπαλίες. Κάποιοι από τους αντιπάλους τους ήταν μεγάλα ονόματα από την Ευρώπη: η Παρί Σεν-Ζερμέν, η Τσέλσι και η Μπορούσια Ντόρτμουντ. Πριν αρχίσει η έκτη (και τελευταία) αγωνιστική της πρώτης φάσης, οι βραζιλιάνικοι σύλλογοι βρίσκονταν στις κορυφές των ομίλων τους.

Η Μποταφόγκο και η Παλμέιρας προκρίθηκαν, ήδη, στους «16». Οπου, δυστυχώς για τη Βραζιλία, θα αναμετρηθούν μεταξύ τους: στις 7 το βράδυ της προσεχούς Κυριακής στη Φιλαδέλφεια. Η Φλαμένγκο έχει εξασφαλίσει την πρωτιά στον όμιλό της πριν, καν, παίξει το τρίτο της παιχνίδι (εναντίον της Λος Αντζελες στις 4 τα ξημερώματα της Τετάρτης). Και η Φλουμινένσε χρειάζεται μόλις έναν βαθμό από τον αγώνα της με τη νοτιοαφρικάνικη Μαμελόντι Σάντνταουνς, στις 10 το βράδυ της Τετάρτης, για να ακολουθήσει τις συμπατριώτισσες της στα νοκ-άουτ.

Κάποιοι παράγοντες ευνοούν τις βραζιλιάνικες ομάδες, ιδίως σε σχέση με τις ευρωπαϊκές, στο Club World Cup, σημειώνει το Athletic. Είναι συνηθισμένες να αγωνίζονται σε τέτοιες καιρικές συνθήκες, αφόρητης ζέστης και υγρασίας. Επίσης, βρίσκονται στη μέση της αγωνιστικής τους σεζόν (η βραζιλιάνικη λίγκα άρχισε στα τέλη Μαρτίου) και διαθέτουν πολύ περισσότερη ενέργεια σε σχέση με άλλες (π.χ. τις ευρωπαϊκές), που αυτή την εποχή θα έπρεπε να κάνουν τις διακοπές τους. Αλλά υπάρχουν και βαθύτεροι λόγοι που εξηγούν τις επιτυχίες τους.

Το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο έχει κάνει μεγάλη πρόοδο την τελευταία δεκαετία. Οι κορυφαίοι του σύλλογοι, κυρίως η Φλαμένγκο και η Παλμέιρας, λειτουργούν στα πρότυπα των πιο ισχυρών ευρωπαϊκών club, έχουν εκσυγχρονίσει τις εγκαταστάσεις τους και έχουν αυξήσει τα έσοδά τους χάρη στο μάρκετινγκ, που κάποτε περιφρονούσαν.

Μέχρι πριν από 15 χρόνια, τα ρόστερ τους ήταν γεμάτα αμούστακα ταλέντα που ετοίμαζαν τις βαλίτσες τους για την Ευρώπη, ή βετεράνους που επέστρεφαν για να κλείσουν την καριέρα τους. Πλέον, αν και εξακολουθούν να πωλούν τα σπουδαιότερα ταλέντα τους, επενδύουν σε εξαιρετικούς παίκτες και στις καλύτερες ηλικίες.

Τους αναζητούν και εκτός Βραζιλίας, σε άλλες χώρες της Νότιας Αμερικής, έχοντας απαλλαγεί από την εμμονή ότι κανένας ξένος ποδοσφαιριστής δεν ξέρει περισσότερη μπάλα από έναν ντόπιο. Το ίδιο ισχύει και με τους τεχνικούς. Στις τέσσερις από τις έξι τελευταίες σεζόν κατέκτησαν τη βραζιλιάνικη λίγκα ομάδες που είχαν πορτογάλο προπονητή.

Παραλλήλως, η παραγωγή του φημισμένου βραζιλιάνικου ποδοσφαιρικού ταλέντου συνεχίζεται αμείωτη. Από τους 508 παίκτες που εμφανίστηκαν στην πρώτη αγωνιστική των ομίλων του Club World Cup, γράφει το Athletic, 70 (ποσοστό 14%) ήταν Βραζιλιάνοι. Αργεντινοί, 57. Ισπανοί, 26. Οχι μόνον επειδή οι βραζιλιάνικοι σύλλογοι που συμμετέχουν στο τουρνουά είναι περισσότεροι, αλλά και γιατί υπάρχουν Βραζιλιάνοι σε αρκετές ομάδες: στη Μάντσεστερ Σίτι, στη Ρεάλ Μαδρίτης, στη Λος Αντζελες, στην Εσπεράνς, στην Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς, στην Πατσούκα, στην Αλ-Χιλάλ, στην Ουλσάν και στη Μαμελόντι Σάνταουνς.

«Πιστεύω ότι υπάρχει μια ποδοσφαιρική ελίτ 8 ή 10 ευρωπαϊκών ομάδων», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο προπονητής της Φλαμένγκο, Φιλίπε Λουίς. «Είναι πολύ ανώτερες. Αλλά από όλες τις υπόλοιπες, οι βραζιλιάνικοι σύλλογοι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News