Καλημέρα!

No news, good news λέμε για τις «νεκρές» ειδησεογραφικά μέρες. Αλλά χτες δεν είχαμε νέα, όχι λόγω ένδειας ειδήσεων, αλλά γιατί στη μεγάλη πανελλαδική απεργία συμμετείχαν και τα ΜΜΕ. Και το protagon φυσικά, κι ας μην θεωρεί ακόμη το σωματείο μας, τα portals και τα sites, δημοσιογραφικά μέσα ενημέρωσης(!). Η ΕΣΗΕΑ είναι ακόμη στον καιρό του Γουτεμβέργιου; Κάποιος να της πει με τρόπο ότι το Ιντερνετ αποτελεί εδώ και καιρό σημαντικό μέσο ενημέρωσης ανά τον κόσμο…

CNN: πρώτο θέμα της ημέρας χθες, η απεργία και η πορεία στην Αθήνα.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, οι εργαζόμενοι απεργοί έφτασαν τα 2.500.000 και περίπου 35.000 κατέβηκαν στους δρόμους. Σύνθημα: «Θα γίνει του Γιαννίτση και της Πετραλιά, στη σύνταξη να βγούνε τα αφεντικά»…

Δικτυωμένοι: Λόγω και της απεργίας, υπήρχε περισσότερο καιρός χτες για σερφάρισμα, χάζι και ιντερνετικές ανταλλαγές απόψεων. Με αφορμή το κομμάτι που έγραψα στο protagon για τοfacebook, αναπαράγω δύο σχόλια, ένα ακαδημαϊκό και ένα προσωπικό, που νομίζω ότιέχουνξεχωριστό ενδιαφέρον.

Η βιτρίνα: ΟΗλίας Νομικός προτείνει,για τους γαλλομαθείς,το άρθρο του καθηγητή Φιλοσοφίας,Benoit Clay, που διαθέτει και σελίδα στο facebook, και μιλάει γιατηνανάγκη "να βάζεις σε βιτρίνα τη ζωή σου, να είσαι cool καινα διοχετεύεις το πάθος σου, ξοδεύοντας έναν παράφρονα χρόνο, σε μια υπόθεση που από εικονική μπορεί να γίνει πραγματική…

Ηκλειδαρότρυπα: Η Βάνα Στέλλου αναρωτιέται για το πρόσωπο του καθένα και όλων μας στον καθρέφτη του Fb: "Πρόσφατα έκανα "delete" (μεταφορικά και κυριολεκτικά) σε κάποιους που άνθησαν ματαίως. Το χέρι μου σπάνια το κινεί η αληθινή συγκίνηση, όμως κάτι ξεθυμασμένο έρπει μέσα μου το τελευταίο διάστημα. Χωρίς καλολογικά στοιχεία.Σχετικά πρόσφατο μέλος του facebook, τους τελευταίους έξι μήνες, έχω "δει" διαδικτυακούς ανθρώπους να κοιτάνε και να κάνουν chat μέσα απ΄ την ασφάλεια της κλειδαρότρυπας.

…Αναρωτιέμαι αν μπορεί η χημεία ένωσης δύο βλεμμάτων να γεννήσει το νέο άνθρωπο. Αν μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει " τη γλυκύτερη πικρία ή την πικρότερη γλυκύτητα" κατά Τζιάκομο. Αν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον υπεκφεύγοντας. Αν η κατινιά έχει και τη φιλοσοφική της πλευρά. Αν όσοι μιλούν τόσο πολύ για τον εαυτό τους είναι losers. Αν τα σύμβολα λένε περισσότερα απ' αυτά που συμβολίζουν. Αν οι προσωπικότητες -οι γνήσιες -είναι όντως πολύτιμες, γιατί είναι μοναδικές. Αν εσύ ο ίδιος βάζεις κανόνες , αν λέω , μήπως αλυσοδένεσαι. Αν είναι απαραίτητα μεγαλειώδες να υποφέρεις για ένα μαλάκα ή μια μαλακισμένη. Αν όσοι είναι σίγουροι πολύ για τον εαυτό τους θέλουν γιαούρτωμα. Αν η λεοντή του αγενούς είναι η ειλικρίνεια. Αν τα πιο ισχυρά αισθήματα είναι τελικά αντιδημοφιλή. Αν ο έρωτας είναι μια κατασκευή. Αν οι αφορισμοί τελικά λένε το σωστό μήπως η ζωή κάνει λάθος;

…Καθένας έχει το "πρόσωπο" που του αξίζει. 'Ισως αυτή την ώρα που "μιλάμε" κάποιοι "αργοπεθαίνουν" ή έχουν ήδη πεθάνει και δεν το έχουν πάρει είδηση. Ίσως πάλι η αληθινή ελευθερία, τους εξαγρίωνε. Ξέρω ότι εκεί έξω πολλοί θα διαβάσουν το σχόλιο "κρυφά". Λίγοι θα κάνουν "like". Κάποιοι ίσως σχολιάσουν. Δανείζομαι και αφιερώνω σε όλους αυτούς που τις νύχτες ανοίγουν παράθυρο στην κρεβατοκάμαρά τους, μπας και ανανεωθούν ο αέρας και η παγωνιά που επικρατεί στα κρεβάτια τους, μπας και ζήσουν λίγες στιγμές χωρίς η συνείδησή τους να έχει βάρος, μπας και αφήσουν τα ρούχα τους λίγο να τσαλακωθούν.., τη θεϊκή φράση ενός ανώνυμου:
«Εαυτέ μου, γιατί ενοχλείσαι που η ζωή σου δεν έχει πια εκπλήξεις; Εσύ δεν ήσουν που επεδίωκες ανέκαθεν να είσαι για όλα σίγουρος;»

 

Επίλογος: Ζωή on line και αισθήματα off line.. Καλημέρα μεMazzy star: FadeInto you

 

Ραντεβού αύριο.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News